Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
De brakelse bossen - Brakel - 03/10/2009 - Wim Alexander Firmie Timmy David Stevenvde Henk Joris Johan Ben Yannick Patrick Vicky Jurgen Mart Kurt Rocki Emmanuel Maarten Tom Jan Bart Jef Carl Frederik Dominique Junior
Herders,

na een paar weken droogte snakken is het niet duidelijk dat het winterseizoen gestart is. Sommige Herders snakken naar wat neerslag, om hun nieuwe winterbike eens deftig te kunnen testen. Maar die ultieme test zal niet voor vandaag zijn. Dit was met voorsprong de droogste winterrit ooit. In plaats dat er modder rond uw oren vliegt, mochten we vandaag vooral stof vreten, allee, toch diegene die niet vooraan reden. Maar als je mijn voorkeur vraagt, dan gaat die toch uit naar stof hoor. En aangezien de temperatuur ook nog meeviel trokken heel wat Herders met de fiets naar de start, mezelf inkluis.

Weer:      

Aan de inschrijvingstafels stond een horde volk, het was duidelijk dat ook de dunnebanden-lovers hier nog een ritje konden meepikken. Maar voor de rest ging de inschrijving redelijk vlot. We wachtten nog even op de traditionele laatkomers, die vandaag -zelfs met het opschuiven van het startuur met 30 minuten- nog steeds dezelfde waren. Bij het virtueel startschot stond Johan zijn band al plat. De pap had zijn werk niet gedaan dachten we, maar het lag aan de supappe (ik kan niet op het Nederlands woord komen, maar iedereen verstaat me toch), die iets te krom was om goed te zijn. Het kostte hem een ritje Maarkedal heen/terug om met een uur vertraging te startten ergens langs het parcours, om niet teveel tijd te verliezen. De helpers van dienst (Rocki, Maarten, en ikzelf) gaven er direct een lap op, en de beginkilometers waren niet direct van de poes. De klim naar de toepkapel is zo enen die maar blijft duren, en dat verwacht je niet van zo'n singletrack kasseiklimmetje. Ik was content toen we na een paar km ineens Jef tegenkwamen, die ook plat gereden was. Ook jef had een Hollands bandenmerk, toeval?

Ik had de indruk dat Rocki en Maarten toen een (klein) beeje gas losten, maar toch nog net iets te snel reden naar mijn goesting. Langs Brakel reden we het Livierebos binnen, om de afdaling van het draaimolentje te doen. Meestal is die zeer drassig en moet je halfverwege over het riviertje springen, maar nu lag die nog droger dan op de Herdermarathon in mei (hmmm, dit lijkt wel een natuurdocumentaire, nu nog vertellen welke vogels we onderweg gespot hebben, en opsturen naar National Geographic). Door de stoffige ondergrond konden we iets sneller naar beneden, zo snel zelfs dat Maarten besliste om wat lucht uit zijn band te halen (de ene heft er te veel, de andere te weinig). Beneden stond het draaimolentje er zoals steeds werkloos bij, het zou trouwens niet zo aangenaam zijn om er in volle vaart even tegen te rijden denk ik. Waarom staat dat ding daar in feite? Zodat wij het "de afdaling met het draaimolentje" kunnen noemen?

Aan het hoofdpad gingen we naar beneden om links links weer bergop richting Amerikaanse antenne te rijden, "de pensemont van het Livierebos", een lang klim die ons naar de speeltuin brengt. Hebben die klimmen eigenlijk geen originele naam?

Boven merkte ik dat de parcoursbouwers met een fluo-gele spuitbus de stam van een grote boom in koeien van letters met de tekst "OPGEPAST" beklad hebben. Zoiets doet je mountainbikehart bloeden. Sorry organisatie, maar zelfs al heb je een mega parcours, met dit soort wanpraktijken en respectloosheid ga je onze eerbied (en niet alleen die van ons, wees gerust) niet verdienen! Het bleef trouwens niet bij 1 boom, en ook de straten (toegegeven, minder erg) op het einde van het parcours kregen er op een 5 tal plaatsen ook serieus van langs. Verwachten jullie volgend jaar hier terug goedkeuring te krijgen? De reden van mijn hevige reactie is omdat ik weet dat dit effect heeft op de algemene reactie ten opzichte van om het even welke mountainbikeorganisatie. Doe vooral zo verder en geen enkele organisatie krijgt nog toegang tot het Livierebos.

Aan de diepe kom naast de antenne hadden ze een onderscheid gemaakt tussen moeilijk en gemakkelijk. Ik moet zeggen dat zelfs het moeilijke stuk niet echt moeilijk was, maar ik neem aan dat de organisatoren rekening hielden met het gemiddelde niveau van de deelnemer hier. De deelnemers die wel degelijk problemen hadden op dit moeilijk stuk raad ik aan om op de Herdermathon ZEKER niet voor "moeilijk" te kiezen.

Na de doortocht door het Livierebos zagen we nog Timmy plat staan (platte band 3 al), maar hij had al hulp genoeg. En even verder was de 1e bevoorrading.

Die was in orde, alhoewel die energiedrank mij persoonlijk niet echt beviel (maar ik ben een moeilijk qua smaak, je weet dat al).

Deel 2 trok richting oude spoorweg naar de Pottelberg. Wie hem vandaag niet bovengeraakte, mag zijn ambities opbergen om hem ooit nog boven te rijden, want zoals hij er vandaag bij lag, zal de volgende eeuwen allicht niet meer gebeuren. Misschien moeten we in het vervolg ook een stofmasker bij de clubkledij voorzien. Daarna gingen we via D'Hoppe, het Brakelbos, en de Laaistok terug naar de andere kant van de N48. Daar lag de Ijskelder op ons te wachten, maar de droogte had ook deze mensekloter omgetoverd in een knuffelbeertje. Sorry voor zij die onderweg moesten afstappen wegens te zwaar, maar koester voor de zekerheid ook hier best geen ambities om hem ooit nog boven te rijden.

We kregen nog een 2e bevoorrading in een winderige hangar (maar die was voor de rest OK).

Ook hjet laatste stuk spaarde ons niet van klimwerk, maar op deze ondergrond mogen ze al zeer veel oneffenheden voor mijn wielen schuiven eer ik ga plooien. Indien het parcours hier een hemelse douche zouden krijgen, dan zouden de kaarten er wel degelijk anders voor liggen. De eerste regen zal trouwens voor een flink pak extra vettigheid zorgen, want de stoffige bovenlaag zal voor een spekglad bovenlaagje zorgen. Maar goed, dat zijn waarschijnlijk zorgen voor volgende week.

Parcours:     

De afspuitinstallatie liet ik links staan, want ik vermoed dat een luchtcompressor handiger was geweest dan een waterslang. Ik plaatse mijn fiets in de betalende bewaakte parking en schoof aan de herdertafel aan. 4 jarigen deze week (5 indien Sven niet weer Bob De Bouwer had moeten spelen), maar de après bleef binnen de perken, misschien zat ook de prijs van 2.3? voor 1 Ename er wel voor iets tussen. En die mannen op de bewaakte fietsparking durven dan nog beweren dat dat een normale prijs is, foei! We zagen ook de namiddag herderploeg nog vertrekken. En op een deftig uur besloot ik om huiswaarts te keren, nog eens goed voor 12 km extra. Nogal chance dat het droog bleef.

Organisatie:    

Jullie weten allicht al wat er beter kan zeker?
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -