Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Verkenning 1ste Vlaamse Ardennen Herder Marathon (125km) - Schorisse - 17/05/2008 - Vincent Joeri Stevenvde Patrick Henk Emmanuel Jef FrederiekD Mart Janten Carl Johan
Herders,

Met een mooi groepje Herders de superverkenningsrit gestart, op hetzelfde uur wanneer de "marathonliefhebbers" volgende week kunnen aanvangen, namelijk om 7u30.

Bedoeling was om aan een rustig gemiddelde ons duivelsritje te bedwingen om dat manneke met de hamer niet tegen te komen. Hier en daar heeft hij wel een klein tikje uitgedeeld, maar onze helmen hebben die slagjes al bij al goed opgevangen. De benen en het karakter deden de rest. De mannen die echt van plan waren om te overleven zijn geslaagd ondanks de voorgaande nachtelijke regenbuien die sommige strookjes onberijdbaar maakten. Maar geen paniek, dat was nog geen volle percent van de tocht, dus verwaarloosbaar...en één van Pientje?s opvolgers voorspelt droog en aangenaam lenteweer voor de komende dagen. Is dat het geval, dan kun je de volle afstand al fietsend afleggen, met uitzondering van één à twee korte (om veiligheidsredenen) verplichte afstapjes.

De tocht zelf begon meteen met een bosbezoek, niet met de omvang van het tropisch regenwoud, maar toch voldoende bezaaid met kronkelpaadjes, een paar beekpassages en een eerste klimmetje...de beentjes waren meteen opgewarmd en met een beetje ervaring kon ik na deze passage al aanvoelen hoe het gesteld was met de onderste ledematen. Niet super, maar gewoontjes...

Een volgend off-roadstuk kwam er meteen aan, gevolgd door alweer een bomenwoud waar ik me echt in de Ardennen waande, niet de Vlaamse maar de echte...daar werd al mijn technisch kunnen op de proef gesteld inclusief de verplichte danspasjes, al dan niet in de maat...

De techniek en stuurmanskunst werd tijdens de eerste kilometers danig op de proef gesteld waarna een recuperatiestukje deugd deed. Niet voor lang echter want daar was alweer een volgend lastig klimmetje gevolgd door alweer ...

Een volgend hoogtepunt was een nieuwe bospassage waar ik niet genoeg kan van krijgen met de nodige op-jes en af-jes...ik mag niet veel verklappen maar dit is één van mijn lievelingsstukken en je zal het herkennen aan de rood-witte uitrusting.

Een single-trackpaadje naar omhoog bracht ons naar het volgend bosje waar de kleine versnelling een paar minuten van dienst was. Doelbewust, want ik wou mijn benen zolang mogelijk sparen. Achter mij begonnen er zich al een paar ongemakkelijk te voelen, met het nodige zucht- en pfft geluid. Aan de eerste bevoorradingspost werd voldoende bijgetankt en met de achterzakjes voorzien van energiesnoepjes reden we verder. Een paar modderige kouterpaden verder zorgde al meteen voor een kleine schifting maar na elke off-road passage werd er op iedereen gewacht. Langzamerhand werd wel al duidelijk wie de karaktermannen waren, de volhouders en diegenen die het niet zouden halen, al dan niet "van niet kunnen" of "op tijd thuis moeten zijn".

Sowieso werd aan de volgende bevoorrading afgesproken om de mannen die zouden afhaken, nog een paar kilometer mee te nemen, om na een prikkeldraadpassage afscheid te nemen. Niettemin hadden de meesten een kleine 60 km afgebold op dat moment en dat is voor hun kunnen toch al een grootse prestatie op dit parcours.

Met zijn zevenen zijn we toen verder gereden om de Vlaamse heuvelpassages te trotseren. Het gemiddelde verhoogde niet echt en dat was ook niet nodig omdat het niet de bedoeling was om elkaar te pijnigen, maar om elkaar te steunen om de 125 te overwinnen. Voor mij was het genieten om te vertoeven in ons Vlaamse landschap, vergezeld van mannen die hun herdertenue waard zijn, echte mountainbikers dus.

Veel ga ik niet meer vertellen, enkel dat we met z'n zessen de volledige lus hebben gedaan. De zevende man is noodgedwongen wegens remproblemen iets vroeger moeten stoppen (maar zou zonder dit euvel zeker uitgereden hebben).

DOSEREN is het belangrijkste op deze omloop. Ik zou zeggen: hou altijd een beetje reserve en weet dat er de laatste twee kilometer nog een nijdig klimmetje inzit waar je je laatste pijlen kan verschieten.

Geniet ervan volgende week. Voor mij persoonlijk is dit één van de hoogtepunten uit mijn korte mountainbikecarrière en ik hoop dat onze marathon ook op jouw lijstje komt te staan.

Tot zaterdag!
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -