Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Nachttocht - Horebeke - 18/09/2009 - Sven Wim Firmie Johan Ben Mart Pieter2 Alex2 Janten Rocki Emmanuel Maarten Pollie Ardi Tom3 Jan Bart Jef Carl FrederiekD Frederik Dominique Jeroen Junior
Herders,

de 2e nachtrit op rij was die van Horebeke. Die staat meestal garant voor een degelijk parcours en een après om u tegen te zeggen. Het weer kon niet beter. Alhoewel het tijdens de septembernachten al wat fris aan de vis kan zijn hadden we absoluut niet te klagen. Een droge rit op een droge ondergrond, en maar goed ook, want dit parcours kennende, was een regenbui een lichte ramp geweest.

Weer:      

Aan de start verscheen terug een hoop schoon volk, en een half verloren schaap, Diederik. Ook Pieter2 was terug van de partij, maar hij probeert zich waarschijnlijk te specialiseren in nachtritten. Vorige week in Gavere was hij er ook bij, maar ik kan me zijn laatste dagrit niet meer herinneren.

Er was terug heel wat belangstelling voor de verlichting, vooral dat klein dingetje op Mart zijn stuur was een eye catcher. Eventjes aanzetten en Frank De Winne kon direct zien waar de kerktoren van Horebeke stond. Mart mocht het van zijn vrouw zelfs niet in zijn eigen tuin aanzetten om even te proberen, omdat de buren schrik zouden krijgen. Ook Jef moest naar alle gewoonte niet onderdoen, bij gebrek aan plaats op zijn stuur, werd zijn Lefty naar links uitgebreid met 2 extra lampen (want naar rechts uitbreiden zou niet zo slim zijn).

Het parcours werd dit jaar 100% hertekend, en ging nu volledig de andere kant op, de kant die wij redelijk tot zeer goed kennen, zelfs Ten Houte zat in de klimlijst, net als een pak andere klimmetjes. Het werd het zwaarste maar ook het mooiste nachtrit parcours dat ik ooit reed. Zelfs voor een dagrit zou dit parcours alleen maar lof krijgen.

Onderweg mocht er ook hier wel wat meer ambi zijn. Ik moet wel toegeven dat bij het eerste gevarenbordje - waar een verstopt spook met een kreet ons probeerde te doen schrikken - dat spook ferm goed in zijn opzet geslaagd is. Ik was superaandachtig naar het gevaarlijk punt aan het zoeken, die er niet was, toen dat spook ervoor zorgde dat ik opeens een hartslag oversloeg (maar ik deed er toch nog genoeg). Jef had er plezier in, maar ik moest toch even bekomen. Aan de afslagen stonden hier en daar wat kaarsen of teelichtjes in flessen, maar een schouwspel kregen we ook hier niet.

De bevoorrading in een boerderij in Opbrakel was wel in orde. Spijs en drank genoeg, alleen moest je voor cola of Adriaen Brouwer een bonnetje afgeven, dat is ook de eerste keer dat ik dat meemaak, maar goed, zo erg was dat nu ook niet. Het was niet zo dat ze veel aandacht hadden voor die bonnetjes, want velen (zoals ik eerst) pakten gewoon zonder bonnetje af te geven. Ik had de indruk dat iedereen hier op ons stond te wachten, want zo'n bende volk heb ik nog nooit op een bevoorrading gezien.

Deel 2 ging verder op hetzelfde elan. Veel offroad, veel klimwerk, af en toe een leuke afdaling (zonder spoken), en op 1 plaats, tijdens zo'n afdaling lag er al een biker in de goot, zijn val kon hem zeker geen deugd gedaan hebben aan zijn gezicht te zien. Er stond al een hoop volk bij, dus reden wij voorzichtig verder.

Het verste punt van de rit ging tot op Berg Ten Houte, u allen welbekend omwille van dat tochtje op het einde van mei. We passeerden het voetbalplein, en gingen dan via het bos terug richting casa Meirhaeghe. Alleen was dat bos niet zo evident om 's nachts door te rijden, zeker niet met mijn licht, die ongeveer even sterk is als dat klein rood batterijstatus-lampje van mart zijn fare. Maar ik ben er zonder kleer- en lichaamsscheuren doorgeraakt. Maar wie dacht dat ze dan alle hoogtemeters achter de kiezen hadden zat er toch ook ferm naast. We krgen het Peerdegedoe nog voor de wielen geschoven, een serieuze kuitenbijter, maar gelukkig mochten we halfverwege inkorten en zo langs de baan terug naar beneden, en richting Schorisse. Het stuk naar de N8 verliep ook niet echt plat, maar dat moet toch zowat het laatste wapenfeit geweest zijn.

Ik vergeet het bijna maar we kregen onderweg nog een kleine Jeneverbevoorrading, die Rocki even de tijd gaf om zijn helmlamp weer op te winden. De tijdrit op het einde was er dit jaar niet meer bij, maar dat was nu ook niet de reden om naar hier te komen.

Parcours      

De après kon alle verwachtingen inlossen, met bijhorende traktaties van nieuwe (en al meer ervaren) papa's Ben en Pieter2. Ben had bovendien genoeg suikergoed meegebracht om de tanden van alle -10 jarigen van Horebeke naar de maan te helpen.

Volgend jaar mogen ze onze bende terug verwachten, maar graag (ik val in herhaling) met wat meer ambiance op het parcours.

Organisatie:     
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -