Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Ganzenwachters VTT - Herzele - 17/02/2007 - Sven Vincent Johan Ben Junior Frederik Jef
Herders,

In Herzele stonden weer een pak herders klaar, waaronder alle 4 de opperherders, wat redelijk zeldzaam begint te worden. Over het weer niets dan goeds, 3 dagen na elkaar droog, en niet te koud. Redelijk veel korte broeken dus, maar niet voor mij, want mijn dunne beentjes krijgen veel te rap koud.

Weer:     

2 Nieuwelingen vandaag, en met die ene hadden we afgesproken: Diederik, hij had al een tijdje niet meer op een mountainbike gezeten en kwam vandaag af met een nieuwe Rush 4, en er is geen betere manier om zo'n ferme bike te dopen dan bij de Herders natuurlijk. De andere nieuweling kwamen we onderweg tegen: Johan, en hij past perfect bij onze andere 40'ers, een redelijk oneerbiedige benaming voor een groep waar de rest alle problemen mee heeft om het tempo van bij te houden. Levi, Peter, Erik, Johan, waar gaat dat naartoe?

Jef was wat ziekjes en had last van pijn in zijn hoofd, en dat lag volgens hem niet aan den drank. Spijtige situatie vind ik: zeer in uw hoofd hebben en de nacht ervoor er niet eens iets aan gehad hebben. Wat een zonde van de pijn.

Doordat Freddy nog in de gips zat, slechts 2 diesels aan de start: Roland en Geert, met zijn nieuwe Stumpjumper waarop een vork zit die een borduur van 20 cm doet aanvoelen als een kiezelsteentje, en remschijven die groot genoeg zijn om te dienen als BMX wielen. Serieus materiaal dus, die hij volgens mij in Herzele toch niet volledig zal kunnen benutten.

Voor de rest mogen we Vincent, Levi en Junior niet vergeten te vermelden, dat maakt 11 herders. Kan beter, maar met 3 weekendritten moeten we onze aanwezigheid wat verdelen, zodat ook andere steden de eer krijgen om enkele herders over de vloer te krijgen.

We vertrokken zoals steeds om 9 uur, ik reed voor het eerst sinds 3 maand nog eens op mijn oude Bianchi (het beestje is nu toch al 10 maand oud, amai nie), en de redelijk verschillende zitpositie was toch even wennen. Levi en Vincent trokken zich daar niets van aan en lieten het vooruitgaan, Sven, Ben en Diederik gingen goed mee, maar ik moest al snel een gaatje laten, en op de offroad paadjes voelde ik ook dat het verdacht veel moeilijker ging dan de vorige weken, ook al was de modder hier zeer berijdbaar. We kregen redelijk veel variatie in het parcours, off en onroad wisselden elkaar voortdurend om, maar in vergelijking met de rit in Heverlee zat er hier wel vreed veel road in, al besef ik wel dat dat geen eerlijke vergelijking is.

Ben moest tot 2 keer toe stoppen om zijn derailleur terug in het gareel te kijgen, maar sloot vliegensvlug terug aan vooraan. Diederik ging eigenlijk heel goed mee met de kopgroep, ik dacht eerst dat hij zich steendood aan het rijden was om toch maar mee te kunnen, maar toen hij ze bleef volgen en pas net voor de bevoorrading een gat moest laten, begon ik te denken dat we hier weer te maken hebben met zo enen die conditie kweekt terwijl hij slaapt, binnen een paar weken is hij niet meer bij te houden verzeker, een tweede Gringo, wie weet.

Enig klimwerk werd ons niet gespaard, we zijn meer gewoon, maar klagen doen we niet rap. Berg Ten Bever en de aanloop ernaar zorgden voor een serieus aandeel in de 440 hoogtemeters die we vandaag beklommen. Na den berg was het niet ver meer naar de bevoorrading.

Net als vorige edities viel er ferm veel te rapen op de bevoorrading, dik in orde, inclusief fietshersteldienst. Ondertussen hadden Roland en Geert elkaar uit het oog verloren toen Geert even stopte voor iemand die gevallen was, hopelijk is hij er niet over gereden, want volgens mij zou hij dat niet eens gevoeld hebben.

Na een paar honderd meter in deel 2 kregen we weer die technische afdaling voorgeschoteld. Diegene die dat pad aangelegd heeft moet ferm bezopen geweest zijn, niet een steen ligt er recht, maar zo heb ik ze eigenlijk het liefst. Volle bak naar beneden, coup de frein, scherp links, en eventjes verder rechtsaf, voor nog 40 meter offroad. Enkele kreten in de achtergrond kondigden Ben's platte band aan: een snake bite, en ook Levi had het zitten. Beide rijden met Nobby Nics, ik zeg dat alleen maar, ik oordeel niets. Sven en Junior gingen er alleen vandoor, het heeft geen zin om met 5 op Ben's vingers te kijken, dus hielden we het bij 4 om op zijn vingers te kijken, en 3 om op Levi's vingers te kijken. Junior natuurlijk content dat hij voor een keer op kop zit, en dan nog met een echte velo, en geen je-weet-wel, dus laat hij het goed vooruit gaan zolang als dat lukt, maar daarbij rijdt hij zichzelf toch bijna in de vernieling als hij op een offroad stuk zo diep moet gaan dat zelfs Sven zich vragen begint te stellen. Ondertussen waren Vincent en Ben al in de achtervolging gegaan, aan een redelijk onaangenaam tempo, zoals Johan het beschrijft. Ik reed samen met Diederik nog een keer verkeerd waardoor we een extra klimmetje op het menu kregen, en aansluiten met de rest bleek niet meer mogelijk.

Ook op het einde zaten er nog enkele leuke offroad stukjes in, waar de wind in ons gezicht blies, en we het niet echt gemakkelijk kregen. En ook het extra stuk waar we de keuze offroad - road kregen, was de offroad (want natuurlijk kozen we daarvoor) niet volledig berijdbaar, alhoewel ik vermoed dat het met betere banden geen probleem zou geweest zijn.

Aan de afspuitinstallatie stond Jef al weer te pronken met een afgespoten velo. Hoe doet hij dat toch altijd om constant achter ons te rijden maar toch voor ons te finishen?

Parcours:      

Over de organisatie niets dan lof: voldoende parkeerplaats op de speelplaats van de school, perfecte bepijling, seingevers, bewaakte fietsparking, zo hoort het!

Organisatie:      

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -