Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Gavere by night - Gavere - 12/09/2008 - Alex2 Joris Firmie Jeroen Frederik Patrick Maarten Jan Jef Ben Jurgen Mart Janten Pollie Carl
Herders,

nachtritten zijn nogal populair bij de Herders, niet zozeer voor wat er op het parcours te beleven valt, maar vooral voor wat erna te drinken valt. Mijn eerste nachtrit was die van Gavere een jaar of 3 geleden, en nu was hij nog eens aan de beurt.

Over het weer valt niet veel goeds te vertellen: we hadden een week lang lopen zagen over de regen, dus een droog parcours zouden we niet krijgen, het enige goeds was dat we van boven geen neerslag kregen, maar wel des te meer opslag van beneden. En de temperaturen in begin september zijn ook niet meer wat ze geweest waren, waar blijft die opwarming van de aarde als je ze nodig hebt?

Weer:    

Aan de start zaten al een tiental Herders te wachten, enfin, ze hielden een pré-après, snap je? en Valeir was ook van de partij. Wie? Valeir? Is dat een nieuwe Herder? Uhm, zoiets ja, en zijn naam stond al direct op de bolvormige bierglazen ;)

Tegen 20u30 was het donker genoeg en vertrokken we. Sommigen hadden een serieuze verlichtingsinstallatie, die al gauw 10% van het totale gewicht van de bike in beslag nam, en genoeg lichtopbrengst voorzag om een satellietfoto te overbelichten. Anderen houden meer van de nacht in al zijn eigenheid, of zijn te lui om een lichtinstallatie te monteren en houden het bij het standaard rood en oranje geflikker om toch nog zichtbaar te zijn voor de anderen. Maar er moest nog gerden worden ook, en met Jan, Zotte Maarten en Diederik in de bende kan dat dus niet anders dan te snel gaan. En te snel ging het dus. Toch even opletten aan de 1e beklimming van het Bloso parcours van Gavere (waar ik ooit een vijs uit mijn Bianchi verloor), want daar was het filerijden om boven voorbij de bareel te geraken. Jan jaagde zijn derailleur door enkele versnellingen en die vond dat niet leuk, maar bleef toch mooi zijn ding doen.

Modder, trut, bagger, al die kloterij is overdag meestal nog te omzeilen, maar als je maar zover kan zien als een blinde zijn stok lang is, dan heb je nooit tijd en plaats om al die vuiligheid is te ontwijken. En de vele plassen zorgden al na pakweg 10 km voor een serieus natte herdertenu. En blijkbaar heb ik ook van die half-waterdichte schoenen: dat wil zeggen dat het water er inloopt zonder enig probleem, en eens het erin zit, gaat het er niet meer uit! Duidelijk Italiaanse makelij, daar hebben ze geen last van die Belgische moddertoestanden.

Zwiebertje had bovendien ook geen geluk met zijn Elvis Costello bril. Er stonden geen ruitewissers op (plaats genoeg nochtans), en de correctieglazen corrigeerden jammergenoeg geen modder, waardoor hij het zonder correctie moest doen, en zijn snelheid aanpassen. Vooraan ging het almaar sneller, alleen die 2 cyclocrossers waren toch iets te snel voor ons. Aan de bevoorrading hadden we volgens Ben een gemiddelde van 23 km/h, in den pikkedonker! Zot!

De bevoorrading na pakweg 13 km was in orde, leuke sfeer, muziek, disco licht, en drank en eten genoeg. Lekkere cake trouwens. We misten er wel een Jenever, onmisbaar op een nachtrit! In een kleine onoplettendheid waren er enkele deugnieten wel in geslaagd een banaan in mijn drinkbus te rammen. Maar dat merkte ik pas aan de finish.

In het 2e deel moesten nog 25 km passeren, en de staat van het parcours werd erger met de kilometer, en onze kleren werden natter met de minuut, en voor een keer lag dat niet enkel aan het zweet. Ik joeg mijn Bulldogs door de meeste stroken, maar af en toe bleven ze wel een paar toerkes haperen.

Ik zag Maarten voor mijn neus de gracht induiken, en het pad liep nochtans mooi rechtdoor en zijn drinkbus bevatte geen Jenever. Ondertussen hadden we die 2 cyclocrossers weer in het vizier en namen we op verschillende plaatsen serieuze risico's door gewoon blindweg volle gas een offroad pad op te rijden zonder te zien waar het spoor ergens lag. Maar misschien is dat net de juiste manier, want als je dat spoor ziet liggen probeer je er toch maar constant in te blijven rijden, wat dan meestal niet lukt omdat je er teveel op gefocust bent.

Toen in een modderplas van zeker 30 cm diep mijn pedaal niet meer rond kreeg, moest ik toch even voet aan "grond" (lees: 30 cm "onder de grond" in de modder) zetten, en waren die vanvoor gaan vliegen, de duisternis in. Ik probeerde ze weer in te halen, want met mijn nachtlampje zag ik amper het verschil tussen asfalt en offroad, maar ik moest daarvoor iets te diep gaan (figuurlijk dan). Een paar 100 gram modder later bereikte ik de startplaats en de afspuitinstallatie.

Het parcours vind ik tijdens een nachtrit niet zo belangrijk, eerder de sfeer. Fakkels, flessen met kaarsjes, een groene lichtstrip tunnel, 2 lichteffecten, een zegenpriester, en 2 Scream-spoken kregen we onderweg te zien, maar het mag gerust wat meer zijn voor mij, of hier en daar een stuk waar de sfeer wat geconcentreerd wordt, zoals dat bosje in het begin van de nachtrit van Torhout.

Parcours:    

Deftige afspuit, genoeg druk, genoeg spuiten, redelijk warm water (vond ik). De modder was er redelijk snel af, aangezien het allemaal natte modder was, en maar goed ook, want het begon redelijk fris te worden. Tijd om droge kleren aan te trekken en me in het tentje te gaan posteren, rechtover Valeir.

Organisatie:    

Valeir ging goed binnen aan onze tafel, al dan niet in combinatie met zijn Turkse neef Pitta, of diens broer Durum. En na verloop van tijd zijn Firmie en Valeir zelfs goede vrienden geworden!

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -