Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Drongese Leietocht - Drongen - 25/10/2008 - Alex2 Firmie Gunther Sven Jeroen Juke Frederik Tom Freddy Jef Ben Mart Janten Carl Scubaluc Dominique Boessie
Herders,

Zo af en toe is er toch nog eens een ritje in de buurt met een startplaats die we nooit eerder bezochten. Dit maal was dat de TT van de centrumvrienden uit Drongen. Een club die normaal door het leven gaat met de prefix "WTC", dat belooft meestal niet veel denderends, maar bij gebrek aan een attractievere affiche trokken we massaal naar Drongen.

Over het weer zijn we tegenwoordig al tevreden wanneer er geen regen valt. Dus die lage temperatuur, daar geven we niet om.

Weer:     

Terug van weggeweest was Ben: 4 weekends out wegens vakantie; Boessie: 10 weekends (of zoiets) out wegens oprichting van zijn wellness zaak (die gaat dus niet meer mogen klagen over een zere rug, of stress, of klamme spieren); en last but not least: Gringo: 40 weekends (of meer) out wegens vakantie, aangevuld met vakantie zonder wedde, aangevuld met vakantie. Gringo heeft ongerept Zuid-Amerika laten kennismaken met 2 Westvlamingen, nogal logisch dat het daar nu om zeep is! Hij deed er onderandere een mountainbiketochtje van enkele dagen, waarbij hij adembenemende bergpassen doorheen de Andes doorkruiste, met een bike die meer horizontale veerweg had dan vertikale, waarop hij haast geen mens tegenkwam, en die weinigen hen voordeden en overleefden. Maar vandaag verkoos hij een tocht van 2 uur in de metropool Drongen, waarop de helft van de dunneband loving community van Gent en omstreken aanwezig is, waarop je meer baankilometers voorgeschoteld krijgt dan er effectief banen zijn in Zuid-Amerika, en waar je het totaal aantal hoogtemeters kan afleiden uit het aantal viaducten dat we moeten overrijden.

Maar dat deert ons allemaal niet, een plat bandenslijtend tochtje mag er af en toe eens tussen. Bovendien moet ik eerlijk toegeven dat we meer offroad kregen dan ik gedacht had, ik zou zelfs durven zeggen dat we een hoger percentage haalden dan vorige week in Melden, al moet je natuurlijk aan die editie geen voorbeeld nemen.

Na de start gingen we richting westen, naar het dorp der kapitaalkrachtigsten, St-Martens-Latem, waar de helft van de inwoners de voorbije weken serieuze klappen kreeg omwille van beurskoersen die daalden naar percentages die overeen kwamen met offroad percentages op bepaalde tochten. Met de hele meute Herders nog steeds tesamen kregen we er de alom gekende korte technische bospassage.

Daarna ging het langs de voetgangersbrug onder de E40 over de Leie terug richting Gent. Net voor de brug stapt iedereen af om de trappen te beklimmen, daarna wipt iedereen terug op de fiets om 50 meter verder er weer af te wippen om de trappen af te dalen. Maar mijn niet-zo-technisch-uitziende voorligger deed de trapjes naar beneden zonder af te stappen, en wij Herders maar uit de hoogte doen dat we technisch aangelegd zijn! het is de eerste keer dat ik iemand de trapjes op de fiets zie doen, maar hij had er dus weinig problemen mee.

We reden terug naar de R4 langs enkele binnenwegen en daarna even langs de Leie en nog wat paadjes om aan de bevoorrading uit te komen. En die was in orde. Bovendien wil ik nogmaals zeggen dat de offroadpassages wel degelijk aanwezig waren in een mate die we niet hadden kunnen voorspellen, en velen daarvan kregen voor de eerste keer met de Herders te maken. Chapeau.

Na de bevoorrading trokken we terug naar de rand van Gent, waar ik van Janten een toeristische rondleiding kreeg doorheen alle gehuchten, waaronder Vlinderhoute en Merendree (maar qua uitspraak verwijs ik u door naar Janten). Het parcours kwam me gedeeltelijk in omgekeerde richting bekend voor, maar er zaten toch wat nieuwe stukken in voor mij, en dat maakte het in zijn geheel best te pruimen. En ook het feit dat ik de relatief winterse ondergrond betrad met zomers schoeisel (Racing Ralph), kon de pret niet bederven, integendeel: ik kon een extra dosis techniek op mijn palmares schrijven door recht te blijven gedurende de hele rit (met uitzondering van die trapjes van daarnet, waar ik voet aan grond moest zetten). Sven had het met de versleten Bulldogs niet veel beter, maar echt te klagen hadden we niet, de ondergrond was overal goed berijdbaar.

Parcours:     

De bepijling was in orde, de pijltjes kwamen ons trouwens ZEER bekend voor. De afspuitinstallatie had te maken met een kleine overstroming, maar de origanisatoren waren druk in de weer om een watersnood te vermijden. Een gratis fietsparking nodigde uit tot een verplichte après, want Dominique had iets te vieren, al voor de 35ste keer. En daarvoor was het kot te klein, dus namen we buiten plaats, een beetje koud, maar het najaarszonnetje warmde onze groene uitrusting goed genoeg op om het warm te krijgen.

Organisatie:     

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -