Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Arnoldus Go's VTT - Oudenburg - 30/08/2008 - Joinsie Emmanuel Firmie Jef Ben Mart JeePee Janten Carl Stevenvde
Herders,

De Houffa-marathon, voor de meesten van ons groene legioen wellicht HET hoogtepunt van het jaar, ligt alweer achter ons... We komen dus opnieuw in het reguliere TT circuit terecht. Dit weekend ging het gros van de Herders zich amuseren in het prachtige polderlandschap rond Oudenburg. Kenny en zijn medewerkers weten er ieder jaar een ietwat aparte tocht uit de grond te stampen, waarbij de klemtoon vooral op de private stukken valt.

We waren met een tiental naar ginder getrokken en we mochten ook opnieuw de immer goedlachse Knurrebikers Lady verwelkomen! Nadat we ons de ontbijtkoeken hadden laten welgevallen, trokken we er op uit! Langs wat road en smalle wegjes zochten we ons een weg uit Oudenburg. Via wat technische stroken en dat speelbosje aan Verhelst, kwamen we op den buiten terecht. En daar lagen de eerste weides al op ons te wachten. Dat groene gras oogt mooi, maar jongens toch, dat bolt voor geen meter. Ook de reden waarom ons groepje al vrij snel verbrokkeld was. Her en der zag je van die groene mannetjes rijden. Aangezien ik zonder drank ging rijden, had ik tijdens de heenrit al een 2 liter water binnengegoten... Natuurlijk dat in combinatie met mn 'speculaaseblaasje' en dat gebodder door die weides...ik moest dus dringend een plaspauze inlassen en geraakte achteraan verzeild. Ik kon echter weer vrij snel net niet bij de voorwacht komen. Inderdaad net niet...op een van die hobbelstroken een putje niet gezien en er vol door. Na al die tijd was ik nog es met de HT op merode en amaai, ik kreeg daar een scheut in mijn rug. Vrij pijnlijk, ik moest zelfs even stoppen. Gelukkig was de eerste bevoorrading niet veraf meer en kwam de ganse groep weer samen. Aangezien lui zweet rap gereed is, was ik al goed aan het stomen en kon ik wat drank gebruiken. Op de bevoorrading in het bandencentrum was er een ruime keuze, er was voor de liefhebbers zelfs soep. Iets waarvoor ik gezien het warme weer gepast heb. Na wat gekeuvel zijn we doorgereden en was het de moment om mezelf es in de picture te rijden...inderdaad het was dus tijd voor mijn wekelijkse valpartij. In een of andere weide lag onder het gras een spekgladde balk verstopt. Ik presteerde het natuurlijk om daar op uit te sleren. Over de fiets en pal op de schouder en bil gevallen... Ik weet dat mijn technische bagage niet onuitputtelijk is, maar als ik zelfs bij gewoon rechtdoor al tegen dek ga, dan moet ik me stilaan beginnen zorgen te maken... Doordat het gras nog wat vochtig was van de dauw, schoof ik nog vrij goed door. Een geluk bij een ongeluk dat ik niet door een koeienvlaai geschoven ben. Dat had er nog aan gemankeerd!

Hilariteit alom, zeker toen Emmanuel er zich ook nog kwam bijleggen... Ons beider ego werd weeral wat gestreeld, not!

Ik kon dus weer beginnen met achtervolgen, iets wat niet goed vlotte door de vele weide- en technische bospassages. Vermeldenswaardig was die zware weide met de aanloop in houtschors. Zoiets ligt me gewoon niet en ik was meer dan tevreden dat deze strook achter de rug was?tot ik op de tweede bevoorrading te horen kreeg dat we deze passage nogmaals mochten doen. Organisatoren zijn soms toch zulke sadisten? Aan deze ravito, net zoals de eerste verzorgd en uitgebreid (de zelfgebakken cake was om duimen en vingers van af te likken), werden we ingehaald door Herder JeePee en zoon. Wat bijgepraat met Kenny en die gaf ons meteen wat tips mee om die verdomde weide de tweede maal beter te verteren, maar eerst moesten we nog een klein lusje afwerken. Ik zag er al naar uit. Gezien we steeds korter bij de finish kwamen, kon je er donder op zeggen dat er op die strook iets te gebeuren stond. Iemand ging er iets proberen te forceren, alleen de vraag was wie. Het was dus zaak om er vooraan te zitten. Via een tussenprint had ik me vooraan bij Ben geposteerd en meteen overgepakt, want ik wou kost wat kost op kop die weide aanvatten. Het plannetje was simpel: niemand mocht er overkomen en nadien op de weg nog es goed doortrekken en dat zou voldoende moeten geweest zijn om weg te geraken. Alleen, na een tiental meter schors kwam Ben me al voorbij gevlogen en weg was ie, de tips van Kenny ten spijt. Ik zou dus een andere truukendoos mogen opentrekken? De veer was nu in feite wat gebroken, ik had het daar enorm lastig, zeker toen ik naar het einde van deze tweede doortocht nog ingehaald werd door een paar andere schapenhoeders. Heb het al gezegd, op zulke stroken doen ze me met gemak dood? De foto?s, die er genomen zijn, zullen boekdelen spreken. Ik had zo een face van ?ik ben hier niet graag?? Maar ik had gelijk?op deze strook is de forcing gevoerd: Ben was ribbedebie en ik heb mijn eigen er geforceerd. Nogal een koersdoorzicht dat ik heb he, alleen de tacktiek moet ik nog wat beter uitwerken.

Enfin, uiteindelijk de moed weer samengeraapt en samen met oa Herder JeePee nog een achtervolging op poten gezet, maar het was eerder een chasse-patate. Zeker toen we plots vroeger dan verwacht aan de aankomst stonden. However, all credits to Ben! Sterk gereden!

Dan was het tijd voor de after-party met alles op en aan: blonde Leffe, worsten, gezouten nootjes, knappe bikesters? Het was goed vertoeven daar onder de bomen. Ik zou er de ganse namiddag kunnen blijven zitten hebben. Al zou ik dan waarschijnlijk wel goed getapisseerd geweest zijn? Na wat bijgepraat te hebben met Knurre en Katrien20, zijn we opnieuw richting binnenland getrokken.

Het was een leuk tochtje, waarbij alles uit de streek werd gehaald. Het moet een immens werk geweest zijn om al die private stroken uit te zoeken, eigenaren te contacteren enzovoort. Heb niets aan te merken op deze tocht: voldoende parking, ontbijtkoeken en vriendelijke mensen aan de start, evenals de bevoorradingen die ruim voorzien waren! De afspuit was vele keren beter dan Houffa een weekje geleden? De bepijling was van een hoog niveau! Ook van ons uit proficiat aan de organisatoren voor de recordopkomst!

Het is er al bij al nog een mooie rustige streek om te fietsen. Het weer was prachtig met volop zonneschijn en een zeebriesje. Ideaal!

Tot volgend jaar!

Herder Steven
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -