Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
14de VTT des Collinnes - Ellezelles - 22/08/2010 - Johan Maarco Firmie Jakob Frederik Juke Junior Timmy NicoBis Emmanuel Eddy Jan Sven Laurens Gino
Herders,

Voor de eerste keer in mijn Herdercarriere viel deze tocht niet samen met Houffalize, DE Herderklassieker bij uitstek. Zelf heb ik Houffa nog nooit gereden, wegens niet goed verenigbaar met mijn andere carriere... Ik heb dus wel al wat ervaring met deze TT!

Deze editie mocht rekenen op de aanwezigheid van een serieuze delegatie groene mannekes.

Startuur was al om 8 u voorzien. Sommigen hadden 's middags andere verplichtingen. Anderen hadden zin in een deftige apres. Als je dan voor 70 km start in die hoek vd pays des collinnes weet je dat je je niet gaat moeten bezig houden om binnen de vier uur, incl de drie bevoorradingen binnen te zijn.

Weer:      

Het weer hadden we gelukkig mee. 18 graden zag ik in de auto toen ik iets voor acht acht km aflegde naar de start... ja sorry he, mijn fiets zegt niet hoe warm het is. Dus neem ik maar de auto.

Vrijdagavond had ik nog kleine verkenning in de buurt gedaan om te zien waar ze overal reden.

Ik moet zeggen dat ik geschrokken was hoe veel het al opgedroogd was op die anderhalve dag.

Perfect was het nog niet, maar voor deze omstandigheden wil ik iedere week tekenen!

We gingen van start en wonder boven wonder werd er redelijk goed samen gebleven.

Mijn beentjes waren voor het eerst in maanden beetje gewillig en ik mocht mijn motortje redelijk in de toeren jagen zonder dat het lijf tegenpruttelde en dat is op deze hellingen soms wel nodig.

Zou de conditie stilletjes aan ah terugkomen zijn?? Ze mag binnen komen!

Tocht start traditiegetrouw via achterkant vh voetbalplein. Zo kunnen ze er makkelijk de mogelijke zwartrijders uitpikken. De Herders mochten gelukkig doorrijden. Nog maar paar honderd meter ver en bijna niemand van de bende beseft dat we al op Herderparcours zitten: de niet zo stijle, maar zeer lange klim naar Aulnoit. Boven krijgen we eerste verandering in het parcours voorgeschoteld. Niet meer naar rechts door het mooie bosje met de brugjes en stijle klim naast trap, maar gewoon rechtdoor, road. Beetje ontgoocheld, want dit stuk leerde ik vorig jaar kennen in deze tocht en het kreeg direct een plaats in onze rit. Maar we gaan niet klagen: ik weet ondertussen al dat die mannen hun parcours ieder jaar volledig door elkaar gooien. Soms vloek je dan wel eens, maar ook deze keer wisten ze me te verrassen met enkele stukjes die ik nog niet kende.

Zo ook dit jaar. De geulige afdaling vanuit Aulnoit, gevolgd door de klim naar Semenil zullen velen wel kennen uit onze of andere tochten. Deze mannen hadden echter een enorm mooi alternatief gevonden. Daarvoor moesten ze wel stukje door prive bos, maar dit was echt een zalige klim in een prachtig landschap! Dan even wat beton vreten en we waren klaar voor de bossen. Vrijdag had ik al gezien dat ze bos in doken, maar mooie lange dreef was blijkbaar enkel voor kortste afstand voorzien. Jammer want heel mooi stuk, maar wij kregen in de plaats heel technische afdaling voor de wielen geschoven. Als je van die kant bos binnen komt kan je niet anders dan een keuze maken.

Is dan wel goed dat ze kortste afstand niet over stenen naast prikkeldraad naar beneden sturen.

Beneden wachtte me een volgende verrassing. Als je grote weg kruist weet je dat je normaal den waalsen Bloso moet volgen. Rest is privé waarvoor je als organisator geen toestemming krijgt... snik snik. Die mannen gingen wel de betonpaal over en namen de linkse klim. Een die ik nog nooit genomen heb. PRACHTIG!! wel veel mensen van de fiets, waarschijnlijk te weinig conditie of karakter... Ook een roze madammeke, maar dat was waarschijnlijk schakelfout of zo, want bijna boven heeft die de moeilijkste boebel wel overwonnen. Ik zag daar onzen Jan ondersteboven in het decor verdwijnen... maw geen peace of cake!!! Haar bikepartner -madammeke in het wit- reed twee plaatsen voor mij in die klim. Hoge trapfrequentie, maar ze ging wel vooruit. Frederik zat tss ons in en hij kwam genen meter dichter. Hij verloor natuurlijk ook wel wat energie door te zitten vloeken omdat dit stuk nog niet in onzen tocht zat, maar ja, je moet mogen hé.

Eenmaal boven, vlak door het bos, beetje asfalt, de veldwegel die iedereen neemt, en ja, na goed tien km, de eerste bevoorrading! Het gaat toch niet weer als vorig jaar zijn zeker??? 20 km ver en al tweede bevoorrading??? Bevoorradingen waren allemaal op zijn waals xd, water met drie kleurkes,en wat koeken & fruit & zelfs chokolade. Voor mij meer dan voldoende, maar blijkbaar hebben latere starters soms wel wat problemen gehad met te weinig aanbod.

Dit had volgens mij alles te maken met de opkomst. Combinatie van goede weer en geen concurrentie van Houffa had ervoor gezorgd dat de 425 deelnemers van vorige editie misschien wel verdubbeld waren.

Na bevoorrading kwam eerste splitsing. Weer mooie zone me veel offroad. Die ging dan over in wat meer road, weidepassage, veldwegje en ... na 23 km bevoorrading nr twee!

Ja, was dan wel twee km verder dan vorig jaar, maar als totale afstand met 10 verlengd is komt voorlaatste op km 23 toch net iets te vroeg... Alhoewel... de meesten klaagden niet, want de bediening was hier meer dan in orde!

Hierna volgde splitsing met de 40 zodat we nog wat mensen verloren die het uurwerk in de gaten moesten houden. Het roze madammeke draaide ook af voor de 40 en haar fietspartner sloop rustig naar het wiel van onze bende.

Parcours ging dan meer richting Wodecq. Soms wel wat langer road, maar ook prachtige stukken offroad.. Plots kwamen we bijna op het einde van Quesnoit, vlak bij de prachtig gerestaureerde watermolen : Moulin du Mouflu, voor de liefhebbers, maar we gingen de andere kant op... De Herders die vooraan reden deden dit wel heel letterlijk . Is was achteraan met Sven wat aan het kletsen en hield de pijltjes even niet in de gaten. Bleek dat onze spoorzoekers een ander merk van pijltjes aan het volgen waren! Voor de derde keer al deze tocht mocht ik roepen dat ze fout zaten.

Een euvel waar velen vandaag last van hadden. Zelf heb ik niet echt probemen met deze stijl van uitpijlen, maar ik besef wel dat je best wat ervaring hebt met de alternatieve uitpijlmethodes als je in Henegouwen niet te veel verkeerd wil rijden. Beetje terreinkennis komt ook goed van pas. Zo ben je extra aandachtig op plaatsen waar je weet dat ze kunnen splitsen. Hier mag de organisatie toch wel aandachtspuntje van maken. Idem voor de preiding van de bevoorradingen.

Organisatie:    

Het parcour slingerde zich verder richting Everbeek en de Trimpontboskes. De ideale veldweg om het Livierenbos te bereiken... en YES ook deze bos reden we dit jaar wel in!En ik heb wat bijgeleerd... ik ken nu de kortste weg om er zonder ook maar een technische hindernis door te rijden. Ik begrijp wel dat niet iedere organisatie het zich kan permiteren om daar paar km lint te spannen + enkele honderden kg kalk te spreiden. Maar laten we het positief bekijken: als de inrichters volgend jaar alles gelijk laten en de vier km die het parcours te kort was aanvullen met een langere doortocht door het Livierenbos + de brugskes na de eerste klim + op het einde nog een ommetje naar het heksenpad, incl het minibeest vd joybikers, dan heb je tocht om duimen en vingers van af te likken!

Parcours:     

Na Livierenbos, Brakelbos en zo richting D Hoppe. Mooie passage, maar... hadden jullie hier wel toestemming voor???

De grote baan over, richting tennisplein voor derde bevoorrading. Voordeel als die op hoogste punt gegeven wordt: daarna is het bergaf en dan nog wel de pottelberg, maw, zalig lang door het bos.

Zo bleef het maar verder gaan, tot we op onze grote buitentoer van Ellezelles bijna de 360 graden bereikten. Tijd dus om naar binnen te snijden en het hart nog wat te doorkruisen. Dit kon net iets beter want gans de zone vh Heksenpad lieten ze links liggen. Dit was wel nog perfect te combineren. Zeker als je weet dat tocht stuk korter was dan aangekondigd. Op de 70 was dit nog niet zo erg, maar blijkbaar was de 40 er ook maar 35. De mensen die de 70 net iets te lang vonden moesten het stellen met de helft van die afstand.

Gelukkig was de apres ten zeerste in orde. Ik had dit jaar zelfs de tijd om rustig te blijven plakken in het zonnetje. Enkel op het einde waren de biertjes plots niet meer koel genoeg, maar dit was waarschijnlijk aan de opkomst gelegen. Meer deelnemers en een schitterend weertje kan de raming van je drankverbruik wel eens laten tegenvallen.

Zelf heb ik daar nog wat staan babbelen met het madammeke in het wit dat samen met ons aankwam. Zij liet het edele streekvocht aan haar voorbijgaan en beperkte zich tot cola. Met reden blijkbaar... Haar vriendin was al naar huis en ze ging direct nog met de fiets naar huis (Meulebeke als ik me niet vergis) RESPECT!!! Ja Herders, volgende week doet ze de 95 in Houffa. Maak maar dat de conditie beetje in orde is of ik ken een madam die voor jullie over de streep gaat bollen.

En terug naar deze tocht: Volgend jaar normaal gezien zeker terug. Er zijn dan wel paar puntjes waar je kan over zagen, maar ja, streek hebben jullie hier wel 200 procent mee. Dus gaan we niet vallen over paar organisatorische details.

Iedere organisator moet roeien met de riemen die hij heeft. Niet iedere tocht kan zoals bij ons terugvallen op een team van 150 man om alles de dag zelf zo vlot mogelijk te laten verlopen.

Bij deze, bedankt voor de leuke voormiddag.

Herder Johan.
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -