Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Safety Jogger Classic - Oudenaarde - 23/09/2007 - Alex2 Jan Alex Scubaluc Jef Maarten Henk Jurgen Carl Johan Pieter2 Emmanuel Joeri Junior Eddy Twix
Herders,

Een grotere promotiecampagne voor een veldtoertocht en cyclotoertocht had ik nog niet gezien. Het brengt elk scheutje cynisme in mij naar boven. Ik had er absoluut geen idee van wat ik kon verwachten van zo?n groots opgezet spektakel. Zelfs Sam Goris en Sandrine lieten zich zien. Ik begon zelfs te vrezen dat het fietsen ondergeschikt wordt aan de randanimatie.

Maar laten we dat cynisme ? waarvoor ik persoonlijk de verantwoordelijkheid opeis ? achterwege laten en beginnen aan het relaas van Le Classic Safety Jogger, �dition 2, Le spectacle total pour le cycliste et sa famille. We zullen gaandeweg wel de ingredi�nten tegenkomen die van deze tocht een geslaagde tocht maakte en bijna alle punten verdient.

We konden dus echt letterlijk tot aan de inschrijving fietsen. Het was zelfs aan te raden om je fiets tot aan de tafel mee te nemen, of je mocht door die meute terug je fiets gaan zoeken. Dat spaart een paar honderd fietsparkeerplaatsen, �n het ging nog relatief vlot ook. Vier rijen om in te schrijven volgens korte of lange afstand en volgens leden of niet-leden.

Vlak na de inschrijving stond de kudde te wachten, De eerste die we hoorden was Johan. Hij stond te popelen om te weten te komen hoeveel herders er waren en of we opnieuw een record gebroken hadden. Volgens mijn telling en de veronderstelling dat nieuweling Tom erbij was, hebben we ons record ge�venaard. Wat op zich toch ook al een prestatie is!

Bij het vertrek keken er een paar naar elkaar en beloofden het rustig aan te doen. Echt gemeend. Laat ons zeggen dat er al twee grote zotten vertrokken waren. Jan en Erik om niet direct namen te noemen. Dus het kon wel eens een rustiger ritje worden.

We vertrokken richting Schelde, over de voetgangersbrug en dan richting Edelare. Het zicht van 20 herders op een rijtje over de brug was prachtig. Spijtig dat ik dat beeld in mijn geheugen niet kan printen. We reden allemaal mooi in colonne. Alex� ging er zijn eigen genietende rit van maken en liet ons gaan. Bij de eerste afdaling reden we met zo?n 20 bikers allemaal achter elkaar, maar blijkbaar was er ��n zot die vond dat het niet snel genoeg ging en het rijtje dus even wou inhalen. Ik moet jullie niet vertellen dat die zot zijn naam blijkbaar niet gestolen heeft. Ik wil dus Carl voorbij gaan, aan de linkerkant, in de afdaling, maar ik zag op de rand tussen aarde en gras een tak liggen. Die lag in de lengte, ongeveer een arm dik, dus ik kon er mooi buitenkant langs. Wat ik te laat zag, was dat er nadien nog een tak lag, zo dik als een bil van Boonen en dwars!, half in het gras. Die kon ik dus niet meer ontwijken, ik ben er half over gesprongen, maar ik moest voor mijn eigen gezondheid die knotwilg wel ontwijken. Ik heb, en nu citeer ik Henk, mijn stuur naar rechts getrokken, te scherp, waardoor ik over mijn stuur vloog en die knotwilg met mijn schouder geschampt heb. Ook Carl heb ik neergemaaid, maar die had gelukkig niets. Ik alleen wat schrammen en een zere knie, niets ergs. Mijn beschermengel is nog niet op pensioen.

Na 5 minuten reparatie ? mijn stuur stond 90� naar rechts ? kon ik aan mijn inhaalmaneuvre beginnen. Emmanuel was gestopt en had de herdertrein al laten rijden. Ik zat gelukkig niet met den trak dus heb ik de achtervolging ingezet tot aan de eerste bevoorrading. Ik ga een ��nmalige beschrijving van die bevoorrading geven. Als je een rugzak meeneemt op een TT van Safety Jogger, moet je niet naar de Colruyt voor een week. Alles en eigenlijk te veel was aanwezig. Grote lange tafels dus ondanks het vele volk was het niet aanschuiven. Met Henk, Diederik en mezelf op kop zijn we vertrokken voor het beste stuk van de rit. We reden op kop en hadden niet het gevoel dat we er vaart achter zetten, niettegenstaande er toch telkens een gaatje te zien was achter ons. Diederik en Carl kwamen in het zog af en toe terug.

Ook Jef is blijkbaar het noorden eens kwijt geweest en noemt het resultaat een Jef. De prikkeldraad binnen, maar volgens eigen zeggen, was en is alles nog steeds in orde.

We gingen richting Schorisse, waar we een eerste extra lus van 60km voorgeschoteld kregen. Vandaar lag nog juist het muziekbos op ons te wachten nog voor de 2e bevoorrading. Een doorgewinterde herder kent heel veel, zoniet alle weggetjes in die buurt en dus wisten we wel wat er zou komen. De afdaling langs het Perdegedoe en nadien het Muziekbos. We mochten zelfs door het technische priv�stukje in het muziekbos. Voor dat stukje alleen zou je de rit rijden. Het lag volledig droog, dus het tweede en zeer steile stuk ben ik in het wiel van Zwiebertje naar boven gereden. Dat was de eerste keer, hehe. Ik was in de veronderstelling dat ik samen met hem de kop van de herders aan het doen was. Maar nee, Carl had een (onbewuste) short-cut gemaakt en stond al te glunderen bij de bevoorrading.

Henk vermoedde dat we naar einde toe gingen versnellen en profiteerde ervan om iets vroeger te vertrekken bij de bevoorrading. Een kleine delegatie vertrok, terwijl nog niet iedereen bij de 2e bevoorrading was. Een volgende scherprechter, maar dan naar beneden, was de ijskelder. Ook bekend als die camion kasseien die ze daar uitgestrooid hebben. Ze lagen er begroeid bij, maar nat en dus serieus aan de gladde kant. Diederik zag daar plots zijn voorwiel passeren en besloot dat toch maar om de kant op te zoeken. Het bleef dus bij twee ronny?s ? om onze nieuwe opperherder toch eens te vernoemen, proficiat.

We hadden niet echt haast, het bolde vrij goed. Het weer was droog en dat zorgde uiteraard ook voor een veel beter berijdbaar parcours. Diezelfde 60km in drassige toestanden zouden ons geen gemiddelde van 20km/u opgeleverd hebben. Safety Jogger had blijkbaar echt een voedseloverschot want ze schotelden ons 10km voor het einde nog een bevoorrading voor. Gelukkig m�t Red Bull girls. 10min fietspraat later, begaven we ons naar de Taaienberg en de Koppenberg. Naar het schijnt gingen we de koppenberg offroad beklimmen, langs de kant van de blosoroute dus. Maar het was omgekeerd. Daar zijn we naar beneden gereden. Leuk, zeer zeker, maar voor wie het terrein niet kent, had een bordje Gevaar Hek/Gevaarlijke Gek , geen kwaad gekund.

Vanaf daar zijn we in volle vaart naar het noorden van Oudenaarde gereden. Daar was de ambiance al in volle gang. Daar stond het stuntparcours van de broers Belaey al klaar. Daar wachtte ons een schuimkoldragende blonde apr�s, gekruid met wat gefilosofeer omtrent die nieuwe Endorfins

Een puike organisatie, dat kun je zeker zeggen. Bevoorrading meer dan in orde. Heel veel deelnemers zeer gelukkig gezien, al had ik persoonlijk een pittiger en uitdagender paroucrs verwacht (Misschien zijn we deze zomer teveel verwent geweest ?). Maar nog eens, daar zat het zonnige weer voor een groot deel achter. Toch 2 kleine opmerkingen: op sommige plaatsen is het echt aan te raden gevaarbordjes te zetten (zoals offroad afdaling van de koppenberg) en met de afstanden is ook iets fout gelopen. Blijkbaar was de 40 er 53 en de 60 waren er 68.

Overall rating:      

Herder Maarten
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -