Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Ster van SNA - St-Denijs-Westrem - 21/07/2008 - Alex2 Vincent Sven Jeroen Frederik Patrick Henk Jef Junior Mart Jurgen Scubaluc Mic Rik
Herders,

in de aanloop naar de Houffamarathon kunnen we maar niet genoeg kilometers in de benen hebben. En daarbij schuwen we slecht weer noch hoog road gehalte.

Bij onze aankomst in St Denijs Westrem begon het te regenen, en geen nationale feestdag kon daar iets aan veranderen. Maar bij het stijgen van de kilometerteller daalden de druppels evenredig, waardoor we eigenlijk al na goed 4 km een droog ritje kregen, meer zelfs: het werd relatief zonnig, zonder hoge temperaturen te noteren, maar dat bevordert toch alleen maar de zweetdruppels.

Weer:     

Er stonden terug een pak herders aan de start. Scubaluc was er ook weer bij, die weet van geen ophouden, een duidelijk bewijs dat wilskracht het kraakbeen in de knie kan vervangen.

Inschrijven vanaf 8 uur betekent voor de mannen van "Sport Na Arbeid" 8 uur, en geen seconde vroeger. Maar al dat groen aan de inschrijvingstafel en de vriendelijke (doch duidelijke) woorden van Herder Jef overtuigden hen toch om 1 minuut vroeger te starten.

Na de start was er nog weinig groen te zien, en des te meer regenvestjes in alle kleuren, en jammergenoeg bestaan die nog niet in herdermotief. Regenvestjes beschermen u tegen de regen binnendringt, logisch, maar zorgen ook dat het zweet binnen blijft, ambetant, dus werd er na een kilometer of 5 al lichtjes modeshow gehouden in de achtergrond. Vooraan bleef Ronny op kop, en die liet hij niet los, zolang hij maar in zijn hartritmeprogrammadinges bleef. Er werd niet echt gevlogen, maar het mag toch gezegd worden dat het tempo stevig was, stevig genoeg om een normaal mens te doen inzien dat men dit geen 73 kilometer zou volgen, de meeste toch niet.

Een voordeel van Ronny op kop, is dat de meeste directe achterliggende Herders zijn 'werk' kunnen bewonderen. En aan de bosjes langs het kanaal ter hoogte van het industrieterrein van Drongen toonde hij eens tot wat hij in staat is. Een simpel hellingske van amper 1 meter hoog, die er zo lichtjes glanzend uitzag, is voor Ronny de plaats om er zijn naam achter te laten. Zo snel als je kon kijken ging hij zijwaarts tegen de vlakte, enfin, twas daar net niet vlak, precies daarom. Je zou soms denken dat hij erom doet, maar ik vermoed dat hij geen SM-neigingen heeft, alhoewel elke mountainbiker dat wel een beetje heeft zeker?

Een hoog offroad gehalte kregen we niet, maar verwachtten we ook niet, dit zijn de omstreken van Gent, niet het Hol van Pluto, en ze kunnen moeilijk de E40 en E17 openbreken, wurr?

De eerste bevoorrading aan de ijzeren spoorwegbrug in Landegem (als ik me niet vergis) was OK, niet meer, niet minder. Goed om te weten is dat het drinkwater gesponsord werd door TMVW (de mannen die de kraan doen lopen), met standje en al. Volgens mij gaan die nog veel bevoorradingen mogen sponsoren vanaf nu (bovenop de afspuitinstallaties). op de bevoorrading kwamen we een pak later startende herders tegen, en bij hen zat Junior, die voor de eerste keer sinds lang een ritje kon inplannen in zijn druk uitgangsleven. Ik vermoed dat het feit dat we op een maandag reden er misschien voor iets zal tussenzitten. Zijn nieuwste aanwinst (en dan heb ik het niet over vrouwelijke aanwinsten) was een splinternieuwe Carbon Rush 1, nieuw kannonevlees in de interne Cdale - Speci - strijd.

De 73 km rijders moesten hier de brug over, dat stond nergens aangeduid, maar dat werd ons wel duidelijk gemaakt aan de inschrijving waar we een klein briefje kregen met de melding van wat er ons te doen stond op de bevoorrading. Goed bedoeld, maar ik vrees toch dat dit niet echt de ideale methode is om een splitsing aan te duiden, en onderweg kwam ik een biker tegen die dus verkeerd zat en dus ofwel dat briefje niet gelezen had, ofwel niet kon lezen, ofwel geen goesting had om te lezen, ofwel enkel Gents verstond.

Deel 2 begon slecht voor Henk: platten band, maar met een leger toeschouwers stak hij in no time een nieuwe band. Henk had een klein pompje mee, maar toen Mart zijn pomp tevoorschijn haalde met de woorden "Size Matters", wisten we dat hij gelijk had.

Nadien gingen we terug mooi achter Ronny rijden, Sven trok wel eens door op een brug, waarop we trouwens onze enige hoogtemeters haalden, en nadien ging Ronny weer op kop rijden, tegen wind als het moest, en zelfs een boerenhof op als het moest (maar daar volgden we hem wijselijk niet). Maar als 't vat af is, ja, dan is 't af zeker? Mart gaf er ineens een snok aan, en blijkbaar was Sven de enige die kon volgen, ik deed een poging, maar aangezien ik gestudeerd heb, wist ik dat ik dat tempo niet ging volhouden tot het einde. Maar met de hulp van Levi, Henk, de laatste adem van Ronny, en de compassie van Sven en Mart geraakten we terug samen. Ook Vincent was ondertussen komen aansluiten, en liet Geert achter. Nog voor de 2e bevoorrading begon het weer rapper en rapper te gaan. Ik hoorde Mart achter mij sukkelen met zijn voorderailleur.

De 2e bevoorrading was op dezelfde plaats als de eerste, en kwam voor mij geen kilometer te vroeg. Naar gewoonte maakten we er terug een lange bevoorrading van.

Ik vertrok samen met Vincent, Zwiebertje en Mart voor het laatste deel, want Sven bleef maar prutsen om zijn telemetrie geïnstalleerd te krijgen in zijn cockpit. En ik moet zeggen dat het terug veel te rap ging. Eerst ging het nog, daarna ging het ook nog, daarna ging het nog, maar liep het niet meer. En ik haat die passages waar je om de 100 meter moet stoppen, om vervolgens 90 graden te draaien, en daarna de volgende 100 meter weer op te trekken naar mach 1. Mart begon samen met mij aan de rekker te hangen van Zwiebertje en Vincent, en we geraakten er niet meer bij (enfin, ik toch niet). Sven kwam ons nog voorbij gereden, ook niet bepaald op een zondagstempo, ik probeerde te profiteren, maar mijne tikker had geen goesting meer. Mart had meer succes (en een betere tikker), en kon Sven op enkele meter bijhouden tot ze Zwiebertje en Vincent te pakken hadden. Ik zag die mannen nog eventjes rijden, maar een kilometer voor de finish, net voor de laatste offroad strook, reden die kiekens toch wel niet verkeerd zeker (en ik correct)?

Nu ja, aan zo'n tempo flitsen die pijltjes wel zeer snel voorbij (ik gok aan zo'n -40 km/u), en we moeten ook zeggen dat de bepijling vandaag wel beter kon, zeker op het einde waren ze wel zeer gierig op pijltjes. Misschien kunnen ze er volgend jaar toch beter een stuk of 100 bijkopen.

Parcours:    

Van een gemengde cyclo-vtt rit verwachten we meestal niet veel, maar hier kon de bepijling toch wel beter, en dan vooral die splitsingsborden. Op 100 meter voor de splitsing stond een A4 bordje 'Splitsing op 100 meter' , wie daarin slaagde om dat te lezen (tip: aan 40 km/u lukt dat niet), moest exact 95 meter wachten om uit de spanning verlost te worden welke richting je nu uit moest. Dan had je exact nog 5 meter om uw stuur om te gooien. Niet goed dus. Maar ik moet er wel bijzeggen dat ik geen enkele keer verkeerd reed, de anderen daarintegen...

De blonde Tongerlo achteraf smaakte wel.

Organisatie:    

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -