Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
12e Daan VTT - Mazenzele-Opwijk - 27/04/2008 - Henk Alex2 Firmie Scubaluc Stevenvde
Herders,

Scubaluc had volgens zijn eigen mening weer een mooi ritje op ons forum gezet : de Daan toertocht ;) Ja ja, een 8-tal Herders lieten zich weer overhalen om nog eens het geschrevene aan de waarheid te toetsen. Om 8 uur stonden Scubaluc, Steven, Henk, Firmie en mezelf (=Alex2) in de voetbalkantine van Mazenzele hun inschrijvingsbriefje netjes in te vullen. Voor 4? konden we kiezen voor 3 afstanden 30- 50- 80 km met mogelijkheden om uit te bouwen of af te snijden naar 70 - 62 - 45 . Martine, Erik en Diederik waren de andere 3 Herders die iets later starten.

Deze toertocht werd georganiseerd met medewerking van de mtb clubs: Leffers-Nijverseel, Straf in bergaf-Droeshout en de Slokkers-Wieze. Op uitzondering van Wieze (bierfeesten) had ik nog nooit gehoord van die dorpen... Enkel Scubaluc weet waar die dorpjes liggen... we zitten in het prachtige Pajottenland.

Al onmiddellijk was het offroad parcours. Firmie en Steven op kop, gevolgd door Henk, en dan de diesels Scubaluc en Alex2. De conditie was redelijk, het tempo des te meer, maar de snelle rit van gisteren in Haaltert zat nog in mijn benen. In het parkje in Asse achter het ziekenhuis zijn we effekes de weg kwijtgeweest. Waarschijnlijk werden de pijltjes daar gesaboteerd.

De nieuwe fluo gele pijlen die je normaal vanop km's afstand ziet hangen waren toch niet zo ideaal. Wellicht door de "straffe lucht" valt die gele fluo soms niet echt op... Daarmee komen we aan het weerbericht : ideaal zonnig bikeweer, zonnecreme nodig. Bij Firmie was dat zeker nodig want die had gisteren al een eerste fikse kleuring gekregen 8-)

Toen het tempo sneller werd, en het parcours steeds meer glooiender werd, zag ik Henk zijn beslissing maken tussen Firmie en Steven volgen of bij de diesels te blijven. Hij koos wijselijk voor het eerste.

Het parcours was gewoon super : alles zat er in met verrassende wendingen : smalle technische wegeltjes, schitterende single tracks, vele klimmetjes met soms lange afdalingen, asfalt werd zoveel mogelijk vermeden.

Alle soorten ondergrond hebben onze banden geproefd. Ik had voor de gelegenheid met mijn semi-slicks opgelegd en heb 1 enkele keer op een modderige bergop moeten afstappen. Tijdens onze passage stapte iedereen daar af, dus was er niets aan de hand. Op andere zompige plaatsen had de parcoursbouwer palletten gelegd, wellicht waren we anders tot de naven in de modder gezakt. Voor de rest waren het stofrijke droge zandwegen, en boswegels.

Waar ik het moeilijk mee heb, zijn die diepe voren. Op de een of andere manier blijf ik steeds wel ergens haperen met met mijn trappers en daar doe ik het altijd heel voorzichtig. Deze keer nam ik compleet het verkeerde spoor en stond gewoon stil...

Na achttien kilometer kwamen we aan de eerste, zeer uitgebreide bevoorrading, met sportdrank, koeken, powerbars, chocoladereepjes, cake, sinaasappel, en banaan. Na deze bevoorrading begonnen mijn benen wat beter aan te voelen.

Zowel de 50 als de 80 kregen het befaamde Borrebosje langsheen de autostrade onder de wielen. Een prachtig technisch boswegelparcours, met de nodige hindernissen zoals erg laaghangende takken waar bijna de Camelbak bleef haken, gevallen bomen waar we over jumpten, korte klimmetjes, en dito afdalingen over boomwortels, zorgden voor enig gevaar. De gevaarlijkste takken waren wel met lintjes aangeduid.

Na het Borrebos, kwam de splitsing 50/80. Scubaluc en ik besloten de 50 te nemen. Achteraf gezien was dit een meer dan gezonde beslissing geweest. Firmie, Steven en Henk kozen resoluut voor de 80.

Dat de lente in het land is, hebben we geweten aan het vele volk dat we tegenkwamen. Wandelaars, motorcrossers, joggers (dochter met fietsende moeder - ik ken die situatie ook van thuis), en ruiters die met moeite hun paard wisten te kalmeren. Er gebeurde trouwens een ongeval met een biker en een enduromotor. De hulpdiensten waren al verwittigd en we hebben niet de ramptoerist gespeeld. Hopelijk was het niet al te erg.

Net voorbij dit ongeval begon dat fameuze holleweg strookje met zowel links als rechts prikkeldraad. Mening biker heeft zich hier mispakt en de pinnetjes van nabij gevoeld. Zo verging het met ons herderinntje Martine ook. Gelukkig zonder veel erg. Na de tocht hebben we iemand gezien die zich waarschijnlijk in de prikkeldraad eens goed gedraaid heeft. Man, man wat zag die eruit. Alsof ie gegeseld was geweest. Zijn ganse arm en schouderblad stonden vol lelijke scharten :shock: Was er wel EHBO ? Ik heb er geen gezien.

Na het prikkeldraadstrookje doken we weer een bosje in. Hebben jullie daar ook de brulkikkers gehoord ? :shock: Je aandacht ging eerder uit op het haksel van de bomen dat op het pad lag ? Blijkbaar een nieuwe methode om zompige grond bewandelbaar te maken, maar bikers hebben het er iets lastiger mee.

Na ongeveer 40 kilometer hadden we onze tweede bevoorrading. Ook deze bevoorrading was dik in orde met sinaasappel, banaan, koeken, energybars, performance drink, water. Niets kwamen we tekort. Scubaluc en ik reden allebei op hartslag hetgeen onze recup ten goede kwam. We bleven steeds in elkaars buurt.

Dat Herders immens vriendelijk en immer behulpzaam zijn, kan Edje nu ook beamen :D Steven depaneerde de kerel met een binnenband en die maakte alras een volgende afspraak op onze herdersmarathon.

Ook Affligem deden we aan waar we op een stukje asfalt op het parcours van de bergprijs uit de "GP Affligem" reden. Af en toe kwamen we BLOSO pijltjes tegen. Hoogstwaarschijnlijk van het plaatselijke parcours van Opwijk-Mazenzele en van Asse :roll: .

Op zo'n 10 km van het einde haalde Alex2 zijn geheime wapen uit : Extran-druivensuiker !! Met die suikerboost hebben we het einde moeiteloos bereikt.

Het parcours bleef prachtig en af en toe waren heel mooie panorama?s te bewonderen. De laatste 10 kms waren eerder vlak. Infeite ideaal om nog eens goed door te vlammen of eerder uit te rijden :roll: .

We reden zo'n goede 3,5 uur en hadden 53 Pajotse kms op de teller. En de off-road duurde tot de laatste meter op de oprit van het voetbalveld.

Het voetbalterrein werd omgedoopt tot een gezellige ligweide voor een even gezellige après-bike. Deze keer geen Leffe, maar het streekbier "een blonde Affliglem" ging evengoed door onze dorstige kelen (de pistolet met kaas ook).

Enne, we kregen nog een prachtig afscheidscadeau : een Bontrager binnenband ter waarde van 4,99?.

Pluspunten :
- de parcourbouwer verdient een pluim, heel afwisselende tocht en zwaar genoeg!
- vriendelijke en uitgebreide bevoorradingen
- mooie tocht, wel technisch met veel sporen en single tracks
- stralend weer
- 90% van het parcours was off-road
- de afspuitstand met 7 slangen werkte goed
- bedankt voor de binnenband

Als ik iets negatief moet zeggen, zal het niet veel zijn :
- het zou goed zijn om na een splitsing een bevestigingsbord te zetten met de afstand
- fluo gele pijlen vallen op een zonnige dag niet altijd zo goed op
- de bepijling was hier en daar geboycot
- prikkeldraad naast smalle paden met spoorvorming - brrr
- was er wel EHBO ? alvast ik heb niets gezien.
- aanduiding van gevaarlijke kruispunten was er niet - soms levensgevaarlijk

In elk geval : Scubaluc's keuze heeft ons niet ontgoocheld. Deze Daan toertocht mag stilletjesaan een klassieker in de streek worden genoemd. Het was de moeite waard om de verplaatsing te doen en we komen ongetwijfeld nog terug.

Herder Alex2
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -