Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
VTT De Brakelse Bosssen - Brakel - 04/10/2008 - Alex2 Joris Vincent Firmie Sven Jeroen Frederik Maarten Timmy Jef Mart Pieter2 Jakob Dominique Dumo Johan
Herders,

na een week waarin er evenveel regen viel als aandelenkoersen, trokken wij naar Brakel. Maar we kregen zowaar een zonnig ritje voorgeschoteld, en daarvoor was zelfs geen enkele regering voor moeten tussenkomen. De ondergrond kon hier en daar beter, maar na zo'n week regen kon het een flink pak slechter geweest zijn ook.

Weer:     

Om 8u30 stonden terug een kudde Herders in groen paraat. Enkele forfaits vanwege platte band (met de auto dan), of vanwege een uit de hand gelopen feestje de dag (en nacht) ervoor, mochten niet ontbreken. de inschrijving verliep net als vorig jaar een beetje stroef. Alle WBV'ers moesten zich inschrijven in een klein hoekje, samen met de cyclo-mannen, en een beetje file was het gevolg, maar niets waar een mens zich druk over hoeft te maken.

Na goed 200 meter onderweg slaagde ik er al in om van het pad te geraken en een boom te rammen. Ik was even mijn remmen aan het controleren, geraakte in het gras, en stond daar toch wel geen boom in de weg zeker? Enfin, meer dan 8 per uur reed ik niet, dus geen Ronny, en geen schade aan mens noch machine.

Laagvlieger Jakob was terug van de partij, maar blijkbaar was er geen enkele herder partij voor hem. Vincent deed wel moeite om hem bij te houden, maar hem bijhouden was een full time job, terwijl Jakob met de vingers in de neus reed. De rest hield er een normaal, of toch een normaler tempo op na.

Dit was de 1e rit van oktober, dus weer de blijde (ahum) intrede van de wielertoeristen op een mountainbike, en dat bleek al na een kilometer (als je die misstap van mezelf na 200 meter niet meerekent). Een bochtje naar rechts bergop, wat modder (geen gekletter, eerder oppervlakkig en lichtjes zuigend), en daar waren de eerste wandelaars. Maar ik zag ook Mart afstappen, die moet toch een betere bandenfabrikant zoeken denk ik.

Het viel me op dat het parcours dit jaar de andere richting uitging, geen Berendries meer, maar wel Livierenbos, en een stukje Ellezelles. Maar het stond me alleszinds aan. Ik begin me (zelfs als niet-herderparcoursbouwer) al redelijk goed thuis te voelen in deze streek, en kon zelfs tips geven over mooie paadjes die we vandaag rechts lieten liggen, maar ik kon erin komen dat je op sommige paadjes beter geen technisch minder begaafde 'mountainbikers' stuurt. Dat merkte ik al op de afdaling en klim bij het inrijden van het Livierenbos iets voorbij de coiffeuse. Voor mij reed iemand, die bij het oversteken van het beekje liever afstapte dan een poging waagde. Ik moest natuurlijk eens tonen hoe je dat deed, maar verslikte me in de diepte van het beekje: mijn voorwiel raakte er tot onder de naaf in ondergedompeld, en mijn achterwiel ging de lucht in, en bleef een seconde of 2 zweven. Ik had terug chance dat alles in de juiste volgorde terug de grond raakte: eerst mijn achterwiel, dan mijn voet, om zo terug een Ronny te vermijden. De iets verstandigere herders, reden 5 meter verder en staken daar het beekje zonder probleem over. Nog een paar van die kemels, en de andere vragen me allicht waar mijn koersvelo staat.

De klim erna was ook niet van de poes, maar de moeite om mezelf terug te bewijzen dat ik het nog kan. Ik beet even op mijn tanden, en raapte al mijn techniek samen om mijn bike tot de orde te roepen, en dat werkte.

Na de afdaling langs de lange dreef, verorberden we de klim naar de antenne van het Livierenbos. En alhoewel ik toch de indruk had dat we dat redelijk vlot deden, werden Levi, Maarten, Joris, en ikzelf toch nog ingehaald door iemand met een roze truitje van Godefroot, die ongeveer 2 keer mijn ouderdom bleek te zijn, respect!

Mijn 2.1" banden werden hier bijna verdubbeld in breedte door de modder die er bleef aan kleven, maar liever dit dan een halve rit in natte kletterende modder en door bodemloze plassen te moeten rijden. Boven mochten we ons wat amuseren aan de "zwemkom", en "de wortel" naast het domein van de Amerikaantjes. Dit "speelplein" is zowat de 2e thuis van Levi, die hier ondertussen al elke vierkante meter van kent, en van een bepaalde strook zelfs elke vierkante centimeter, vraag maar aan Ronny!

De 1e bevorrading kregen we bij het buitenrijden van het Livierenbos, en was dik in orde. De soep moesten ze nog warmen, maar er was genoeg andere drank, koeken, chocolade en cake. De Herders strompelden 1 voor 1 toe, maar iedereen was tevreden over het 1e stuk.

Na de bevoorrading trokken we nog iets verder op het grondgebied van onze Waalse vrienden. Want het mag gerust gezegd worden: over de taalgrens valt er veel meer te beleven voor de dikkebandenvelos. We reden langs Ellezelles over de oude spoorwegbedding, om zo naar D'Hoppe te rijden, maar daar dacht de X0 van Sven anders over. Iets voor de Pottelberg op een kort maar steil klimmetje op de baan, ging de grote wijzer van de X0 ineens van 6u naar 12u, en zei dan 'Boem'! De kooi lag in 28 delen in het gras, de X0 was ineens een X28 geworden, en al die stukskes terug aan elkaar zetten, zou niet lukken, dus besloot hij maar om de ketting in te korten naar single speed model, en zo de kortste weg naar Brakel te nemen.

Ik besloot ook om een shortcut te nemen zodat mijn chauffeur niet op mij zou moeten wachten, maar aangezien mijn X0 nog een X1 was, kon ik iets sneller rijden, en besloot ik er de Pottelberg nog bij te nemen, terwijl Sven langs de 4 winden naar de grote baan reed. En die Pottelberg lag er niet vreed denderend bij, ik deed een poging, en raakte redelijk ver, maar op het steilste stuk bleef mijn wiel draaien, zonder dat ik en mijn velo vooruit ging. Ik kreeg een soort "hometrainer" gevoel, midden in het bos! Nadien besloot ik ook nog door D'Hoppebos en Brakelbos te rijden, en dan via de Laaistok naar de steenweg te rijden. Wat een tirade van plaatsnamen alweer! Vorig jaar wist ik de Pottelberg niet eens liggen.

En terwijl ik richting Brakel reed op de harde ondergrond, waren de andere Herders de Ijskelder aan het verkennen. Ik hoorde ook nog dat de 2e bevoorrading van hetzelfde kaliber was als de eerste, dus geen kwaad woord.

Aan de afspuitinstallatie stond Sven al zijn derrailleur te bestuderen, die zag er eigenlijk nog redelijk goed uit, maar de kooi was in elk geval perte totale. Over de afspuitinstallatie daarintegen: niets dan goeds! Debiet in overvloed, ideaal voor zij die thuis geen tijd (lees: goesting) meer hebben om de fiets grondig af te spuiten. Komt ervan als je uw afspuitinstallatie beneden den berg kan plaatsen natuurlijk.

Den après was ook OK, maar mannekes: 2.3? voor een blonde Ename? Dat lijken wel dancing tarieven! Dat is toch wel een beke teveel voor een simpele mountainbiker zene! Hou aub in het vervolg rekening met zij die nog een nieuwe X0 moeten kopen!

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -