Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Mini Paris-Roubaix - Templeuve (FR) - 12/04/2008 -
Bienvenue chez les ch'tis...

Herders,

De week na onze Ronde Van Vlaanderen, staat traditioneel de Helleklassieker Parijs-Roubaix op het programma. Deze wedstrijd spreekt tot de verbeelding van velen. Wie hier schittert en mee het wedstrijdverhaal helpt schrijven, krijgt op slag eeuwige roem. Gemaakt voor straffe kerels die heftig kunnen tekeergaan op de zogenaamde secteurs-pavé. Kerels uit een stuk, geen watjes, ook wel Flandriens genoemd. Herder Alex2 en mezelf namen ons dan ook voor om de dag voordien, op initiatief van de Kortrijkse Mountainbikers, de mini Parijs-Roubaix te rijden. Deze tocht had in feite niets met MTB te maken, maar daarvoor waren we dan ook niet helemaal naar Nord-Pas-de-Calais afgezakt. Het was ons immers om die o zo gevreesde kinderkopjes te doen? Stroken als Wallers, Carrefour de l' arbre, Mons-en-Pévèle en consoorten zijn gewoon mytisch. Hoeveel wielergeschiedenis op deze stroken al geschreven werd, is niet te vatten. Ze staan steeds garant voor vreugde, heroïsche taferelen, maar ook doffe ellende, verdriet, pijn? Dit moesten we aan den lijve ondervinden!

De start was in het kleine Noord-Franse stadje Templeuve. Inschrijven diende te gebeuren in een oud bruin cafeetje aan het station. Het was er geen drukte van jewelste, maar toch heerste er een gezellig sfeertje. Op menig aangezicht was ook wat spanning te zien. En wat is goed tegen de zenuwen? Juist ja, zo snel mogelijk starten!

Iets na half negen trokken we ons op gang. Het was zonnig, doch er stond in de aanvangsfase een redelijk strak windje pal op de kop, waardoor het wat frisjes aanvoelde. De eerste 20 kilometer hebben we op een rustig tempo afgewerkt. Voldoende tijd om wat bij te praten, plasje te maken en de overigens zeer rustige streek te overschouwen. Omdat Alex aangaf de 40 km te rijden, ben ik na 20 km met een sneller groepje (oa enkele Bierkarboys) op pad gegaan en dat zou ik later geweten hebben. Amaai? Omdat er op een van de weinige onverharde bosstroken es doorgetrokken werd, moeten we ergens een pijltje gemist hebben zodat we nu een kleine 30 km al aan het fameuze bos van Wallers stonden, iets wat normaal wat later op het programma moest staan. Ik had al veel horen vertellen over dat bos, maar pas als je het met eigen ogen kunt zien, dan pas geloof je het. Kasseien willekeurig uitgekieperd, spleten en putten waar zelfs een DH-band prolemen zou mee hebben., gek gewoon! De Koppenberg old-style was een autostrade hiermee vergeleken! Eens het bos achter ons, dienden we de officiele bordjes van P-R te volgen tot de tweede bevoorrading. Vanaf dan kon het echte werk beginnen. De secteurs-pavé, de ene al wat beter (lees: slechter) dan de andere, volgend mekaar in sneltempo op. Voor mij was het genieten; ik loop namelijk wild van kasseien. Het is iets apart, maar het ligt me wel, ook al heb er ik niet echt het postuur voor. De eerste bevoorrading, eerder summier ? maar genoeg voor mij, kwam na een kleine 54 km meer dan op tijd. Na wat krachten opgedaan te hebben en met nieuwe batterijen in de mp3 konden we weer op weg. Het orgelpunt in het tweede deel van de tocht vond ik de strook van Mons-en-Pévèle. Een vrij lange strook van 5 sterren en op het einde nog es oplopend. De daaropvolgende asfaltwegen waren een geschenk uit de hemel om de ademhaling en hartslag terug op een iet of wat aanvaardbaar niveau te krijgen. Na een aantal minder zware kasseistroken kwam de tweede bevoorrading aan de plaatselijke windmolen. Met 96 km op de teller, voor mij het sein om opnieuw af te zakken naar het station van Templeuve. Het was goed geweest. Wie wou kon hier nog verdergaan voor een bijkomende lus van iets meer dan 30 km.

Achteraf gekeken ben ik blij dat ik hier gestart ben. Ook Alex2 heeft een mooie tocht achter de rug. We hebben ons goed geamuseerd!

Parcours:    

Enerzijds vond ik dit kleinschalige initiatief leuk Het moeten niet altijd die massabijeenkomsten zijn. Anderzijds, zoiets heeft zeker nog veel marge om te groeien en kan er natuurlijk wat verbeterd worden op het vlak van de bepijling en bevoorradingen). Inderdaad, waarom geen tochten zoals bij ons daags voor de RVV. Ook voor de noppenmannen onder ons kunnen er verschillende mooie tochten uitgestippeld worden met kasseistroken, bospaden en boerenwegels?

Weer:     

Door zaterdag hier te rijden, was het leuk om daags nadien te koers te volgen. Ik had veel déja-vus. En het feit dat Tom Boonen won, maakte het gewoon af! De cirkel was rond.

O ja, Tom, voor jou ben ik met plezier in die houtsplinter gereden, die me opgezadeld heeft met een leegloper. Maar, in dit geval liever ik dan jij!

Tot volgend jaar!

Herder Steven
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -