Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
VTT Des Collines - Ellezelles - 24/08/2008 - Joris JeePee Patrick Johan
Herders,

Vandaag waren de meeste Herders in Houffa aan de slag, maar op mijn aanraden waren er toch enkele afgezakt naar Ellezelles. De regen heeft de laatste dagen goed zijn best gedaan, maar deze regio heeft niet te veel vlagen over zich gehad. Het parcours was dus goed berijdbaar: enkele plaskes en lichte modderstroken konden onze pret niet bederven. Korte broeken en mouwen weer en niet te veel wind.

Weer:     

JeePee hebben we niet gezien: hij was van plan om met zoon Joinsie naar Rochefort te trekken, maar wegens niet uit bed raken van de jonge generatie heeft de papa zich beperkt tot de rit in Ellezelles. Joris was wel op tijd wakker en samen met hem vertrok ik stipt om 8,30 uur. Eerst nog een SMS-ke gestuurd naar Patrick met de mededeling dat we weg waren...

De start was veelbelovend: direct offroad, enkele gemaaide grasstroken en nogal vlug ging het richting Heksenpad. Je kon duidelijk zien dat dit een tocht is die start tussen de startplaatsen van de Herdermarathon en de tocht van de Joybikers. Alle elementen waren aanwezig om er een supertocht van te maken. Maar ZIEN was nu iets wat de parcoursbouwers niet hadden gedaan...

Dit was nu eens een echte VTT: Veld toertocht... Prachtige veldwegen, hier en daar een single track, maar de bossen.... die hebben we gezien. Bij het Brakelbos en Livierenbos moesten we nog 500 meter tot één km ver kijken om ze te zien liggen, maar bij de bossen van Frasnes zijn ze er zelfs in geslaagd om er ons vlak naast te laten rijden. Ken je dat gevoel? Kijken mag, aankomen niet! Daar hebben mannen het toch altijd lastig mee...

Wat kregen we dan wel? Een parcours dat zeker nog boven de gemiddelde Vlaamse TT uitsteeg. Hier en daar wel eens teveel asfalt. De grootste frustratie was er vooral bij de mensen die de streekt goed kenden. Iedere keer dacht je: nu gaan ze dit stukje meenemen en iedere keer was je er naast.

Parcours:     (is er eigenlijk eentje meer waard, maar krijgen van mij een strafpunt omdat ze er geen vijfsterrentocht van maakten)

Al na 11 km kwamen we aan de eerste van drie bevoorradingen op 50 km. 't was dus bijna meer een sneukeltocht dan een MTB-rit. Het was iedere keer basic, maar zeker voldoende. Hier kwam Patrick al goed bezweet aansluiten. Vanaf nu mocht het tempo wat hoger. Deel twee was wel het mindere deel van deze tocht. Enige spectaculaire was de afdaling van de pottelberg die er niet al te goed bij lag. Bergop had dit andere koek geweest. Ravitaillering nr 2 was er na 22 km.. niet slecht: een uurtje op de fiets en al voor de tweede maal aan tafel. Daar stond al een grote bende van een club uit het Doornikse. Die mannen waren ons in kleine groepjes voorbij gevlogen op de oude spoorwegbedding. Onze pols was dan wel laag, maar zij gingen goed vooruit. Aan de bevoorrading hun materiaal eens rustig bekeken... er was er veel bij waar menig Herder graag zou mee buiten komen! Hierna volgde een mooie lange single track, beetje modderig maar toch goed te doen. Die bracht ons richting Wodecq. Wat verder op heb ik nogmaals kunnen vaststellen dat een gesloten voorvork gevaarlijk kan zijn. Ik was me van geen kwaad bewust, maar toen ik aan een goede snelheid op een van de vele veldwegen over een steen reed sprong mijn voorwiel weg en moest ik heeel vlug afstappen... Ik stond pardoes met een voet op de spaken van mijn voorwiel. Gelukkig zonder schade aan man of paard. Enkele km verder was het paard er minder goed aan toe: er ontwikkelde zich een lagedrukgebied in mijnen achterband om het met Joris zijn woorden te zeggen. Toen ik op een bepaald moment aan het sukkelen was heeft Zwiebertje me nog eens een snelcursus hoe steek ik een achterwiel in een fiets gegeven. Ondertussen was Joris zijnen nonkel Eric komen aansluiten en hij had besloten om bij zijn neefje te blijven en ons wat gezelschap te houden. Denk bij het woord nonkel vooral niet aan iemand waarop er moet gewacht worden omdat hij niet mee zou kunnen. Ten eerste was nonkel Eric nog jonger dan Patrick en ondergetekende en ten tweede was zijn conditie -die volgens hem nu niet ideaal was- zeker zo goed als die van zijn naamgenoot Herder Eric. 't was dus puffen als hij eens doortrok. Na een lange steeds stijler wordende klim kwamen we zowaar in een boske terecht waar de derde bevoorrading op ons stond te wachten. Ah ja, we hadden al 34 km gereden!

Hierna schoven ze ons nog een overganszone voor de wielen en zo ging het naar de bossen van Frasnes, waar we eerst mooi naast mochten rijden. In de laatste 10 km reed Patrick toch wel verkeerd zeker... in plaats van tussen de bossen op het asfalt te rijden moesten we den bos in!!! Wie had dat nu verwacht! De laatste 10 km waren zoals het hoorde: dit stuk kon zo uit de toertocht van Ronse geknipt zijn. Inclusief het Ronnybos en het schuurke waar we door moesten. In die bossen haalden ze er wel niet alles uit maar bon, we waren al content dat er wat mooie bospassages in zaten. Deze zone toonde nog eens aan dat deze ongeving zoveel te bieden heeft om er een geslaagde tocht van te maken.

De organisatie was ook meer dan in orde: de pijlen stonden wel meestal op de baan, maar er waren er genoeg. Daarnaast nog blauwe pijlkes en linten waar nodig. Dit alles stond bij het begin vd tocht goed aangeduid. Inschrijving was buiten waardoor we onze fiets in de gaten konden houden. Den après zag er gezellig uit en de afspuit was ook met voor elk wat wils: hogedrukspuiten voor de liefhebbers en tuinslangen voor de Herders.

Organisatie:     

Herder Johan
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -