Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
VTT - Oedelem - 22/03/2008 - Henk Alex2 Vincent Jef Sno Sven Carl Johan Maarten
Oedelem...

Eerlijk gezegd ,ik had van dit gehucht nog nooit iets gehoord.Ik vraag me trouwens af vanwaar deze naam afgeleid is,dus ???

Eventjes dacht ik aan G...oedele met haar Liekes .En bij die gedachte kreeg ik het warm wat van deze t.t.niet gezegd kan worden."Warm" in de letterlijke zin van betekenis dan...

Na de plensbuien van de afgelopen dagen en voorgaande nacht dacht ik dat het afzeggingen zou regenen maar neen zenne.Het overgrote deel van de beloofde komers was aanwezig.

Dus konden we na een vlugge inschrijving(want blijkbaar zijn er toch nog mietjes,als je snapt wat ik daarmee bedoel?)de tocht aanvatten met zo een tiental herders.En klagen deden we niet.Het was niet echt koud(nog niet).Er stond zelfs een zonnetje aan de hemel en ze gaf al warmte,ideaal fietsweer dus...

Het aanvangstempo was gezapig omdat er overeengekomen was om het de eerste tientallen kilometers rustig aan te doen en er in feite een duurtraining van te maken...

Dat slakkengangetje heeft zo een drie kilometer geduurd en nadien ging de polsslag van sommigen al de hoogte in zodat we al niet meer konden spreken van een D...U...U...R...trainingsritme.

Langzaam aan bleef van de hoofdmeute niet veel meer over.Alhoewel het tempo nu ook weer niet spectaculair de hoogte ingegaan was kregen we toch al een schifting.En ja...als de benen goed zitten ben je vertrokken zonder je het beseft.Tot aan de eerste bevoorrading vielen de verschillen nog mee en hebben we iedereen laten bijkomen.

Het eerste serieuze modderstuk na die pitstop heeft de bende nogmaals in stukken gescheurd en ditmaal voorgoed...Surtoe als den" doortrekker" je inhaalt ,even een babbeltje slaat,en zich dan op kop zet om die plaats niet meer af te staan.Dus was het zaak om het goei wiel op te zoeken en daar waar nodig beschutting te zoeken zodat de wind toch geen volledig vrij spel had op lijf en ledematen...

Ja,den doortrekker legde er de pees op alhoewel het in zijn wiel" goed vertoeven" was,de beentjes voelden goed aan en dat gaat dan altijd wat gemakkelijker...Voor onze Sven daarentegen,die achterop was geraakt op dat modderstuk,was het geen pretje.Hij dacht op dat moment dat er geen enkele herder meer achter hem was die de honderd zou doen en nu hij éénmaal op die bijkomende 40 km lus zat en hij die niet alleen wou rijden restte hem maar één ding.Nog 5 km/h sneller rijden om ons bij te benen.En dat is hem ook gelukt,al dacht ik dat hij terplaatse dood zou vallen toen hij bij ons kwam aansluiten.Ja,hij heeft dan ook een 15 minuten mogen jagen om die achterstand van 500 meter te overbruggen.Het gevloek en gehijg ga ik niet ter sprake brengen maar ikzelf was zo onder de indruk dat ik meteen 3 tandjes kleiner schakelde en hem even voorop liet rijden om nadien weer aan te sluiten bij hem.Ondertussen was die "doortrekkersbende" al uit ons gezichtsveld verdwenen en hebben we ze ook niet meer terug gezien.Wij zijn dan aan "duurtrainingstempo" verder gereden alhoewel Sven zijn tikker toch nog een uurke nodig had om te recupereren.Het parcour lag er wonderwel goed berijdbaar bij,buiten een paar stroken maar dat is meer dan normaal bij deze weersomstandigheden.Tot aan de tweede bevoorrading hebben we het gezelschap gehad van de zon maar na een stopje van zo een 10 minuten trokken donkere wolken ons tegemoet.Net voor we terug zouden aanzetten vielen de eerste druppels en besloten we om ons regenfrakske aan te doen.En we hebben het niet meer uitgedaan,daar was geen reden voor.Af en toe viel er nog eens een zonnestraaltje te bespeuren maar in het algemeen bleef de miezerige regen onze metgezel tot het einde van de rit.Direct na de stop kregen we een leuk technisch stukje gepresenteerd waar het voortdurend draaien en keren was tussen de bomen.Ook die ellendig lange strook langs de vaart zal ik niet vlug vergeten.Met de wind daar op kop en bbrrrr....Het werd kouder en kouder ondertussen en dat jeneverke op de volgende en tevens laatste stop kon ik toch niet laten staan.Zweten was het resultaat de daaropvolgende tien rijminuten.Ondertussen was Henk ons al voorbijgestoken en hadden we ook Carl en Maarten net nog zien aankomen voor hun drank en eetpauze.Dus zo groot waren de verschillen al niet meer.Sven kreeg het moeilijk bij elke off-roadpassage maar ik had al lang besloten om bij hem te blijven na zijn "HINAULT"allures.Maar ik begreep hem anderzijds wel.Als er afgesproken wordt om zolang als mogelijk samen te blijven,nou ja...ik zwijg er over.

Ik was blij toen we de kerktoren van Oedelem ergens in de verte zagen verschijnen maar het heeft toch nog een eindje geduurd vooraleer we echt ter plaatse waren.

De afspuitinstallatie was dik in orde mede doordat je de fiets meteen kon afspuiten wegens het kleine deelnemersaantal.Alhoewel,een kleine 500 inschrijvingen bij deze natte omstandigheden is een succes op zich.De ECHTE bikers rijden toch hun tocht,goed of slecht weer.De voldoening achteraf is een niet te missen gevoel dat je happy maakt.

Zo,tot volgend jaar zeker?bedankt G...oedelem!
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -