Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Jan De Lichte VTT - Velzeke - 06/01/2007 - Sven Frederik Maarten Emmanuel Ben Vincent Jef
Herders,

de eerste rit van 2007 is al weer achter de rug. Het weer zat niet 100% mee, maar in vergelijking met de eerste ritten van de voorbije jaren, was het toch een stuk beter. We bleven niet gespaard van een portie regen, en aangezien het de voorbije dagen ook niet droog bleef konden we ons aan wat trut verwachten.

Weer:    

We startten aan de Bevengemse Vijvers in Zottegem, alhoewel er Velzeke vermeld werd op de aankondiging van de organisatie, maar goed. Emmanuel lapte voor de start nog een nieuwe binnenband in zijn tubeless achterband omdat die blijkbaar de lucht toch niet zo goed kon binnenhouden. De Shimano XTR stand was terug van de partij voor al wie enkele maanden geleden erin geslaag was om een XTR testbike te reserveren. En weer stond daar fantastisch materiaal om op te kwijlen, maar al dat kwijlmateriaal was uitgerust met Michelin XCR Dry� banden. DRY, zoals in: 'Droog'. Snap je hem, of moet ik er een tekeningske bij maken? Met Dry� in den trut�: da's gegarandeerd een slierfestijn!

Wij herders, wisten wel beter, en hadden beter nagedacht over onze bandenkeuze (de meeste toch). We vertrokken samen met een zottegemse club met ook redelijk wat leden, die wel allemaal dezelfde tenu hadden (een van onze goede voornemens), en dat was een redelijk grote bende. Gringo had voor de gelegenheid een muzikaal crankstel gemonteerd, het piepte op het ritme van zijn trapfrequentie. Bij nader inzien was dit allicht niet de bedoeling, anyway, na enkele honderden meters was zijn plaat ten einde, en kregen we een eerste hellingske voorgeschoteld. Niet dat het erg was, maar voor onopgewarmde spieren kan dat wel een beetje pieken.

De eerste modderstroken vielen redelijk goed mee, maar goed halfweg het eerste deel zat er een offroad klimmetje in toen we van de grote baan linksaf sloegen. Rondom mij overal krakende derailleurs (mensen toch, ge moet schakelen v��r de bocht of de helling), en patinerende banden (zo van die banden met een � in). Een paar die moesten afstappen, een paar die de modder van zeer dichtbij konden besturderen, en een paar (al ken ik er maar 1, ahum ahum) die boven geraakte zonder probleem [edit webmaster: er waren er nog hoor ...]. Ik zal geen namen noemen, maar denk niet te ver! De persoon die zonder probleem bovengeraakte had direct een voorsprong van 200 meter maar ik hield me in zodat de rest weer terug kon komen, en dat bleken er slechts enkelen te zijn. Anick, die we een tijdje niet meer gezien hebben, reed vandaag ook nog eens mee, en alhoewel hij nochtans een modderkonijn is, moest hij hier toch ook passen, die lopers toch!

Ronny had het geluk niet mee toen hij op de baan in een bocht zijn remhendels iets teveel dicht trok (dat komt ervan als ge uw remmen teveel onderhoudt), waardoor zijn achterwiel hem voorbijstak met als gevolg dat hijzelf met de dzjoef van de week op zijn muile ging. Minder leuk is dat hij zijn pols daarmee bezeerde waardoor hij de volgende afdalingen niet meer aan 100% kon doen, en zelfs nog 2 keer een dzjoef zette in de iets zachtere ondergrond, modder genaamd.

Vooraan werd Ben losgereden, maar ik vermoed dat hij zijn hartslag aan het monitoren was. Vincent heeft ook zo'n hoogtechnologisch ding aan zijn stuur hangen, maar bij hem begint het effectief te piepen als hij boven de 180 bpm (denk ik) gaat. Meestal is dat gepiep het signaal voor de rest om er een lap op te geven, er gaat alleszinds enen niet meekunnen dan, rarara wie.

Tot aan de bevoorrading gingen Sven, Levi en ik (de mannen in de zwarte Bora) er vlot vandoor met een gezelschapsmountainbiker met een Rush 800 met Lefty. In de modder ging ik er bijzonder vlot door, maar op de baan gaf ik de anderen de kans om terug te komen (al of niet met opzet). Maar de hoeveelheid asfalt was mijns inziens toch een beetje te hoog, het viel misschien niet zo op door die zware modderstroken, maar het was toch duidelijk.

De bevoorraading op de speelplaats van een of ander schooltje was in orde: cola, water, 2 soorten energiedrank (waarvan 1 sterk naar suikerwater smaakte), cake, koeken, soep, ... . op de bevoorrading kwamen we ook Pieter� en Alex tegen. En hierbij gaaf ik mijn 2e tip van de week: als je uw ketting vervangt, dan vervang je best ook je cassette. Als je wil weten hoe een nieuwe ketting op een oude cassette aanvoelt, moet je het maar aan Alex vragen. Het feit dat het hier om een Bianchi gaat, doet er ditmaal niet toe.

Deel 2 werd ingezet met na 500 meter de ontploffing van Peter's binnenband. Jef en ik bleven bij Peter om hem te assisteren, alhoewel ik vooral goed ben in "kijken" en "zeggen" hoe je moet assisteren, mijn indruk is dan ook dat Jef en Peter dat goed deden. Maar hulp kon niet baten, want de buitenband van Peter was gescheurd, dat werd pas duidelijk toen zijn reservebinnenband ook ontplofte toen Jef er zijn 2e persluchtampoule in aan het blazen was. De knal was zo hevig dat Jef er 5 minuten doof van was. Peter mocht dus inpakken, en Jef en ik gingen verder, maar we hadden ondertussen toch 10 minuten achterstand, iets wat je niet inhaalt op Ben, Sven, of Levi. We kregen bovendien nog een offroadstuk onder de wielen geschoven waar zelfs ik moest afstappen (kunt ge u dat voorstellen?), 20 cm diepe bagger, bezaaid met gras en boomschors, geen doorkomen aan dus.

Toch kon ik even verder terug aansluiten bij Ben en Sven, na het nemen van een slimme shortcut aan caf� de Zavelput (en daar was geen bevoorraading), ik zette Jef bij Ben af, en ging er samen met Sven vandoor, in de jacht op Levi. Blijkbaar had ik wel het moeilijkste stuk, een offroad klim, overgeslagen met die shortcut. Levi was daar als enige herder erin geslaagd om zonder afstappen boven te geraken en had dus wat voorsprong, maar ook samen met Sven geraakte ik er niet. Hij moest eventjes stoppen om zijn bril weer moddervrij te maken, want af en toe een beetje kunnen zien is toch wel handig. Horen is niet echt nodig, maar ondertussen hoorde Jef toch al weer de vogeltjes fluiten.

In een (te) diepe plas verloor ik dan ook nog eens het wiel van Sven uit het oog, die alles uit de kast aan het halen was om Levi in te halen, tevergeefs.

Parcours:     

Op het einde van de rit kon je kiezen tussen 2 afspuitinstallaties, die beiden in orde waren. De bepijling was ook in orde en op den apr�s was ook niets aan te merken. Ik blijf het alleen ambetant vinden dat we op BBR ritten altijd zo'n formulierke moeten invullen, kunnen de bonden hun ledendatabase niet uitwisselen?

Organisatie:     

Na de rit kreeg Levi zijn gebruikelijke exhibitionistische neigingen, we zullen er eens wat meer foto's van moeten trekken denk ik, en die posten in een betalende sectie van onze website.

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -