Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Terjodense VTT - Erembodegem - 07/01/2006 - Ben Sven Vincent
Herders,

Na drie weken platte rust begon het mountainbike virus opnieuw serieus de kop op te steken. De combinatie nieuwe schimano spd pedalen op mijn nieuwe specialized fiets, nieuwe specialized schoenen en nieuwe zwarte schimano spd plaatjes waren tijdens de VTT van Hertsberge fataal geworden voor mijn rechter knie. De rechtere houding van mijn rechter voet zorgde voor een andere belasting van mijn knie-scharnier met een stekende pijn aan de rechter buitenkant als gevolg (na goed 30km). Nu, drie weken later, het zadel meer naar achter en iets naar beneden, �n met de grijze schimano spd pedalen, gaat het al iets beter, maar het mountainbiken is nog niet volledig pijnloos.

In Erembodegem geraken was geen enkel probleem. Er waren voldoende visa borden geplaatst om de wagen perfect naar de gedeeltelijke modderparking van de plaatselijke voetbalclub te navigeren. Enkele minuten na mij parkeerden ook Sven en Frederik zich in deze trut. We hadden nog geen meter op de mountainbike gezeten maar toch zaten onze schoenen reeds volledig onder de modder. Aan de ingang van het voetbal complex kwamen we tot onze grote verbazing Levi tegen, met mountainbike en in mountainbike tenue. Levi had dan toch nog een "slachtoffer" gevonden om op de kinderen te passen. In de voetbal kantine zaten Geert en Vincent reeds ongeduldig op ons te wachten. Met zijn zessen vertrokken de Herders dus onder een droge, koude en grijze hemel.

Weer:    

Het eerste gespreksonderwerp van de dag was de nieuwe mountainbike aankoop van Herder Vincent. Binnenkort zouden we ons beter De Herders/Specialized noemen met als club-kleuren rood en zwart. Sven&Frederik zullen het wel niet graag horen maar na Tony, Annick, Geert, Kurt, Roland, ... en mezelf, heeft Vincent er nu ook eentje besteld, hetzelfde model als de mijne mits enkele upgrades (zie hier). Als dit zo blijft doorgaan zouden we ons beter laten sponseren door specialized, misschien door een speciale editie van de epic op de markt te brengen: de "Specialized Epic Herders FSR" :-) ;-)

Veel tijd om over andere zaken te leuteren was er echter niet bij. Van bij de start namen Sven en Levi de kop en hielden er een heel stevig tempo op na. Diesel Geert vroeg zich terecht af of ze ergens op tijd moesten zijn? Herder Sven had me net verteld dat het vandaag niet goed zou gaan door de antibiotica die hij de afgelopen week had moeten nemen. Aan het gemak waarmee hij aan de kop sleurde te zien was dat volgens mij geen antibiotica maar ��n of ander spier-versterkend middel. Als revaliderende Herder had ik het beter was rustiger aan gedaan, maar het mountainbike virus had de controle over mijn benen volledig overgenomen. Het enige wat ik kon doen was duwen, en blijven duwen, en heel snel en diep in en uit ademen. Aan de bevoorrading had ik een kleine achterstand en een avg van bijna 25 km/h, maar ook een knie die de volgende 18km niet meer zag zitten.

De bevoorrading, uitgebaat door enkele senioren, was eerder sumier. Soep, water, sportdrank en wat sneukelwaar. Op het mtb forum las ik dat er in de middag geen water en sportdrank meer te krijgen was. Alles was op. De lokatie is ook niet ideaal om een grote groep mountainbikers te serveren, daarvoor is die dreef veel te smal. Positief was de uitgebreide reparatie stand.

Het was ook daar dat onze wegen zich splitsten. Ik koos voor de ronde van 30km, waardoor ik nog 8km voor de boeg had, terwijl de "echte" Herders voor de grote ronde gingen, iets van 43km. Ik had voor de eerste keer tijd om te genieten van de Aalsterse omgeving, van de mooie rode aluminium ros tussen mijn benen. Ik kon ook rustig eens stoppen om de brain softer in te stellen. Ik vond het ook niet erg dat ik door iedereen voorbij gestoken werd, op die ene modderige en smalle afdaling gevolgd door die modderige strook off-road had ik de meeste toch weer te pakken. Buiten deze strook was het parcours hard en goed bereidbaar met een redelijk hoog percentage verharde wegen.

Parcours:    

Eenmaal terug moest ik niet wachten aan de afspuitinstallatie, ik had tijd genoeg om de fiets eens een grondige beurt te geven. Liters water heb ik gebruikt om het laatste restje zand van tussen mijn banden te spuiten. Mijn mountainbike was z� proper dat ik besloot hem over de parking tot aan mijn auto te dragen; zot zijn doet geen zeer...

De organisatie was redelijk in orde, vlotte inschrijving, geen enkele keer verkeerd gereden (niet met de auto, niet met de mountainbike), veel parkeergelegenheid, parkeerwachters en een goede afspuitinstallatie. Alleen de bevoorrading kon iets beter denk ik.

Organisatie:     

Tot de volgende...
Herder Ben
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -