Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Trappers Trophy - Stekene - 26/01/2008 - Henk Alex2 Jef Ben Frederik Nico Boessie
Herders,

Voor mij was het terug al een paar weken geleden dat ik nog eens een zadel tegen mijn achterwerk gedrukt voelde. Ik ben van die soort die niet regenbestendig is, en terug in zijn schelp kruipt bij nattigheid. Ik slaap op het 1e verdiep, aan de straatkant (van de baan Oudenaarde-Aalst), en heb geen dubbel glas, dus in geval van regen of nat wegdek hoor ik de auto's voorbij sjoessssssjen, en dat is voor mij het teken om Sven een smsje te sturen, de oogskes dicht te doen, mij 180 draaien richting vrouw, en het laken wat dichter tegen mij te trekken.

Maar deze zaterdag was er geen gesjoesj te horen, en had ik dus geen excuus (al zijn er velen die gesjoesj ook geen excuus vinden). Ik dus uit mijn nest, wat boterhammekes binnenspelen samen met het luidruchtig maar o zo lief nageslacht, en op weg naar Stekene, waar een mooi winterzonnetje de boel probeerde te verwarmen tot 6 graden, ruim voldoende zolang het droog blijft.

Weer:     

Dat Stekene niet aan mijn achterdeur ligt mag duidelijk zijn, het is een uur rijden voor mij, dankzij al die zone 30 en 50 baantjes tussen de afrit van de E17 en de startplaats. Het gevolg was dus dat Ben, Jef, Henk en Nico al 100% paraat stonden toen ik toekwam. De inschrijving verliep supervlot. We vertrokken direct offroad, ik ben geen streekkenner, dus ik kan absoluut niet zeggen welke richting we inreden, of op welk grondgebied we vertoefden, maar Nico wist me te zeggen dat we redelijk lang in Stekene zelf bleven plakken.

Wat ik vooral leuk vond is dat we het volledige eerste deel samen konden blijven. Zonder vliegeniers is dat dus perfect mogelijk. We vlogen dus niet, maar echt traag ging het zeker ook niet, ik merkte wel dat achteraan de groep rijden lastiger is dan voorin, want met Nico op kop, en ik achterop moest ik serieus mijn tenen uitkuisen om de groep bij te houden. Volgens mij is zijn conditie een pak verbeterd, want ik ging hem op dat moment zeker niet uit het wiel rijden.

De ondergrond was overal zeer berijdbaar gebleven, waar een paar dagen zonder zware regenval allemaal niet goed voor is. Klettermodder bleef dus volledig uit, hier en daar lag er wel een hoopje modder, maar dat viel allemaal zeer goed mee, het bleef niet plakken en we moesten er niet voor afstappen.

De bevoorrading was redelijk in orde, fruit en energiedrank (dat voor mij naar suikerwater smaakte, maar ik ben ne moeilijken qua smaak), we bleven er even staan om ons bezig te houden met bike-talk en de verdere verhoging van het freakgehalte van de gemiddelde herder (zie showroom binnenkort).

Het 2e deel begon direct met een zeer lange offroad passage, die volgens mij grotendeels op Hollands grondgebied te vinden was, en ik moet toegeven dat het in orde was. Ik herinnerde me dat we hier vroeger al een paar keer reden, maar het zat nog ver. De offroad stukken waren niet zo heel technisch maar wel zeer afwisselend en fun, en ze bleven maar duren. Op die single tracks zet ik me liefst vooraan, dan heb ik minder last van opspattende modder, en van plotse bruuske remmaneuvers van mijn voorliggers waarbij het de bedoeling is om de derailleur er niet af te rijden. We reden een aardig tempo (Hollands grondgebied vereist Hollands taalgebruik), iedereen kon volgen, maar ik wist niet dat ze achteraan redelijk diep gingen om het tempo te volgen. De gevolgen bleven uit tot Ben me inhaalde en een tandje bijstak. Nico loste redelijk snel en ook Henk moest passen. Jef bleef in het wiel, maar verkoos even later toch om Henk op te wachten, aangezien zijn tempo iets compatibeler was met dat van Jef.

Een redelijk hoog offroad percentage dus zonder spectaculaire klimmen of afdalingen, maar wel de moeite. De 43 km bleek er uiteindelijk slechts 38 te zijn, dat was toch de conclusie van de meeste bikers, dat komt dus overeen met een misrekening van zo'n 10%, wat me toch redelijk veel lijkt.

Parcours:     

De bepijling was zoals het hoort, we reden nergens verkeerd (denk ik), en er werd nergens getwijfeld. De afspuitinstallatie was in orde, maar echt veel werk had ze niet, want onze bikes waren na de rit nog steeds redelijk proper, wat zeldzaam is voor een winterrit. We bleven nog even genieten van een lekkere blonde of 2, om dat tekort van 5 km te compenseren.

Organisatie:     

Heder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -