Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Koninginnetocht der Vlaamse Ardennen - Ronse - 23/06/2007 - Alex Frederik Wulfke Jef Maarten Jurgen Carl Sven Johan Pieter2 Joeri Junior Jeroen Twix
Herders

We hebben een nieuw record! Maar liefst 19 herders schreven zich zaterdag in voor de 2e konningetocht der Vlaamse Ardennen in Ronse. Tja de naam zegt veel en ons verslag van vorig jaar nog meer, deze rit mocht je niet missen.

Het weer liet ons een beetje in de steek, we kregen zeer veel regen de voorbije dagen wat een vettig parcours voorspelde, en ook tijdens de rit kregen we een paar keer nattigheid op ons dak, maar door de vele bosstroken kregen we bescherming van de bomen.

Weer:    

Om 8u30 kon ik aan de start nergens kijken zonder herders te zien, tenzij op het WC. Herders hier, Herders daar, Herders overal. Om 8 uur waren Peter en Erik als naar gewoonte zo vroeg mogelijk vertrokken, de rest vertrok op een iets menselijker uur, en in de namiddag is volgens Herder Johan ook Wulfke nog vertrokken. Van de luttele 2,5? inschrijvingsgeld wisten wij al op voorhand dat ze goed uitgegeven zouden zijn.

Als we baan te verwerken krijgen willen we die vooral in het begin, ter opwarming, en op het einde, om uit te blazen. De "Ronsiesche" Joybikers weten dat als geen ander, dus met een paar baankilometer startten we en dat gaf ons de mogelijkheid om wat kennis te maken met enkele nieuwelingen terwijl we dichter en dichter bij de onheilspellende Vlaamse bergen kwamen, want hoe je het draait of keert, je raakt Ronse niet uit zonder te klimmen. Met Diederik, Levi en Joeri op kop, reden we richting Ellezelles, de steilste kant dus, en doorkruisten de bossen (daar noemen ze dat 'bois', aangezien ze er nauwelijks Nederlands spreken) van Antoing en Leuze. Levi zorgde er voor spektakel door er de eerste Ronny van de dag te planten. Vreemd, want we zijn dat niet van hem gewoon en de omstandigheden waren er ook niet echt naar. Wel een leuk technisch klimmetje langs en over een paar wortels, en afstappers waren er toen al.

Even daarna kwam de eerste bevoorrading, net buiten Ellezelles. Rijkelijk voorzien van fruit en drank, al moet ik zeggen dat die drank echt mijn favoriet niet was (noch de perzik, noch de bosbessensmaak), maar goed, les gouts et les couleurs ne se discuttent pas, n'est ce pas? Nieuweling Jurgen moest wat uitblazen want zo van die modderige stukken zijn niet aan hem besteed, en eigenlijk was het qua moddergehalte nog te doen, vond ik.

Na de 1e bevoorrading kregen we het Bois d'Hergies, dat voortaan beter bekend zal staan als het "Ronnybos". Nauwelijks de helft van de herders slaagde erin om tijdens de 1e afdaling in dat bos niet te vallen. Maar 15 cm modder en strobalen rond de bomen zorgden hoe dan ook voor een zachte landing. Er werd in elk geval serieus wat afgelachen en Ronny was alomtegenwoordig, vreemd genoeg is herder Ronny himself, recht gebleven, maar is wel te voet naar beneden gegaan. Foei foei foei, beter onderuit in de modder dan te voet naar beneden vind ik, want door de zachte modderlaag en de strobalen kon je jezelf hier niet eens pijn doen. De kans dat er een vogel op uw helm scheet was groter dan de kans dat ge hier uw been brak.

Een paar beklimmingskes en 10 km verder lag de 2e bevoorrading, terug in orde, en met drank dat mij al wat meer kon bekoren: Aquarius. Maar na 25 km al 2 van de 3 bevoorradingen inlassen, dat vond ik toch wel een beetje te snel, de spreiding mocht beter, maar tis in elk geval beter dan maar 2 bevoorradingen inlassen natuurlijk. Goede zaak waren ook de vele seingevers, iets wat de meeste organisaties niet belangrijk vinden, maar wij wel degelijk!

In het bos dat erop volgde, dat met heksen en andere aklige beelden versierd was, werd ons terug een stevige offroad klim voorgeschoteld, Sven geraakte er als enige herder boven, en de fotograaf ter plaatse wist ons te melden dat Svenneke slechts de 2e was die bovenraakte zonder voet aan grond te zetten, goed bezig dus. Dat lukte wel niet overal, want sommige stukken raakte volgens mij echt niemand boven, toch niet na 2 weken regen. Bij het uitrijden van het bos kreeg ik een klak modder in mijn ogen en raakte mijn voorwiel vast in een voore, waardoor het blokeerde en ik over mijn stuur richting tengels vloog. Maar de landing was zacht, alleen de tengels bleven natintelen. Bij thuiskomst stond er wel een paarse tattoeage in de vorm van een halve maan op de linkerkaak van mijn achterwerk, en dat stond er voor de rit nog niet. In elk geval wordt die nu goed verzorgd ... . Junior deed mijn stunt 60 seconden later gewoon over, zonder modder in zijn ogen en na een waarschuwing van Sven. En enkele minuten daarna deed Zotte Maarten dat ook. Gevaarlijke plaats voor Herders blijkbaar.

Het was al duidelijk dat we met zo'n grote bende op zo'n technisch parcours nooit allemaal samen konden rijden. Er werden dus groepjes gevormd, en ik sloot me aan de splitsing 50-75 aan bij Sven en Junior die voor de 75 gingen, Zotte Maarten reed plat, maar kon aan de 3e bevoorrading wel aansluiten.

Diederik deed volgens Johan en Levi ook een spektaculaire Ronny door al koprollend 2 prikkeldraden te doorkruisen zonder een schram op te lopen, hij stond terug recht aan de andere kant van de draad zonder door te hebben hoe hij daarin geslaagd was. Volgende keer rijden we best met een camera op onze helm.

De 75 km bracht ons naar het Livierenbos en D'Hoppe, plezier verzekerd dus. Ik zette in D'Hoppe mijn 2e Ronny door in een steile klim met een patinerend achterwiel te moeten afstappen. "Hoe val je daarbij", denk je? Eenvoudig als je weet dat ik mijn voet moest neerzetten op een stuk grond die 50 cm lager lag dan de grond waarop mijn bike stond, zijdelingse Ronny dus!

De 3e bevoorrading was ook in orde en kwam geen kilometer te vroeg vond ik. En daarna moesten we nog meer dan 20 km afzien.

Er werd ons terug die prachtige passage door het privebos in het Muziekbos beloofd, iets waar we altijd naar uitkijken, maar helaas had het slechte weer de voorbije dagen het mooiste stuk onberijdbaar en veel te gevaarlijk gemaakt, waardoor het onderste stuk eruit gelaten werd (begrijpbaar). Er zat toch nog een mooi nauwelijks doenbaar klimmetje in waar deze keer Pieter tot ieders verbazing boven reed zonder af te stappen. Sven probeerde dat hier ook maar toen hij iets te hard stampte en zijn wiel doorschoof kwam zijn knie in volle actie onzacht in aanraking met zijn stuurpen, en dat kan zeer doen, nietwaar Sven? Dat was in elk geval te merken op de klim naar de top van het muziekbos.

En vanaf daar werd de rest van het parcours gestuurd langs het omgekeerde Bloso parcours, niet dat dat slecht is hoor. Dus de klim naar het kruispunt met de Kruisstraat bijna volledig onroad omhoog, daarna offroad bergaf, waar een Hollander (te herkennen aan het oranje truitje natuurlijk) vriendelijk de weg vrijmaakte voor mij, zonder dat ik de intentie had om hem op te jagen. En om het af te leren nog eens de Hotondberg semi-ofroad omhoog. Ik voelde de kramp lichtjes opsteken maar gaf ze geen kans, op mijn kleinste verzet reed ik tot boven met de tanden op elkaar. Daarna bergaf bergaf bergaf tot, tja, beneden zeker? Dat om nog maar eens duidelijk te maken dat Ronse beneden ligt en alles errond, tja, boven h�.

Aan offroad gehalte is in deze streek echt geen nood, maar om al dat moois ook nog vakkundig in een parcours te verwerken, dat is niet iedereen gegeven, maar de Joybikers duidelijk wel, profociat mannekes!

Parcours:      

Maar mannekes, jullie afspuitinstallatie, daar is nog een flink pak werk aan zene! Ik heb het al eens van een andere organisatie gezegd en doe het nog eens over: jullie hebben een perfecte taart gebakken, maar in plaats van de kers erop te zetten, heb je hem erop gesmeten! Toeme toch, jullie weten toch dat er veel volk komt, en jullie wisten zeker dat er veel modder lag, dus een goede afspuitinstallatie is noodzakelijk en met 4 spuiten met een pis-straaltje kom je er niet. Doe desnoods net zoals die van Zomergem: laat de brandweer komen, druk en spuiten genoeg!

Organisatie:      

Tot slot vermeld ik de Ronny score van alle herders die me dat laten weten hebben:

Carl: 3
Joeri: 2
Jeroen: 2
Levi: 2
Erik: 2
Pieter: 2
Junior: 2
Frederik: 2
Maarten: 1
Sven: 1
Diederik:1
Ronny: 0
Johan: 0
Jef: 0

Dus Carl, ge kunt wel degelijk eerste in een ranking staan h�!

Herder Frederik
Herder Sven - Koninginnetocht der Vlaamse Ardennen - Ronse
Herder Sven
Herder Sven - Koninginnetocht der Vlaamse Ardennen - Ronse
Herder Sven
Herder Jef - Koninginnetocht der Vlaamse Ardennen - Ronse
Herder Jef
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -