Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Regiotour - Sint Lievens Houtem - 07/06/2008 - Henk Vincent Jef Scubaluc Stevenvde Johan
Dag Herders,

Vandaag stond de Regiotour op het programma. Daags ervoor waren al een heel pak annuleringen van herders, die het niet zagen zitten, om na de regenval van de voorbije dagen en de toekomstige weersvoorspellingen, 75 km of meer in deze barslechte omstandigheden te komen biken. Zeven herders zagen het wel nog zitten om tegen 7u00 klaar te staan aan de start, namelijk Henk, Jef, Johan, Scubaluc, Steven en mezelf. Steven startte in Nederhasselt en Scubaluc in Zottegem. De andere vijf startten naar traditionele gewoonte in Sint-Lievens-Houtem.

Het was niet hevig aan het regenen, enkel van die miezerige neerslag? Te weinig om er probleem van te maken. De weergoden waren de eerste uren niet zo gunstig, maar tegen de middag is het wel gestopt met regenen.

Weer:  

Rond 7u15 waren we allemaal ingeschreven en konden we deze editie aanvangen. Bij de eerste offroad strook was het meteen duidelijk dat de regenval van de laatste week het parcours had omgetoverd tot kleine glijbanen, maar in het begin viel het echt mee. Na nog geen 8 km namen Jef & Vincent al afscheid van ons en kozen voor de 75 km. Ze hadden blijkbaar geen zin om 100 km in de regen te rijden. De rest vond het op dat ogenblik nogal flauw, maar later komen we daar op terug.

Na een goeie 15 km kwamen we aan onze eerste bevoorrading in Zottegem. Elke bevoorrading zag er het zelfde uit dus ga ik het maar één keer meegeven wat er voorradig was: Granny, een chocolade koekje, banaan, appelsien, water en drinkbare sportdrank

Het was nu echt wel aan het regenen, dus trokken we onze regenvesten maar aan. Aan een gemoedelijk tempo reden we richting Geraardsbergen langs de welbekende baantjes. Na de oversteek van een steenweg kwamen we aan onze eerste modderploeterstrook. Deze strook ligt er altijd slecht bij, maar nu was het één waterplas geworden, afstappen was de boodschap. Na de plassen probeerde ik naar boven te rijden, terwijl Henk en Johan te voet gingen, maar dit ging gepaard met 2 Ronny?s, eentje links en eentje rechts. De laatste meters dan toch maar te voet aangegaan en terug op de fiets om af te dalen. Hierna reden we richting spoorweg, waar we de strook met de stenen tegenkwamen. De vorige keer tijdens de TT van Haaltert heb ik mij hier stikkapot op gereden en wou ik deze absoluut vermijden. De vrijdag samen met Steven een alternatief gezocht en in ons geheugen geprint. Plots zag ik een straat die ik had onthouden, Dagmoederstraat? I.p.v. deze rechts in te slaan reden we rechtdoor in de Pijlkensstraat om erna de Turfstraat te nemen om zo uit te komen na de keistrook. Dus jongens, als je die de volgende keer wilt vermijden blijf dan heel dicht bij mij  Johan had nochtans verteld dat hij de keistrook ging nemen, maar alleen zag hij het al minder zitten en is ons gewoon gevolgd. Hierna kwamen we teug op het gewone parcours inclusief het trapje aan de burg en even later kwamen we aan de tweede bevoorrading van de dag aan. De massa is blijkbaar van de Regiotour weggebleven want we stonden helemaal alleen aan te schuiven. Toen we wilden aanzetten zag ik dat Henk plat was gevallen, en hebben we eerst Henk geassisteerd alvorens we aan de klim van de Muur begonnen. Aan de voet van de Muur had ik voor de eerste keer een lage hartslag (160) en kon ik aan iets hoger tempo dan gewoonlijk de klim aanvangen. Johan spurtte omhoog en Henk had er blijkbaar ook zin in, want hij reed een tandje groter en dus sneller omhoog. Eenmaal boven had ik ?maar? een hartslag van 178 en dat is dus een goed teken voor de komende ritten. Na de muur reden we via de offroad paden richting Bosberg, maar op het moment dat je rechts moet, gingen we rechtdoor en werd op deze manier de Bosberg vermeden. We reden nu richting Ninove, waar de volgende bevoorrading ons stond op te wachten. Ergens halverwege kwamen we dichter op een groepje van drie en als koploper wou ik deze inhalen tijdens, een naar mijn mening niet zo gevaarlijke en brede bocht. Op het moment dat ik hem wou inhalen, week de biker naast mij enorm van zijn lijn af en kwam tegen mij aangereden. Voor mij zag ik een borduur en ik had geen zin om daarop te knallen, dus duwde ik die gast van mij weg, met als gevolg dat hij op het asfalt lag. Ik kon gelukkig recht blijven en we zijn onmiddellijk gestopt. Hij begon te roepen dat dit geen manier is om voorbij te steken, maar ik was mij van geen kwaad bewust. Er was zeker een meter tussen ons, maar als je zo?n bochtengedrag aanneemt kan ik daar helaas weinig aan doen. Ik wou mij verontschuldigen, maar ik kreeg enkel verwijten naar mijn hoofd geslingerd, dus ben ik maar wijselijk terug op de fiets geklommen en door gereden. Ik voelde mij niet zo op mijn gemak, maar Henk en Johan stelde mij gerust, zij reden nog achter het groepje, en hadden gezien dat ik totaal geen schuld had aan deze val. Soit, we reden nu richting Ninove en kwamen meer en meer terecht in offroad stroken die waren omgevormd tot slierstroken. Het tempo werd iets verhoogd, eerst door mezelf later door Johan?

Aan de bevoorrading in Ninove hebben we even onze fietsen afgespoten, want deze waren echt één bruine vlek geworden. Dit is niet van mijn gewoonte om midden een rit de fiets af te spuiten, maar met zo?n omstandigheden kon zeker geen kwaad. Ondertussen was mijn slachtoffer voor ons vertrokken en na enkele kilometers moest ik dezelfde persoon weer voorbijsteken. Nu ben ik beginnen roepen dat ik eraan kwam dat ze me konden horen tot aan de volgende bevoorrading. Ik kon er nu zonder problemen voorbij

De modderstroken begonnen nu wat te wegen en plots lag ik er terug op de grond, maar tijdens de val hoorde ik mijn nek kraken toen mijn hoofd de grond raakte. Eenmaal terug op de fiets was hiermee mijn moed om verder te rijden ver zoek en is hier mijn helletocht begonnen. De goesting om nog 40 km in zulke omstandigheden te rijden was volledig verdwenen. Ik moest bij Henk & Johan blijven aanklampen en af en toe moesten ze wat vertragen zodat ik terug bij hun kon komen. De volgende stop was Denderhoutem, welke zeer vroeg op de vorige stop volgde. We hadden weinig zin om hier lang halt te houden, want we gingen alleen maar kou krijgen, dus was het stoppen, drinken en terug verder. De regenbuien waren nog steeds niet gestopt! De volgende stop zou Erpe-Mere worden. Zoals verwacht kregen we dus stroken voorgeschoteld waar we aan geen 10 km/u konden doorrijden. Concentratie was wel nodig om recht te blijven en soms moest ik van de fiets omdat er geen doorkomen mogelijk was (lees Scalpel is geen mudbike). Na een goeie 82 km kwamen we aan onze laatste stop in Erpe-Mere. De organisatie had hier nog een extra lusje voorzien, maar zowel Johan als ik hadden hier geen zin meer in en zijn onmiddellijk naar de bevoorrading gereden. Henk zag dit wel nog zitten en een vijftal minuten later is hij ons komen vergezellen. Johan had de omstandigheden was onderschat en had gezien dat hij langer onderweg zou zijn dan verwacht en is wat vroeger aangezet. Henk en ik hadden allebei nood aan een iets langere stop en zijn pas 10 minuten later terug aangezet.

Vanaf nu was het volgens de personen aan de bevoorrading nog 12 km, maar als dit hetzelfde parcours van vorig jaar is, dan zijn het er nog 16 km, want vorig jaar had ik 98 km! De laatste kilometers ging het bij mij voor geen meter meer? Het menu was nog steeds dezelfde, maar het baggeren was ik kotsmoe. Henk heeft mij een paar keer moeten aanmoedigen en ?k heb waarschijnlijk bij iedere aanvang van een mudstrook enorm zitten vloeken. Na 98 km kregen we het sportcomplex van Sint-Lievens-Houtem in het vizier en was het einde nabij. Oef!!!

Parcours:    

Het moment dat Jef en Vincent voor de 70 kozen heb ik hun vergeven, want moest ik het geweten hebben dat het parcours er zo slecht zou bijliggen had ik dat ook gedaan. Misschien was ik misschien zelfs niet gestart zoals de rest van de Herders, maar die 100km kunnen ze mij nu niet meer afpakken, en kan alleen maar een positieve noot betekenen voor de komende zomerperiode.

Als het volgend jaar ook dergelijk weer is, dan blijven we lekker thuis en laten we de Regentour voor wat het is. Mooie tocht als het droog ligt, maar dit jaar heb ik me minder geamuseerd.

Aan de organisatie is weinig op te merken. Het enige wat ons is opgevallen waren de gevaarborden op plaatsen waar we geen gevaar zagen, en dan soms geen gevaarborden op plaatsen waar het wel gevaarlijk was (oversteek van drukke banen bv.). Qua bepijling kon het ook iets beter, maar we hebben geen enkele keer verkeerd gereden, dus viel het al bij al nog mee.

Organisatie:    

Tot volgend jaar (misschien)!
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -