Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Verkenning VTT De Herders - Nederename - 17/05/2007 - Sven Johan Jef Maarten
Herders,

Deel 1:

Op een feestdag moet er gefietst worden, en bij gebrek aan een TT's in de buurt zijn we afgesproken om op verkenning te gaan met De Herders richting Ronse.

We hadden om 8u00 afgesproken casa Laurence & Frederik te Oudenaarde. Den Fr� had koffie gemaakt, en zijn lief vrouwke had cake gebakken. De koffie was lekker maar de cake, my god... zo'n lekker stukske cake had ik nog nooit mogen proeven. 'k Heb er zelfs twee gegeten, zo lekker was ze... mmmhhhMMMMHHHHH....

Zotte Maarten had gebeld dat hij onderweg was, dus bleven we nog wat kletsen over keramische lagers en blauwe pikken, de normaalste zaak van de wereld voor het herders wereldje :-) Rond 8u45 waren we voltallig en konden we vertrekken.

Het was geen weer om een hond door te laten, maar wel voor herders, want Herder Johan had ons een tip gegeven om te kijken op www.buienradar.nl en daar was te zien dat het vanaf 9u00 niet meer ging regenen. Ik wist niet dat die site enkel buien toonde en geen rekening hield met mistregen, want v��l droge momenten hebben we niet gekend.

Weer:   

Soit we waren vertrokken met Levi & Diederik op kop, richting de Donk vijver of hoe dat ook mag noemen. Eenmaal ter plekke moesten we vaststellen dat de regen van de laatste dagen het parcour rond de vijver behoorlijk vettig heeft gemaakt. Zo vettig dat zelfs onze super Herder Sven een slipper maakte en kennis maakte met de lekkere zachte natte ondergrond, en zijn fiets weliswaar een bocht van 180� maakte rond Sven. Natuulijk eiste Sven de 'Ronny' op, maar de echte 'Ronny' moest nog komen.

Jef had de perfecte bandkeuze gemaakt, tweemaal slicks... Jef, Maxxis Larsen zijn zomerbanden, voor droog weer... h��l droog weer... Het was in Desteldonk ook aan het regenen, en je hoeft ons niks wijs te maken want www.buienradar.nl toonde om 6u30 (tijdstip dat Jef is vertrokken naar casa Laurence & Fr�) aan dat er stevige buien waren. Later vertelde Jef mij dat hij daar wel aan gedacht heeft om zijn Bulldogs mee te nemen en die bij Frederik te vervangen, maar hij zat al op de R4 toen hij besefte dat hij ze vergeten was. Dus besloot Jef om toch maar op slicks te rijden want anders zou hij te laat gekomen zijn :-)

Om 10u00 hadden we afgesproken bij Johan thuis om deze op te pikken, dus moesten we nog wat in Oudenaarde blijven rondtoeren. Levi besloot om offroad de Koppenberg te beklimmen, eerst via de normale rode BLOSO route en daarna via een ander pad verder omhoog te klimmen. Hier begonnen Jef zijn slicks tegen te sputteren en maakte een kleine slipper. We reden op een geheven moment in de omgekeerde richting van de Bloso route, het pad na de offorad afdaling van de Koppenberg en reden op ons gemakske richting Johan.

In Nukerke reden we een verhard pad op achter de kerk. Levi verwittigde ons dat we moesten opletten, dat het er heel gevaarlijk bij lag. Levi riep: 'Altijd rechts aanhouden...'. Plots moesten we in de remmen en stond Diederik luidop te lachen, en ik zag super Herder Sven links in de struiken liggen. Sven was blijven hangen aan twee takken en die sleepte hem tegen de vlakte, maar veel vlakte was er niet, dus viel hij een stuk naar beneden. Hij had wel geluk, want een meterke verder was er een afgrond en dat zou hem minder goed bekomen zijn. Sven klom terug de fiets op en we reden verder. Levi keek op zijn horloge en het was ietske te vroeg om aan te kloppen bij boer Johan, dus besloot hij om een klimmeke in te lassen met een hellingsgraad van 25�, offroad weliswaar. Awel deze klim moeten we zeker in onze TT steken, een echte kuitenbijter. Jef heeft hem deels te voet gedaan, want hij had geen grip om boven te geraken. Eenmaal boven reden we naar casa Johan. Levi wist perfect waar hij woonde, maar er stond ons daar niemand op te wachten. Dan maar eventjes gebeld en bleek dat we voor het huis van Johan's ouders stonden, een aantal meter verder stond Johan zijn huis.

We werden uitgenodigd in de kelder van Dutroux, om daar tussen het speelgoed van de allerkleinsten te genieten van Johan's bevoorrading. Er was voor iedereen wat wils. Het was dik in orde, en Johan bedankt voor deze lekkere versnappering.

Vanaf hier neemt Johan het van mij over voor de verdere verslaggeving over deze rit.

Deel 2:

Na de bevoorrading zochten we de lange offroadstook op die ons via veldweg, slechte kasseien en een singletrack tot in centrum Louise-Marie bracht. Wie Louise-Marie zegt denkt Muziekbos!! Wij dus langs binnen daarheen. Zotte Maarten vond het eerst nog nodig om zijn ketting open te trappen, waarna Levi ons meesleurde tot bij nen braven oude mens waar het vol stond met rode linten en bordjes priv�. Na een vriendelijk klapke van Levi met die mens mochten we een deel van zijn bossen binnen. Het moeilijkste stuk heeft hij ons wel afgeraden wegens te gevaarlijk. De meeste herders zijn wel niet bang op een technisch stuk (Jef vond het niet eens nodig om zijn zomerbandekes thuis te laten), maar toen bleek dat dat stuk enkele dagen eerder ook uit de Benelux Cup in Ronse geschrapt was, hebben we dat nederig laten liggen. (Frederik zou deze tekst waarschijnlijk vervangen door een uitleg van: we wilden Filip Meirhaeghe aan zijn eigen achterdeur niet beschaamd maken.. )

Na die speeltuin reden we naar de klassieke klim in de muziekbos waar ik er aan de voet in slaagde om mijn ketting op de plateau met nul tanden te leggen. Gevolg efkes afstappen en met een paar tientallen meters achterstand beginnen klimmen. Gelukkig is dit een helling zoals ik ze graag heb: niet te stijl en heel lang. Ik kon dus vaststellen dat Sven als puffende tweede voor Levi bovenkwam.

Levi en Diederik moesten daar afhaken wegens tijdsnood.

Met vijf gingen we dan verder langs de Trogstraat (offroadversie van Kanarieberg), maar dan sta je wel beneden. Geen nood echter, de 1100 meter lange klim naar Beaufaux zorgde ervoor dat we weer van het landschap konden genieten.

Via de oude spoorwegbedding reden we door tot Flobecq, waar we na een schoon boerenloske eens gingen kijken of die klim die ons via Neuve Rue in het Brakelbos brengt met dit weer ook opwaarts te doen is en het antwoord was ja!

Hier eindigde de Herdersverkenning en begonnen we al aan onze eerste ?Classic? te denken toen we terugkeerden naar Oudenaarde (zie 21/4, offici�le sterfdatum van een toertocht en zoek achter het woordje dat net iets teveel voorkomt om van MTB te kunnen spreken)

Herder Johan & Ronny
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -