Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Koppenberg VTT - Melden - 18/10/2008 - Joinsie Joris Firmie Gunther Sven Jeroen Frederik Tom Timmy Jef Junior Mart Janten Pieter2 Carl Dumo Johan
Herders,

Van zodra er iets of wat van mountainbiketocht in Oudenaarde of omstreken te doen is, kiezen we massaal voor die tocht. Melden is op fietsafstand voor veel Herders, dus trokken we richting Koppenberg.

Over het weer waren er net zoals vorige week geen klachten, alleen was het gedurende de eerste 30 minuten toch fris aan de vis. Waarbij de vis in mijn geval mijn vingertoppen en tenen zijn. Maar zoals de meeste onder jullie wel weten ben ik nogal een coole gast. Cool, in de zin van: ik heb rap te koud. Levi daarentegen, die is absoluut niet cool, als hij er niet voor zou kunnen opgepakt worden, zou hij desnoods poedelnaakt op zijn Trek kruipen (dat geeft de naam "Trek" dan ineens een andere betekenis).

Weer:     

Maar goed, in herdertenue verschenen een twintigtal herders aan het dorpshuis De Linde. En aangezien we -zoals gewoonlijk- kozen voor het vroegste startuur, stonden we daar niet alleen. We mochten dus even aanschuiven. Ik had mijn WBV kaartje verloren, maar dankzij de afgevaardigden van de PCRS, werd ik snel aan een vervangpas geholpen.

We vertrokken rond 8u40, deden een grote toer rond het dorpshuis, reden naar de Schelde, en zo rakelings langs de start, tot aan de voet van de Koppenberg. In tegenstelling tot andere jaren, kregen we de Koppenberg nu in het begin, maar nog steeds stond het bordje "De Koppenberg is niet verplicht". "Koppenberg, nee = Links", "Koppenberg, ja = Rechtdoor". De Koppenbergvrienden -met clublokaal aan de voet van de koppenberg-, voorzien in hun eigen TT -die bijna start in de schaduw van de Koppenberg- nog steeds een shortcut om rond de Koppenberg te rijden. Straks kun je in de Ardennen een platte TT gaan rijden, of een beachrace in Blankenberge, zonder de duinen of het strand op te moeten, of een Herdermarathon die niet lastig is. Enfin, de Koppenberg er op het einde uitlaten voor diegene die piepedood zitten, OK, maar in het begin van een TT heeft dat toch weinig zin?

Wij kozen dus zonder nadenken voor de kasseien, die boven al voor 2 bandenslachtoffers zorgden: Firmie reed terug plat, en koos deze keer niet meer voor cartouchen (zijn lege cartouchen waren misschien op), maar direct voor de pomp. Ook Sven, die met een F onderweg was die verdacht veel op die van mij geleek, verkoos om even bij te pompen omdat mijn gewicht en bandendruk niet echt dezelfde was als zijn gewicht.

De bijna 8-vormige lus die gevormd werd na de Koppenberg vond ik een mooi stukje parcours, zo moesten we de Koppenberg via de kasseien omhoog (Steengat), even verder de Koppenberg offroad naar beneden (balken), om daarna terug de Koppenberg onroad omhoog te rijden (waar hij echt "Koppenberg" noemt), en tenslotte ging het via het kleine modderige paadje, de Hospitaalstraat en de beklimming van Den Os, naar de N60. Ondertussen hadden we ook Pieter2 al "geholpen", door te blijven staan kijken hoe hij een band steekt, en volgens wat ik hoorde had ook Joris al een lagedrukgebied in zijn band opgelost. We bleven daarna wel redelijk lang op de N60 rijden, geen natuurlijke habitat voor mijn velo. We reden zelfs de Korte Keer voorbij, richting Leo Pironpad, en daar kreeg ik terug hoop. Ware het niet dat we Leo Piron links lieten liggen, toeme, maar nog geen nood, het Elenebos lag rechts van ons, ware het niet dat we het Elenebos rechts lieten liggen. Wat krijgen we nu? Parcoursbouwers die ostentatief 2 mooie offroadstroken respectievelijk links en rechts lieten liggen ten voordele van een road afdaling en dito beklimming, daar krijg ik het sch..., nee, ik ga voorlopig zwijgen.

De bevoorrading was wel degelijk in orde, de soep was wat aan de warme kant, en de balletjes zaten volgens de vrienedelijke dame achter de tafel helemaal onderaan de pot, maar dat maakte hem niet minder lekker. Fruit, cake, en energiedrank vervolmaakten de bevoorrading. De verrassing van de dag voor mij was het feit dat Levi zich aan zijn afspraak hield om achterin te blijven, en niet in bekoring geleid werd door de rappe mannen vooraan. Chapeau Levi!

We trokken via Zulzeke richting Kluisbergen, maar niet zonder de Patersberg rechts te laten liggen, maar in dit geval ten voordele van een andere mooie beklimming weliswaar. De aanloop naar de Kluis bracht wat meer offroad dan ervoor, maar we bleven toch wat op onze honger zitten. En de doortocht van de Kluis zelf werd herleid tot het afrijden van het lange vals platte grintpad van aan de top van de Trieu to aan de Vierschaar, en de afdaling van de Pensenmont. Et voila, de Kluis was achter de rug. Even verder lag de 2e, en kleine bevoorrading.

Een kleine bevoorrading, dus dat wil zeggen: niet klagen dat er minder is dan op de 1e bevoorrading. En dat doe ik dus niet, ik ben al content als er 2 bevoorradingen zijn op een tocht van minder dan 50 km. We kregen er te horen dat ze een serieus stuk parcours hadden ingekort de dag voordien op streng aanmanen van de bevoegde instanties. Wat ze wel niet direct vermeldden was dat ze geen aanvraag ingediend hadden. Aan de organisatoren wil ik enkel maar zeggen: als het effectief zo is, dat jullie stukken zouden uitpijlen zonder aanvraag te doen aan de betreffende gemeente en het ANB, dan zijn jullie deels verantwoordelijk voor de steeds strenger wordende aanpak van die instanties tegenover VTT organisaties. (Let vooral op de conditionele zinsconstructie).

Het laatste stuk ging door op het reeds beschreven elan: veel road. We kregen wel eerst een offroad klim die ons naar Kwaremont bracht, langs de andere kant van de grote baan, en even later de Oude, zeg maar lastige, Kwaremont. Op de top van "de Oude" vroeg Timmy aan de zuchtende Johan: "Leuk klimmetje, heeft dat een naam?", waarop Johan eerst nog eens dieper zuchte, net zoals alle andere deelnemers, neem ik aan, en hem daarna antwoorde. Voila Timmy, nu weet je dat ook.

Wat overbleef was vooral road, met hier en daar een offroad verbinding, kwestie dat we aan moeder de vrouw konden bewijzen dat we wel degelijk gaan mountainbiken waren, en niet (heel de tijd) op café gezeten hebben.

Parcours:    

De bepijling was in orde, aangevuld door hier en daar een gevarenbord, dat al heel wat jaren dienst gedaan heeft, maar toch nog steeds slaagde in zijn doel. Seingevers waren er niet.

Aan de afspuitstand was de wachttijd iets te hoog voor mij, dus besloot ik maar direct om samen met de rest een nabeschouwing te houden met een blonden in de hand. Alleen moest ik daarvoor eerst binnen om bonnejtes gaan: aanschuiven, om daarna aan de toog te gaan staan: aanschuiven, om daarna buiten te komen, en te beseffen dat ik Sven's Ice Tea vergeten was (kon hij niet gewoon zoals de rest iets simpel drinken?), dus mocht ik nog eens gaan aanschuiven, en dat is nu net iets wat we vandaag op het parcours niet moesten doen: aanschuiven. Nu ja, ik zie het fietspad van de N60 nu ook niet direct opgestopt raken, wegens te technisch.

Organisatie:    

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -