Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Ronde Van Vlaanderen - Ninove - 05/04/2008 - Emmanuel Jef Sven Ben Janten Pollie Frederik Stevenvde Maarten
Herders,

naar jaarlijkse gewoonte eindigt de Vlaamse Wielerweek met de Ronde Van Vlaanderen, en op zaterdag kunnen wielertoeristen hun ding doen op het parcours en mountainbikers hun ding naast het parcours. Het weer was niet echt fantastisch, maar het bleef redelijk lang droog, met nadien een beetje motregen en tegen het einde een buitje hier en daar.

Weer:    

Om 8 uur spraken we af aan de start in Ninove, waar de vriendelijke omroeper alle herders opriep om zich naar de start te begeven. Rarara, wie had dat nu weer geregeld? De inschrijving verliep vlot, al kwam de 19,5 euro niet zo gemakkelijk uit mijn zak. Negentien en een halve euro, waarvan 5 euro waarborg, lijkt mij toch een smak geld voor een mountainbiketocht zonder privéstukken, 3 magere bevoorradingen, en een zakje vol met spam. Maar goed, het zij zo.

Na het vertrek werden wielertoeristen en mountainbikers direct gesplitst, goeie zaak, want in zo'n mega-peloton rijden is niets voor mij. Wij reden over de Dender (denk ik) en kregen als eerste offroad strook de Pollare berg, en niet al te steil klimmetje, goed om op te warmen. Toch worstelde Emmanuel daar al om zijn extra large Rush recht te houden, de rest moest enkele meter aan voetgangerstempo rijden om hem weer te laten aansluiten. Maar op de volgende offroad passage werd het duidelijk dat herder Emmanuel vandaag zijn eigen tempo ging rijden, en dat dat iets onder dat van ons lag. Aan de 2e splitsing, net voor Berg Te Bever koos Janten voor de 54 km, de rest voor de 75. Op Berg Te Bever zelf konden Ronny en Jef zich dit jaar wel inhouden, in tegenstelling tot de vorige keer, en ook Diederik en Zotte Maarten bleven in het gareel. Zotte Maarten haalde nadien wel nog een paar zotte stoten uit, maar ja, een mens moet zijn naam toch waar maken, nietwaar? Door een ferme pletsbui van de nacht voordien lagen de kasseien er overal glad bij, dat zorgde onderandere voor een gevaarlijke afdaling in Woubrechtem. Als je daar uw voorrem te hard dichtkneep, dan mocht je 2 seconden later die kasseien van extreem dichtbij bestuderen.

De eerste bevoorrading was dit jaar neergepoot in het centrum van Herzele. Armoe troef: 1 soort fruit, 1 soort koek, en 1 soort drank. Je kon wel kiezen of je nu de meest linkse banaan, de meest rechtse banaan of die in het midden wou opeten, maar meer keuze had je dus niet. En ook aan de 2e bevoorrading aan de Gavers en de 3e enkele km na de Bosberg was het the same shit. Bovendien kregen we echt genoeg van die Isostar. Ik vind ze niet echt slecht, maar na 3 keer 75 cl te drinken heb je er toch genoeg van, een cola of water zou hier echt niet misstaan, maar ik neem aan dat ze daar geen sponsors voor hadden, en van die 15 euro inschrijvingsprijs per persoon was er niets meer over, want die was al voor 100% als winst ingeboekt.

Maar goed, we zijn hier niet om te eten maar om te biken. En het parcours heeft wel wat te bieden, al moeten ze ook hier onderdoen voor de uitstekende tochten van Herzele en Steenhuize Wijnhuize.

Vanuit Herzele gaan we terug richting Geraardsbergen en na de 2e bevoorrading kregen we waarvoor we eigenlijk gekomen waren: de muur, maar eerst moesten we voorbij de ringweg van Geraardsbergen geraken, die we vanop een offroad pad en een stevige klim naar het winkelcentrum in het zicht kregen, dan langs die ringweg naar beneden tot aan het rondpunt, en vandaar naar de vesten en de muur. We kregen dus deze keer niet de aanloop langs de spoorweg. Die verdomde vesten zijn ferm lastig, om niet te zeggen lastiger dan de eigenlijke muur. Als je eindelijk de muur voor uw ogen ziet opdoemen, slaat uw tikker al in het rood, en je moet er nog aan beginnen. Maar dit is het leukste stuk van de rit, een menigte toeschouwers staat u aan te moedigen als was je Stijn Devolder, zelfs al ga je te voet naar boven, wat ik enkele wielertoeristen voor mij zag doen, met 3 naast elkaar, niet slim mannen, maar het kon hen blijkbaar niets schelen. Na de muur volgen we het officiele RVV parcours tot de Bosberg. Ook daar vind ik de aanloop tussen de bomen veel lastiger dan de eigenlijke kasseien van de Bosberg.

Op het einde, toen we terug Pollare naderden, aan dat huis met de zon op de gevel, kreeg ik mijn klop en moest ik mijn voorliggers laten gaan. Bovendien reed ik nog verkeerdelijk een afdaling naar beneden door een wei, die ik te voet weer omhoog mocht doen, ondertussen voelde ik dat mijn dijspieren lichtjes begonnen te zinderen, en dat is meestal geen goed voorteken. Het steile offroad klimmetje in Pollare liet ik aan mij voorbijgaan door een shortcut te nemen. Ik geraakte toch in Meerbeke zonder spierkramp, en kon net zoals Stijn Devolder daags nadien over de streep rijden. Mijn gemiddelde lag net iets onder dat van hem, maar dat zal aan die fijne bandjes van hem liggen waarschijnlijk.

Parcours:     

De afspuitinstallatie was gelukkig in orde, de bepijling was ook in orde, het feit dat ik verkeerd reed, had ik aan mezelf te wijten. Die 3 of 4 seingevers op het mountainbikeparcours (zonder rekening te houden met het gemeenschappelijk wielertoerist/mountainbike parcours) zijn ruim onvoeldoende, maar het zijn er in elk geval 3 of 4 meer dan vorig jaar. Een relatief mooi parcours, een goede afspuitinstallatie en goede bepijling krijg je normaal gezien voor 3,5 euro, ik vraag me nog steeds af in wiens zakken die andere 11 euro verdwenen is. In die van "NV De Ronde Van De Geldklopperij" misschien?

Organisatie:    

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -