Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Peter Van Petegem Classic - Oudenaarde - 21/04/2007 - Sven Johan Ben Frederik Jef
Herders,

Dit weekend stond de Peter Van Petegem Classic op het programma, die ditmaal startte in Oudenaarde. 2 jaar geleden had ik serieus wat negatieve kritiek op deze rit, vorig jaar was ik er niet bij en was het blijkbaar beter, dus besloot ik de rit een 2e kans te geven en met de fiets af te zakken naar de Qubus, op 2 km van mijn deur. Nog steeds zonnig weer, maar op het vroege uur en in deze periode van het jaar moet zelfs een volle zon serieus veel sjette geven om tot een deftige temperatuur te komen, en mijn vingers hebben het geweten!

Weer:     

De inschrijving verliep redelijk vlot en de sponsors stonden al vroeg klaar om je na de betaling van 8 euro inschrijvingsgeld vanalles 'gratis' in de handen te duwen, wat dan eerst nog terug naar de auto moest gebracht worden (en wat ik dus maar links liet liggen). Aangezien het evenement vooral gericht is op 'de mannen met de fijne bandjes' zijn er een pak minder mountainbikers, en tot mijn grote spijt moest ik weer vaststellen dat Vincent, en ook Gringo, weer deel uitmaakten van die 'dark side'.

We vertrokken om 8 uur met 9 herders voor de 70 Km, en reden langs de straten van Bevere richting Donkmeer, waar een eerste offroad passage klaar lag. Een leuk en redelijk technisch stukje, alleen viel er een stuk meer uit te halen dan wat er uit gehaald werd. Daarna ging het richting Vlaamse Ardennendreef, Ik posteerde me vooraan, maar mijn conditie is nog niet echt op peil om vooraan te rijden, en zeker niet als Ben, Johan, Diederik en Erik in de buurt zijn, die gasten gaan omhoog alsof het plat is. In de afdaling halfverwege Ten Berge rechtsaf, kon ik wat achterstand goedmaken, en kon ik genieten van het gepruts van Peter, die er wonderwel in slaagde om zichzelf en zijn Epic recht te houden toen hij na een stuurfout in 'de voore' geraakte, en enkele pogingen ondernam om weer on track te geraken. Even verder vond ik het vreemd dat ze ons Ladeuze opstuurden in plaats van het mountainbike pad naar het hol van Pluto dat 300 meter verder ligt, en veel leuker en technischer is. Maar na La Deuze kregen we wel een offroad klim (de enige van de dag), namelijk Ten Berge. Ik hoorde onderweg Ronny serieus vloeken, en dat is niet zo van zijn gewoonte, ik vermoed dat het aan de conditie lag. Eens boven gekomen, reed ik met Sven over een lang stuk asfalt verder naar de Boigneberg, de eerste keer dat ik die deed, en nadien naar Noenendal (klim uit de Bloso-route) om zo naar de brouwerij van Roman te rijden voor de 1e bevoorrading.

Daar kregen we 1 rijsttaartje na afgifte van een bonnetje (ik heb nog nooit meegemaakt dat ik een bonnetje moest afgeven op een bevoorrading), en water of Roman frisdrank a volont�. Ik nam er wat van die fluogele limonade (en die ging goed binnen) met genoeg CO2 in om een boer te laten terwijl ik mijn naam en adres kon zeggen, en vermits ik in de Nederenamestraat woon, is dat dus lang.

Deel 2 ging langs de kasseien van Mater, naar de offroad passage (4e van de dag) uit het Bloso parcours dat ons naar Volkegem brengt, daar moest Diederik na een verkeerd maneuver van Johan een anker uitsmijten, ik kon erlangs rijden en terug aansluiten tot aan de Wolvenberg, nog zo'n klepper, en meer spek naar de bek van de klimmers. Ik moest het echt van de afdalingen hebben om weer bij te komen, zoals de offroad afdaling van de Kattenberg, waar ik Sven de opdracht gaf om die mannen vooraan terug in te halen, wat zonder probleem lukte, alhoewel: wat me de laatste 2 jaar niet meer overkwam, gebeurde vandaag: ik reed lek, waarschijnlijk iets teveel gegeven in de afdaling. Maar ik kon rekenen op de technische assistentie van Diederik en de bezemwagen: Jef en Ronny. De reserveband die ik meehad was ook al kapot (miserie, miserie) maar gelukkig had Diederik een goede binnenband, en Ronny een goede pomp (das pas teamwork) waardoor we na 15 minuten terug verder konden. Na de offroad passages langs het bos en langs de Schelde in Nederename zat het hoofdstuk(je) 'offroad' er op (maar dat wisten wij toen nog niet), met amper 35 kilometer op de teller.

Wat daarna kwam kan ik redelijk kort over zijn: road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road.

Ben je het al beu? Nee? Ewel: nog meer road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road.

Ben je het nu al beu? Bijna? Ewel wij toen ook al! Er kwam nog een bevoorrading ergens te velde, op een offroad strook van met moeite 300 meter (waar nota bene een auto passeerde !!! en twas belange gene Jeep). Daar kregen we ��n Isostar (antigel edition) en ��n banaan! Ik ben hier om te biken en niet om te eten, akkoord, maar een extra stukje fruit, een koekje, da zou toch geen kwaad kunnen hoor! De 5 herders die vooraan zaten waren hier al terug weg, en bij de laatste 4 zat Diederik, die veeeeeel te snel was voor die 4, maar door mijn platte band hier zat. Mea Culpa.

Na de 2e bevoorrading (of moet ik het de anderhalfste noemen?) reden we verder richting Huise, en Lozer. Al wat op onverhard geleek, erop rijmde, of eraan deed denken, werd zo veel mogelijk gemeden als de pest, en als een onvermijdbaar kwaad aanzien. Zo kregen we een extra-extra-extra-extra-extra-korte versie van het Lozerbos voorgeschoteld, ik had er amper een volledige wielomwenteling voor nodig om het te doorkruisen. Nadien ging het weer over .... , wat dacht je? road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road road en nog eens road.

Met af en toe een stukje van 300 meter onverhard, alhoewel, tis maar wat je onverhard noemt natuurlijk, volgens mij kon Tom Boonen er gerust met zijn Lamorghini over scheuren, en had hij bovendien nog plaats genoeg over om desnoods een uitwijkmaneuver voor een kat te maken (je weet maar nooit). Ik bleef in het wiel van Diederik plakken (stervend), Jef en Ronny bleven iets verder achter, maar slaagden er (rararara hoe) toch weer maar eens in om voor de rest toe te komen.

Van de bepijling kan ik weinig slechts zeggen (raar maar waar), alleen vond ik dat er soms te vroeg een pijltje hing (dus toch), waardoor ik in de remmen ging en tevergeefs zocht naar een pad, terwijl ik 50 meter verder terug een brede straat in moest slaan.

Volgens mij heeft de pruster die dit parcours opgesteld heeft zelf nog nooit een mountainbiketoertocht gereden en heeft totaal geen notie van wat een mountainbiker eigenlijk verwacht. Stuur ons dus nooit Ladeuze op, want 300 meter verder ligt er een alternatief dat zoveel leuker, technischer, mooier, en (vooral) offroad is! De organisator wist hier duidelijk niet vanaf en verkoos een klinkende naam boven het plezier van de deelnemers. Hetzelfde voor de Boigneberg: Het kan me niet schelen of we nu rijden of over de 'Boigneberg', of over de 'tralalaberg', het gaat hem bij ons niet over de grote namen maar over de offroad passages, die hier bij hopen liggen, maar vandaag allemaal gemeden werden.

Parcours:   

Eens aangekomen werd ik nog kwader: De afspuitinstallatie waarnaar ik zocht, bleek niet eens te bestaan. Hoe kan dat nu? Ik ben nu even diep in mijn geheugen aan het zoeken, ...., maar neen, ik kan geen enkele georganiseerde rit bedenken waar geen afspuitinstallatie stond. Wat voor een bende amateurs zijn dit?

Organisatie:    

Ik ben nu 7 jaar aan het mountainbiken, maar dit moet toch wel de slechtste georganiseerde tocht zijn die ik ooit gereden heb, ik schaam me als bewoner van Oudenaarde dat hier zo'n rit georganiseerd wordt, en als de organisatoren een klein beetje schaamtegevoel hebben, dan trekken ze best ook hun conclusies. Aangezien jullie het toch niet kunnen, sparen jullie beter dat klein beetje moiete dat jullie gedaan hebben, en organiseren jullie beter volgende keer geen mountainbiketocht meer, dan spaar ik mijn 8 euro! Anyway, die van Peter Van Petegem moeten op ons toch niet meer rekenen!

Aan alle afwezige mountainbikers kan ik deze keer zeggen; jullie hadden gelijk!

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -