Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
VTT - Peruwelz - 09/09/2007 - Jurgen Johan Joeri Junior Frederik
Herders,

Dit weekend stonden er 2 ritjes op het programma: die van onze vrienden, de Hijftespurters in Hijfte, en die van (niet echt onze vrienden), de politie in P�ruwelz (uitspraak: Peeruuwee). De meesten kozen voor de rit in Hijfte, die mede-georganiseerd werd door enkele winterherders. Ik verkoos op aanraden van Johan voor de flikken TT in Henegouwen. Over het weer valt niet te klagen, veel zon kregen we niet, maar regen zagen we ook niet, en de temperatuur zat boven de 15�. Geen gezweet en geen kippevel, meer moet dat niet zijn.

Weer:     

Aan de start om 8u30 in het verre P�ruwelz (nou ja ver; 35 minuten rijden uit Oudenaarde is toch zo ver niet?) verschenen naast Johan en mezelf, ook nog Joeri, Junior en Jurgen, en nadien las ik dat ook Diederik nog gestart is, maar die hebben wij niet meer gezien.

Ik parkeerde mijn auto net voorbij een bushalte, alhoewel, het kan er ook vlak op geweest zijn, maar ik had er een goed oog in dat de flikken vandaag andere bezigheden hadden dan Vlamingen bekeuren. En Vlamingen waren er vandaag, met hopen, vooral de westelijke soort, waartoe ik mezelf ook nog altijd beschouw.

Na het monteren van het nummerbordje (dat enkel dienst deed om herkenbaar op de foto te zijn denk ik) vertrokken we met ons 5 richting ... dat ik het niet weet. Het was eerst zoeken naar de pijlen, die bij nader inzien op de grond bleken te staan in de vorm van een politie logo, gecombineerd met een pijl. Vreed duidelijk was het niet, maar we zijn toch terug thuis geraakt. En dat er ook in Walloni� herder-achtige clubs bestaan werd direct na de start duidelijk, we zagen een groepje met gele truitjes ons voorbijsteken, waarvan meer dan de helft met Cannondale reed. Leuk om te zien dat er nog clubs met hoog freak-gehalte bestaan.

Na amper 1 km kregen we een eerste klim, het deed ons denken aan de muur van Geraardsbergen maar dan korter en veel smaller, maar wel leuk. En nog een beetje verder doken we al het bos in voor de volgende 5 kilometer (Le bois de Bonsecours, voor de ge�nteresseerden). Het viel meteen op dat de singltracks door het bos redelijk technisch waren, klimpartijtjes van 10 a 15% waren schering in inslag, alles kwam voor onze wielen te liggen, en ook een paar leuke afdalingen, allemaal kort maar krachtig. De leuke singletrack bosstroken waren ook het kenmerk op de rest van de tocht. En bossen, daar hebben ze er hier nog genoeg van, en we mogen er bovendien nog doorrijden met onze mountainbikes ook, iets wat in Vlaanderen niet overal het geval is.

Enkele kilometer verder kwamen we aan de Lac De Bernissart, en de omgeving rond de lak was absoluut niet vlac. We deden er enkele zeer leuke klimmetjes, die bij momenten langer bleken te zijn dan gedacht (en gewild), en ook een paar afdalingen, waar enkelen liever wat wilden wachten om het eerst een andere te zien doen. Mijn F bracht me overal boven waar bovengereden kon worden, maar ik merkte wel dat mijn Piranha's misschien niet de ideale bandenkeuze waren. De ondergrond was overal redelijk hard (stenen), met daarboven een klein laagje slijk, en dat zorgt soms voor gevaarlijke slippartijen. Joeri reed voor me zonder probleem het terrein rond de lac af, Junior was ook goed bezig maar misrekende zich in een onschuldig ogend afdalingske, Johan en Jurgen deden het wat rustiger aan op de technische stukken. In elk geval was dit the place to be om uw techniek bij te schaven. De nodige Ronny's horen daar natuurlijk bij, maar ik moet zeggen dat ik vandaag niemand zien vallen heb.

De bepijling was niet altijd even duidelijk, vooral door het feit dat ze liever op de grond markeringen aanbrachten dan op bordjes. Toch moet er iemand serieus veel werk gehad hebben om een hoop papier te versnipperen, zodat de snippers gebruikt konden worden als grondmarkering in de bossen.

De eerste bevoorrading liet redelijk lang op zich wachten, we hadden toch al 33 km op de teller staan, en er werd ons nog een 2e bevoorrading ook beloofd. Net voor de steengroeve van Lebailly kregen we de 1e bevoorrading, redelijk sumier, niet overdreven, maar alles wat er moest zijn was er.

De doortocht van de steengroeve was kort (amper 10 minuten), maar enorm mooi en leuk. Nadien gaat het weer door het bos richting Belouil, terug zeer mooi en enorm technisch. Draaien en keren gaan zoals altijd zeer vlot met mijn hardtail, zo vlot dat ik met mijn nieuwe Ergon bar-ends 3 keer bleef hangen aan een klein boompje of een dikke tak. Op bepaalde stukken reden we langs kleine afgronden, enkel gescheiden door een blauw/wit lint met politie logo, in geval van accident kon het lint dus gemakkelijk gerecycleerd worden.

Singeltracks her en der zorgen natuurlijk ook voor opstoppingen wanneer er tegenliggers afkomen, en zeker als die tegenliggers te paard komen, en nog erger is als ze met een troep van 20 komen, maar het bos is voor iedereen (gelukkkig maar) dus met een beetje goede wil van iedereen komt alles altijd in orde, al is het natuurlijk wel jammer voor die groep West-Vlamingen dat ze precies een wespennest gekozen hadden om in te staan wachten tot alle paardjes mooi voorbij waren.

In dit bos kregen we ook af te rekenen met wat modder, ik vraag me af wat dit in de winter zou geven. Maar in elk geval bleef de modder tot 1 strook beperkt. Maar een geluk ook, want het was modder van de ergste soort, zuigmodder, en daar is geen doorkomen aan.

Op 12 km van het einde kregen we nog een 2e bevoorrading bij de mobilhome van de politie. In Vlaanderen hebben de flikken combi's, hier zijn dat mobilhomes! De bevoorring was terug redelijk sumier, maar we hadden maar 12 km meer te rijden, ik nam nog een piece of cake, en we vertrokken terug.

We reden langs het kanaal van Blaton terug naar P�ruwelz, en kregen op het einde nog enkele traktorpaden en grasstroken. Minder leuk dan in het begin, maar we werden hier wel serieus verwend, en het offroadpercentage van vandaag is iets waar we in onze regio alleen maar van kunnen dromen.

Parcours:      

De afspuitinstallatie bestond uit 2 hogedrukspuiten, en dat stond me niet zo aan, dus mijn velo dan maar zo op de auto gezet, net als die van de andere herders trouwens. De bepijling kon iets beter, al is het natuurlijk vooral wennen aan die grondmarkeringen en papiersnippers. Den apr�s was gezellig, trouwens nooit gebrek aan sfeer in de Walen.

Organisatie:     

Jef, jammer dat ge er niet bij was, dit was de ideale gelegenheid om weer vriend van de flikken te worden!

Herder Frederik
De Herders - VTT - Peruwelz
De Herders
De Herders - VTT - Peruwelz
De Herders
De Herders - VTT - Peruwelz
De Herders
De Herders - VTT - Peruwelz
De Herders
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -