Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
14e VTT Valerius De Saedeleer - Leupegem - 29/12/2007 - Henk Carl Sven Vincent Mart Johan Pieter2 Boessie Joeri Jef Timmy Maarten
Na een inactiviteit van een tweetal weken deze rit aanvangen...dan weet je dat het zwaar gaat worden...daarbij nog het geplens van vele regendruppels omstreeks 7.30h...ja,ik hoef er geen tekening bij te maken zeker?

De s.m.s. 'jes verstoorden mijn ochtendontbijt met de "verwachte "afmeldingen van sommige herders...ik noem geen namen maar wie het lijstje overloopt van de wel-starters kan er naar raden...alhoewel...Ben ,Frederik en Ronny vonden het warmer in bed en ik kan ze geen ongelijk geven anderzijds hebben ze weer een knap ritje gemist maar wel met dat voordeel dat ze niet nat geworden zijn of het zou moeten zijn...ssstttt...

En jongens,geen drup regen op onze kop gekregen,integendeel ,af en toe kwam het zonnetje piepen.Wel veel modderklodders en nat slijk maar dat hoort nu ��nmaal bij deze toertocht...Eerste afmelder Sven,die wat ziekjes was(verkoudheid),hebben we toch kunnen overtuigen om ons te vergezellen en eerlijk gezegd,ik heb gene snot gezien maar wel beentjes die soepel ronddraaiden,dan weet je dat zijn conditie goed is.

Met een twaalftal herders vertrokken,waaronder nieuwkomer Timmy,... die zo vlug mogelijk andere bandjes moet opleggen, (bij zo een ondergrond als vandaag ),want al vanaf de eerste beklimming moest hij voet aan grond zetten wegens "vollopen" van zijn rubber.(ps:zomerrubber notabene) Naar beneden kan je nog "glijen" maar naar boven gaat dat niet.

Het tempo zat er al meteen goed in.Daar zorgde Vincent voor,die naar eigen zeggen ,een superdag had en hij overdrijft daarmee niet...

De eerste modderpassage zorgde al voor vele voetjes op de grond,ook de mijne waren erbij.Niet dat het daar heel drassig was maar dat diepe geultje waar je band net te breed voor was, zorgde ervoor dat je bike niet de kant opging die je wilde plus daarbij langs beide zijden prikkeldraad,...ja dan is de keuze vlug gemaakt.

De eerste kick kregen we bij de off-road afdaling van de Ladeuze,in herderstermen,"het hol van Pluto" genaamd.Ik had me er wijselijk op kop gezet van ons groepje, wetende dat het er daar heel glibberig zou bijliggen.Aan de beruchte wortel nog gauw een voorligger voorbijgestoken en ik had de weg vrij.Al bij al nog vlot naar beneden kunnen rijden maar dat zal wel een combinatie zijn van de bandjes(N.N.) en stuurmanskunst,hmhm...(soms gaat het ook wel eens mis,maar dat lees je straks wel).Ook de Sven had daar geen problemen maar met de rest was er al snel een kloofje...Vriendelijk als wij zijn hebben we niet doorgetrokken want de weg was nog lang en lastig,heel lastig...(en mijn conditie niet goed genoeg).

Na een kort stukje road,een veldwegje en terug road wist ik wat het volgende "zwarte beest" zou worden.Het off-roadstuk evenwijdig lopend met de spoorlijn...Maar dat zwarte beest zag er nog lelijker uit dan ik me voorstelde.Een stukje van om en bij de 400m,vol modder,dus links of rechts geen grasboordje,nen trut die plakt en waar ge op uw kleintje moet blijven doorgeven anders parkeer je je in een slijkspoor...ook de geultjes en weliswaar niet al te diepe putjes maakten het niet gemakkelijk...een keer of twee voet aan de grond moeten zetten maar voor de rest al stoempend erdoor geraakt.Na deze passage was onze kudde uiteengerukt.Zotte Maarten heeft hier kettingbreuk geleden,de voorliggers hebben een beetje gewacht,alleen Vincent trok door... na een positief signaal van Maarten zijn we terug aangezet.We hebben hem niet meer teruggezien.Ik zou bijna liegen,toen we vertrokken na de bevoorrading kwam hij ons tegemoet gereden.Sorry man,maar het werd koud en het gat wou op het zadel,...

Vincent,onze "superman" vandaag had daar een surplusje gekregen van een volledige Stationsberg dus kan je al raden dat we hem pas teruggezien hebben aan de eet-,drank- en plaspauze...Sven heeft bijna de helft van die modderstrook te voet afgelegd,dus die had bijna twee minuten aan zijn broek,...wel die was bij het opdraaien van dat omhooglopend betonplatenpad aan de Nederholbeekstraat al terug komen aansluiten.Dat vond ik h����l sterk gepresteerd.(misschien zat er wel ietske in zijn "neusdruppels").

Boven aan de Stationsberg moesten we naar links afdraaien en dat was echt nen dooddoener.De wind pal op de neus en trachten een goe plaatske te vinden achter je voorligger.Dat is daar gelukkig road ,dus iemand die goe op het wiel kan rijden kan daar zijn voordeel uithalen.Anders was het bij het volgende off-roadstuk : de afdaling van de Toveressestraat.Ik vraag me af hoeveel er hier op hun donder gegaan zijn??Er zijn drie sporen maar allen even glibberig en geulig...daar heb ik wijselijk ��n voetje uit de klikpedaal gedaan want ik ben er ooit eens neergegaan en dat beeld komt telkens naar boven.Ik verwachtte daar beneden direct links op te moeten richting betonpad maar de parcourbouwer had daar gekozen voor de rechte road doorsteek richting Nukerke-kerk,dus gauw -gauw het middenblad opgezocht want Diederik voerde ietwat de forcing op het klimmende stuk...niet voor lang echter,het was eventjes testen...

Tot aan de bevoorrading kregen we nog dat betonplatenpad en de Taaienberg voorgeschoteld als "opjes".Pittige stukken alhoewel ze vandaag minder zwaar waren dan anders.Dat komt omdat er niet zo vlug boven gevlamd werd.De off-road afdaling daaropvolgend lag er ook heel goed bij,buiten die laatste 20m...De varkentjes bij herder Johan heb ik niet gehoord maar het rook er verdacht sterk naar "pannenkoeken" dus wou ik daar al stoppen...

De bevoorrading was rijkelijk voorzien maar met een muslireep en een handvol rozijnen had ik genoeg...nog wat vers water in de pulle en we konden verder...

Vincent was alweer ietske vroeger weg en zetten meteen zijn turbo aan...jaja,we hebben hem juist op het laatste van de rit nog gezien ,(doordat hij misreden was),...

Met het gedacht van"we houden ons wat in,zo kan Maarten nog aansluiten" vertrokken we voor de laatste 20 km,... maar dat gedacht was maar een gedacht, want even verder was er al terug verbrokkeling doordat het tempo al terug boven het gemiddelde lag.Sven lag zo een driehonderd � vierhonderd meter voor bij het ingaan van de off-roadafdaling van het muziekbos.Heerlijke afdaling trouwens waar je"vollen bak" naar beneden kan sjeesen,alhoewel er hier en daar wel een verraderlijk geultje ligt.Het is kwestie van daar veel te rijden om te weten wanneer je de andere kant moet opzoeken.Hier heeft Joeri ergens een inschattingsfout gemaakt want hij stond aan de kant toen de rest en ik een paar seconden later naar beneden kwamen.Achteraf gehoord dat zijn wiel geplooid was,dus het zal nog wel nen serieuzen schuiver geweest zijn.

Vanaf hier reed ik een paar kilometers in het gezelschap van Diederik.(Ik veronderstel dat de rest gestopt is bij Joeri).Bij het beklimmen van de off-road veldweg naar de Louise-Mariestraat toe heb ik een tandje bijgestoken.Daar beneden lag het heel drassig en ik ben er vollen bak doorgevlogen,net hard genoeg om er niet van de bike te moeten,...ja parcourkennis heeft zijn voordelen.Sorry,Diederik... Dus alleen op zoek naar Sven die ik bij het indraaien van de off-road afdaling van het peerdegedoe te pakken had...niet van lange duur echter want in de bocht,er stond nochthans een gevaarsbordje,ben ik voluit over mijn stuur gevlogen.Ik wou de bocht wat korter aansnijden en koos ervoor om door een plasje te rijden maar dat putje eronder was wel dertig cm diep,...zodus,volledige stilstand en HOP... vol op mijn knie�n...pijnlijk!

Met mijn laatste krachtinspanningen toch nog het gaatje met Sven kunnen dichten(al hield die zich wat in.Bedankt Sven!).Ondertussen was ook Diederik terug komen aansluiten en na de wegmisser van Vincent met z'n vieren naar het einde toe...Niet op een rustig maar een moordend tempo want de Vincent kon hem niet inhouden...Hopelijk heeft hij nog wat over voor zijn vrouwke vanavond...

Perfecte uitpijling,knap lastig parcour en een rijkelijk gevulde bevoorrading...Dat zijn de redenen waarom de meeste herders hier hun laatste eindejaarstocht rijden...

Aan de parcourbouwer nen dikken proficiat omdat je ,ondanks de regen,geen aanpassingen meer hebt gedaan...En zo moet het...mountainbiken is afzien op zo een parcour maar het genot is achteraf nog zo groot... het technisch kunnen wordt op de proef gesteld en op die manier kan je als biker alleen maar bijleren...

Ik hoop voor jullie eens een" droge" editie 2008!

Tot VOLGEND jaar...
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2019 Mountainbike Club De Herders -