Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
On2Wheels - Kluisbergen - 22/06/2008 - Joinsie Timmy Firmie Ben JeePee Ardi Frederik Scubaluc Mic Rik Patrick Johan
Herders,

Tis niet omdat ze op TV zeggen dat het gaat regenen, dat het ook gaat regenen. Ik ben zo iemand die niet waterbestendig is, en als ik het woord "regen" hoor vallen, dan gaat er een alarmpje af, en zegt er een stemmetje in mijn hoofd: "Frederik, slaap ne keer goed uit, jong, 't zal u deugd doen!" Maar van "uitslapen" komt niets in huis met 2 pagadders die je op zondagmorgen om 6u30 wakker zingen en nog niet eens de geneugten des levens (zijnde: uitslapen) kennen. Bovendien bleef de regen uit, en de zon kwam er door, en kwam er zelfs goed door, dus nam ik afscheid van vrouw en kinderen en nam ik straatgenoot Levi mee naar Kluisbergen voor een schoon ritje, maar dat wist ik al op voorhand.

Weer:      

Aan de start verschenen 13 herders, waaronder 2 nieuwelingen: Jens (zoon van JeePee) en Ardi, en het mag gezegd worden dat hun conditie verre van slecht is. We hebben nochtans dringend wat leden nodig die met Scubaluc kunnen meerijden, niet dat Scuba zich eenzaam voelt daar vanachter ;-) , want ik ben dat beu dat al die nieuwelingen direct beter of even goed zijn als ik met mijn 8 jaar ervaring.

Ook vader Rik en zoon Mic waren van de partij en ook zij hadden niets te vrezen van de Kluisbergse heuvels, Mic puurde er naar eigen zeggen op een afdaling 54 km/h uit. Niet slecht als je weet dat hij amper 12 jaar is. Ik denk toch dat ik mijn zoon ga laten voetballen op die leeftijd, want als hij een beetje op mij lijkt, gaat ie gewoon zonder te remmen de Kluisberg afrijden, desnoods offroad.

De inschrijving verliep vlot, geen megadrukke bedoening, maar een gezellige drukte zonder stress, ik koos voor de 40 km aangezien ik familiale verplichtingen had na de middag die ik niet wou missen. Afhankelijk van de afstand betaalden we 2.5 tot 5 euro, zeker niet overdreven lijkt me.

Eigenlijk ging ik er al van uit dat er niet veel zou veranderen aan het parcours, de meeste kennen de streek redelijk goed, en JeePee noemt het zelfs "zijn Kluisberg", dus er zal wel wat van waar zijn. Toch kregen we een redelijk nieuw parcours, we reden eerst naar beneden, om zo zonder al te veel klimwerk naar de Waalse kant te trekken. Daar zaten enkele nieuwe privéstukken in die het een stuk interessanter maakten. Op een van die stukken, met een steil afdalingske, zag ik Timmy een halve Ronny maken, hij bleef op zijn voeten, maar dat scheelde niet veel, nog last van examenstress misschien, of eerder van resultaatstress? Van de rest maakte Zwiebertje een filmpje, en als volleerd acteurs gingen we allemaal mooi naar beneden. Langs Orroir reden we voor het eerst de Kluis op, de offroad klim tot aan "afterclub Balmoral" (een rustoord is in principe ook een "after"-club, toch?) maar als je dacht dat je hier -zoals steeds- vanaf de Balmoral langs de baan naar de Toren moest klimmen, dan was je mis: ze stuurden ons offroad omhoog naar de Toren. Een half beest was dat (naar Herdermarathon terminologie), de meesten slaagden erin om zich recht te houden, maar ik hoorde hier toch vele derailleurs protesteren en staken tegen de hoge energieprijzen, of zoiets! Een fantastische klim, en als je 't mij vraagt de schoonste offroad beklimming van de Kluis, alleen jammer dat er privé grond tussen zit, maar chapeau aan de parcoursbouwers om dit voor elkaar te krijgen. Het volgende offroadstuk werd er naadloos aangebreid, en zo bleef het maar doorgaan tot we na een offroad afdaling in Russignies terecht kwamen. Ik zag Jens voor me afdalen, en dacht: die steek ik nog even voorbij, maar Jens ging verdacht vlot bergaf (bergop ook trouwens), dus moest ik net zoals Ben achter hem blijven. Maar beneden werd duidelijk waarom hij zo snel reed: hij wou niet onderdoen voor zijn vader, die net iets voor hem reed, en die toch de snelste wou zijn op zijn Kluisberg ;) We gaan nog moeten opletten met die interne vader-zoon competities bij de herders.

De eerste bevoorrading, samen met de 1e splitsing kwam er iets voor de 20 km, maar was niet goed aangeduid, zo reden Levi en Ardi hem direct voorbij, de rest van de Herders vond hem wel na even terug te rijden. Bevoorrading en splitsing samen, is geen zo'n goed idee, wij weten dat sinds een maand nu ook.

De bevoorrading zelf was dik in orde, Aquarius, water, bananedrankskes (die ik enorm lekker vind, maar dan liever bij mijn ontbijt), fruit, koeken.

Deel 2 ging richting Ronse, waar we tot net niet aan de Hotond gestuurd werden, maar het was in elk geval al lastig genoeg, en ook hier kregen we een leuk nieuw stukje (ik koos voor "hard + trappen"). Aan het snoeiwerk te zien denk ik dat er serieus wat werk gepresteerd is om het parcours perfect berijdbaar te maken, en vele herders weten ondertussen ook hoe lastig dat snoeiwerk is.

In het domein van Heynsdaele blijkt dat de regen van de voorbije weken (allicht zelfs maanden) niet direct wegsijpelt in de bodem maar er rustig blijft liggen, te wachten op de Racing Ralphs of Dry2 banden die met plezier heen en weer gegooid worden in de verschillende moddersporen. Er is een zeker niveau van stuurmanskunst nodig om daar uw zomerbandjes door te loodsen zonder zelf erin gegood te worden, maar ook dat is wel eens leuk. De rest van het parcours lag er trouwens uitmuntend bij, geen spatje modder. Na die afdaling mochten we weer klimmen, om zo boven de Trieu uit te komen en langs die weg terug het Kluisbos in te duiken. Daar wachtte ons nog een afdaling of 3, vergezeld van een beklimming of 3. De Pensemont reden we naar beneden, om daarna links-links weer op nagenoeg hetzelfde punt uit te komen aan de Vierschaar, maar dan ietsje meer uitgeput. Op het T-kruispunt beneden de Pensemont zag ik wel enkele gevarenbordjes hangen, maar toch zou ik hier 2 seingevers plaatsen, want ik vermoed dat het hier is dat Mic zijn 54 per uur gehaald heeft, en hij zal niet de enige geweest zijn. En velen daarvan gaan het T-kruispunt even snel willen nemen, zonder al te veel te moeten remmen, levensgevaarlijk, als je weet dat hier om de minuut een auto passeert.

Langs de Waalse kant van de Kluisberg kregen we nog een leuk technisch stukje op en af, dat we ook tijdens de winterrit gedaan hadden, en op het einde laveerden we ons materiaal tussen de vlaaien in de wei op weg naar de camping.

Alhoewel ik voldaan was, had ik zeker goesting om hier nog meer kilometer te doen. Dit is het type parcours dat ik elke week zou willen rijden, en ik geef geen 5/5 enkel omdat ik anders niets meer over heb voor Houffalize.

Parcours:      

De afspuitinstallatie was in orde, 4 spuiten, maar genoeg druk en geen vuilen boel. Mijn gartis rijsttaartje verdeelde ik onder de aanwezige herders, die het met smaak oppeuzelden, ik had er nu geen zin in, maar nu ik achter mijn bureau zit WEL!

Organisatie:     
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -