Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
13e Pierre Brunehaut - Peronnes-Lez-Antoing - 01/11/2009 - Joris Bart Johan Emmanuel David Junior
Herders,

Dat van op de valreep was eerder op mij van toepassing... Bart ging me om acht uur komen oppikken om richting Doornik te vertrekken voor het laatste droge ritje van het seizoen ..als we Sabine haar glazen bollen mogen geloven...

Weer:     

Dit was echter zonder mijn electriciteit gerekend: om 7,20 uur telefoon van mijn alarmcentrale. Tegenslag. Ventilator verbrand en dus Bart afgebeld, stal weer ingedoken en eerst alles vervangen.

Ik had geen zin om zomaar thuis te blijven. Na deze interventie maar vlug in Herderplunje gesprongen, boterhammekes, banaan en thermos naast me op zetel gelegd en net iets te rap naar startplaats gereden.

Een half uur na de Herders kon ik vertrekken. Ik had nog getwijfeld om me in te schrijven voor de chrono, want dit ging ik toch moeten doen indien ik nog iemand wou zien. Uiteindelijk gewoon ingeschreven zoals steeds, maar vlak voor mijn neus vertrok er iemand voor de chrono. Deze trein liet ik niet voorbijgaan en aan een stevig tempo volgde ik dat wiel. Vrij vlug offroad en singletrack. Meer moest dat niet zijn. Na enkele km zag ik dat ik dat tempo wel aankon en ik nam zelf over. Er volgde dan net een iets technischer stuk en ik was mijnen maat toch wel kwijt zeker. Op de brug zag ik dat het gat niet zo groot was. Dus beetje gewacht. Daar vernam ik dat het iemand van Overijse was. Weinig MTB, vooral trialtlon en duathlon. Verklaring was dus vlug gevonden voor het feit dat ik er iemand afreed op het technische stuk...

Het begin was heel mooi. Na enkele kmrs kwamen we zelfs op het parcours van Pipaix... een rit waar ik een paar weken eerder wel gelukkig was met het bier vd apres, maar niet met het parcours. Deze tocht wist duidelijk de juiste stukken wel liggen. Middenzone bestond dan wel vooral uit langere veldwegen, maar het gehele parcours was meer dan in orde! Je moet er ook steeds rekening mee houden dat dit dus wel een echte wintertocht is hé.

Parcours:     

Bevoorrading een kwam na ongeveer 18 en was in orde. Doordat de fietsvriendjes daar al lang voorbij waren beperkte onze stop zich tot een paar stukken koek in de mond proppen, er een bekertje bovenop gieten en dan binnen de minuut weer op ons paard en aan bevoorrading nr 2 slaagde ik in mijn doel: de groene brigade bijhalen. Ze stonden op het punt om te vertrekken, maar dat was niet meer zo erg. We wisten dat het verschil niet meer al te groot was. Een paar km later was de aansluiting een feit, maar aangezien het nog steeds vlot liep bij mij besliste ik toch maar om mijn tempo de laatste 25 aan te houden. Gelukkig hadden Emmanuel en Levi ook wel zin in een hoger tempo en zij deden in het begin meer dan hun deel van het kopwerk. Waarvoor dank op de stukken tegen wind. Drie Herder-hazen waren blijkbaar wat van het goede teveel voor mijn compagnon die er al redelijk doorzat, zodat we regelmatig wat moesten temporiseren.

Zo kwamen we kort na de splitsing 55/65 aan bevoorrading nr drie. Veel deelnemers vreesden dat er nog 10 extra km veldwegen gingen volgen en kozen daarom de kortere afstand... Zeeer spijtig, want wie dit deed miste echt wel het mooiste stuk van deze tocht. Een kleine tien km met al wat ons hartje lusten kan. Bosdreven, een stukske Livierenbosspeelpleinachtige toestanden. Ikke een keer te voet naar beneden. Ik vraag me trouwens af of dit zelfs niet moeilijker is dan al fietsen???

Het was werkelijk een heel stijle afdaling met op het einde efkes een 100 jarige boom in het midden die ze wel uitgerust hadden met twee toerkes van die oranje plastic netten waar ze werven mee afzetten. Je zag hem hierdoor wel goed staan, maar of dit veel zou helpen bij een crash, daar had ik toch mijn vragen bij. Zelfs Levi was er niet echt gerust in. Toen ik omkeek zag ik dat hij wat toerkes aan het draaien was tot er iemand het goede voorbeeld gaf. Wat verder kwamen we aan ik weet niet welk kanaal, maar in de brede hellende berm lag er een heel mooie single track die continu op en neer slingerde. Zonder voorkennis was het niet altijd even simpel om het juiste spoor te vinden, maar het was wel genieten. De laatste kmrs waren wel road zodat we het tempo weer wat konden optrekken, maar dit volstond net niet om onzen chronoman in minder dan drie uur bij de aankomst af te leveren.

Als ik deze tocht nog eens kan rijden zou ik hier graag eens de chrono rijden met enkele Herders. Lijkt me een leuke formule en het parcours leent er zich wel toe om voordeel te halen uit het in groep rijden. Ook voor de prijs moet je het niet laten: 6 euro voor de chrono.

Organisatie:      

Deze tocht wordt duidelijk ingericht door mannen die het vak kennen. Goede bevoorradingen, vlotte inschrijving, hier en daar een seingever. Pijlen stonden wel meestal op de grond, maar was duidelijk. Maar een keer verkeerd gereden, maar dat was volledig mijn eigen fout: parcours passeerde aan Brasserie Brunehaut waardoor mijn aandacht afgeleid was vd pijlen... Ik heb zelfs nog iets bijgeleerd wat we op onze tocht ook zouden kunnen toepassen: op offroadstukken waar je rechtdoor kon, maar toch moest afslaan hadden ze een doorlopende kalklijn aangebracht over de foute weg.

Herder Johan
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -