Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Sinterklaasveldtoertocht - Avelgem - 01/12/2007 - Alex2 Jan Firmie Frederik Maarten Sven Mart Johan Emmanuel Joeri Eddy Jeroen
Herders,

na een regenachtige week besloten de meeste herders om naar Avelgem te trekken. Ik ben "algerisch" voor regen, maar heb niets tegen een streepje modder die veroorzaakt werd door een regenbui, zolang ik maar geen regen op mijn dak krijg. Het werd redelijk zonnig en warm voor de tijd van het jaar, maar zelfs een intense hittegolf zou de schade niet meer kunnen beperken wat de regen de voorbije dagen veroorzaakt had.

Weer:    

Aan de start verschenen redelijk veel trouwe herders en ook nieuweling Firmie stond ons op te wachten, er waren er al een paar voor de grote bende vertrokken, en er zijn er een paar nadien ook vertrokken. Diederik en Gringo hadden tot een gat in de nacht gefuift, maar aan hun prestaties was dat absoluut niet te merken. Tijdens de eerste modderstroken werd er door Diederik goed de pees op gelegd, en door het grote deelnemersveld werden we daarom verplicht om door de plassen te rijden, die bij momenten een knie diep waren. Door dat hoge tempo werd de groep terug uit elkaar getrokken, de zotten vanvoor, de rest flink erachter.

Na een paar kilometer zagen we voor ons het Kluisberg opdoemen, die we offroad vanuit Orroir beklommen tot halfverwege, dus niet tot aan de Balmoral dancing, euh, ik bedoel rusthuis. Maar de beklimming werd een nachtmerrie voor mens en materiaal. Geen herder is zonder wandeling bovengeraakt. Het was een ploetering van jewelste, de modder tierde welig, er was geen doorkomen aan, zelfs niet met de beste modderbanden. Ronny had meer goesting om zijn fiets 180� te draaien en terug te keren naar Avelgem, maar ging toch door, Sven kreeg zijn derailleur niet meer aan de praat nadat er iemand tegen gereden was, en moest volledig te voet naar boven, shit happens. En wandelen is nu niet bepaald zijn hobby, zoals de meeste weten. Ondertussen ging Diederik lustig door op de gekende zalige technische passages door het Kluisbos, met de andere zotten in zijn zog. Door het hoog moddergehalte werd de techniek zeer belangrijk, waardoor je her en der al eens een biker in de trut zag liggen, zonder veel erg, want ze kwamen sowieso zacht neer. Als ik me niet vergis zijn alle herders recht gebleven, al kwam Emmanuel door een vreemd maneuver, om een Ronny te vermijden, op zijn 2 benen voor zijn fiets terecht. Ik denk dat hij het niet direct kan opnieuw doen.

Net voor de 1e bevoorrading zat er een steil kort afdalingske in, dat 90% niet zag zitten, aangezien er een paar bomen langs de zijkant stonden (dat heb je zo af en toe in een bos), en het welvoorzien was van een glad bovenlaagje modder en wat uitstekende boomwortels, maar daar trokken de meeste zotten zich niets van aan. Wie niet waagt, ...., ge kent da wel.

De 1e bevoorrading was dik in orde: cola, energiedrank, water, peperkoek, fruit, en zelfs soep, waar op dat ogenblik blijkbaar weinigen zin in hadden. Het viel op dat nieuweling Firmie al direct bij de zotten bleef meerijden, en dat voor de rest ook blijven doen is, chapeau. En het wordt nog beter als je weet dat hij rijdt zonder klikpedalen, en met all season banden, jawadde. We zijn vreed lang blijven staan, we zagen onderandere een troosteloze Ronny toekomen, Johan die na ons vertrokken was, en 2e nieuweling Mart, onze 1e internationale herder, maar jammergenoeg zijn we elkaar een beetje mislopen. Als we lang genoeg wachtten kwam ook wandelaar Sven af, die zijn cursus fietsmechanica boven moest halen om zijn XTR weer bruikbaar maken, maar het moge duidelijk zijn dat er kosten aan zijn.

In deel 2 gingen de zotten terug door, tja van die lange bevoorrading koel je af, en moeten de spieren terug opgewarmd worden. Na het kluisbos, stuurden ze ons over alles wat niet plat lag tussen Kluisbergen en Zulzeke, waardoor we onderandere de Kwaremont (langs de andere kant van de grote baan, met dat steile stuk kiezelstenen op het einde), de Patersberg, Kabernol, en de Koppenberg onder onze banden zagen passeren. Ik deed er alles aan om Diederik te kunnen volgen, en vond dat ik daar goed in slaagde, maar aan de voet van Kabernol kreeg ik een waarschuwing van mijn spieren. Hola Pola, een krampscheut van jewelste, ik gooide me op de grond op de eerste de beste plaats, zijnde: een halve vierkante meter met zowat de hoogste concentratie aan netels, tengels en andere onaangenaame flora uit de streek. Door mijn gejodel dat erop volgde kreeg ik prompt het medeleven van alle passanten dat ik daarnet nog fluitend voorbij vloog. De reactie van de meesten: "Last van kramp?", alsof het niet duidelijk was, maar gezien mijn positie tussen de in mijn gat brandende netels begrijp ik hun vraag naar zekerheid. Diederik en een andere biker stopten direct en die laatste wist me te helpen door de juiste spier te strekken. Vreemd genoeg slaag ik eraan altijd de verkeerde spier te rekken bij kramp, helder denken is op zo'n moment niet echt evident, zeker niet als uw achterwerk tegen dan al roodgloeiend staat.

Maar goed, eventjes tanden bijten (en serieus aan mijn gat scharten) en we reden door, Maarten en Firmie konden zo terug aansluiten, en nadien ook Gringo en Sven. De Koppenberg deed ik logischerwijs aan een kleiner tempo, kwestie van de spieren kalm te houden (nu ja, op de Kberg spieren kalm houden, hmmm), gelukkig zijn er nog afdalingen ook zodat ik weer bij de rest kan terugkomen.

De 2e bevoorrading kwam eraan, op een boerderij. Even goed uitgerust als de 1e, geen klagen over, absoluut niet. Iemand van de organisatie kwam ons vragen wat we vonden van de bepijling. Niets op aan te merken! We zijn wel 2 keer verkeerd gereden, maar dat lag aan die die vanvoor reed.

In deel 3 lagen er ons nog wat hoogtemeters op te wachten. Sven keek er niet echt naar uit, en ik eerlijk gezegd ook niet uit vrees voor meer kramp. En die kwamen er terug nadat we voor een gruwelijke modderstrook moesten afstappen, geen doorkomen aan. Ik zette voet aan grond, en de kramp schoot in mijn dij, Dzjakke, gelijk ze er een mes door klieven, vreed pijnlijk. Ik kan me moeilijk voorstellen dat bevallen pijnlijker is, maar we gaan de vrouwen maar geloven zeker? (Commentaar hierop is verzekerd). Sven gaf me stretch-instructies en wandelde samen met mij rustig naar boven, hevig vloekend over het feit dat we niet konden rijden. Tja, het heeft ook zijn charmes natuurlijk, en zo verleg je je grenzen, en die van uw spieren.

De andere 4 herders stonden ons boven op te wachten, en we gingen door, tot het bittere eind, terug bergop ergens rond Kwaremont, en langs een wei met een zeer mooie afdaling terug naar beneden, I love it. Maar ook de Pensemont zat er nog in, en ik had nochtans heel de rit den indruk dat we die niet zouden doen. Maar naarboven moesten we, ik koos al direct van beneden the slow way, klein verzet, op het gemak. En toch: enkel de herders staken me voorbij. Boven moesten we nog dat lang stuk vals plat omhoog (nou ja, tis iets meer dan 'vals') tot aan de toren, waar we linksaf, naar beneden mochten voor dat kort schoon stukje naar de Balmoral, waar ik mijn achterstand prompt goed maakte.

De 3e bevoorrading kwam op het eind van al het klimgeweld op een km of 5 van de finish, en mocht eveneens gezien worden. We kregen er zelfs een stuute met spek en eieren, voor mij de 4? inschrijving waard!

Het laartste stuk was plat, dat mag ook met 1000 hm op de teller, nog een modderstrook die berijdbaar was, en we waren toe.

Parcours:      

De mega-afspuitinstallatie deed zijn werk. Ik heb me niet bezig gehouden de spuiten te tellen, het waren er vreed veel, en de druk was in orde. Maar het was nodig, want er moesten heel wat tonnen Kluisbergse en Zulzeekse modder van al die fietsen gespoten worden! En het was al 13u45 als wij aankwamen, dus het moest rap gaan!

Organisatie:     

Hier zijn nog enkele foto's van de organisatie. Alle foto's zijn hier terug te vinden.
De Herders - Sinterklaasveldtoertocht - Avelgem
De Herders
Herder Frederik - Sinterklaasveldtoertocht - Avelgem
Herder Frederik
Herder Sven - Sinterklaasveldtoertocht - Avelgem
Herder Sven
Herder Firmie - Sinterklaasveldtoertocht - Avelgem
Herder Firmie
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -