Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
La Jaivenoise - Huissignies - 22/04/2012 - Gino Alexander Domi NicoBis Johan Brecht
Herders,

Zondagmorgen 6u45, ik vertrek naar Huissignies. Met de moed in de schoenen welliswaar. Het weer kondigt zich koud en nat aan. Zaterdagnamiddag snel nog om een nieuw regenjasje geweest want bij het maken van de zak blijkt mijn oude jasje gescheurd. Ik rijd heel de N42 af tot in Geraardsbergen waar ik de taalgrens oversteek naar Henegouwen en 'La Wallonie Picardie'. Om 7u40 kom ik aan in Huissignies, tijd genoeg dus om me op mijn gemak klaar te maken voordat de rest aankomt.

Het is nogal fris en ik zoek nog even beschutting in het inschrijvingslokaal. 4�C BBrrrrr ? De houtskool staat al klaar en ik kijk al uit naar de braadworst! Herder Gino komt ook aan, Herder Johan die ruim op tijd aanwezig was was reeds vertrokken in de veronderstelling dat we hem wel zouden inlopen. Net als we willen vertrekken komen Herders Levi en Domi aan. We wachten hen nog even op gezien de gemiddelde wachtrij aan de inschrijving(en) 0,2 personen bedraagt. We zetten met z'n 4en aan voor de 100km ongeacht de weersvoorspellingen. Het wordt al snel duidelijk dat het een wisselvallige dag wordt want er staat al meteen een stevige wind op kop. De bewolking houdt voorlopig stand maar we houden het gelukkig droog. Als Gino of Domi op kop komt merk ik al snel dat hun tempo net iets te hoog ligt voor mij. 100km aan 86%, dat wordt moeilijk, toch haak ik mijn wagonnetje aan waar mogelijk en kom ik (bijna) terug waar het wat beter bolt en de wind verscholen zit. De eerste kilometers brengen ons via een sompige, bijna onheilspellende passage naar het imposante kasteel van Beloeil! Daar loopt het alvast een eerste keer fout bij onze kopman, hij gaat rechtsaf het veld in terwijl het pad 50m verderop lag. Iedereen die mee in ons spoor was ging gedwee af de fiets en sprong over de gracht. Domi had echter een ander idee dus ging ik in de achtervolging, deze ging echter gewoon vlot door de gracht. (Uitdaging 1, gelukt ) In de bossen rond het kasteel slingert het heen en weer over brede boswegen. Hier en daar wordt er een stukje single track tussen gestoken en daar is het duidelijk dat er hier ook heel wat neerslag gevallen is de laatste tijd. Regelmatig moet er al eens gestapt worden wegens iets te veel slijk waar zelfs de beste modderband/rijder niet doorheen komt. We laten het niet aan ons hart komen en zelfs de zon komt af en toe door de wolken piepen wat het helemaal mooi maakt.

Van hier uit gaat het richting Frankrijk. Via veldwegen, bospaden en wat veredelde single tracks komen we aan de eerste bevoorrading. Naar Waalse normen is deze zeker aanvaardbaar, keuze uit grenadine en munt (wat had je anders gedacht) een assortiment sneukelingen (chocolade, suikerkoek, rozijnen, ?), appelsien en banaan. Er wordt ons gemeld dat de eerste echte hoogtemeters er aan komen. En ja hoor, we worden recht naar de 1e terril gestuurd. In de buurt van Condé-aan-de-Schelde rijden we via een mooi pad de terril op. Het gaat moeilijk, maar moeilijk gaat ook. Ik rijd de terril op (uitdaging 2, gelukt ) en boven wordt onze inspanning beloond met een fe-no-me-naal uitzicht over de omgeving. Via een vrij vlak parcours doorspekt met bospassages, single tracks en boeren-paden waar de wind weer stevig van zich laat horen. De zon is ondertussen ook helemaal van de partij en het is zalig bike-weer geworden. Ik had de andere Herders moeten laten rijden door een vastgelopen ketting. Plots staan ze langs de kant van het pad ? problemen met de voorrem van Herder Levi. (een 140mm schijf ipv 180mm blijkt later??? foutje van zijn LBS?) Ik verontschuldig me en zet mijn weg rustig op eigen tempo verder. Er komt ondertussen alweer een smile op mijn gezicht na het afzien op de winderige stukken is het nu puur genieten. Niet veel later kom ik aan de 2e bevoorrading. Opnieuw vanalles voorradig en geen wachtrij. De andere komen ook aan en Levi beslist om het voor bekeken te houden. Wetende wat er nog moest volgen was dit geen slecht plan, zo zonder voorrem.

Ik deed opnieuw een 'Alex'ke' en zette alleen mijn weg verder voor deel 3, om me dan later opnieuw te laten inlopen. 200m na de bevoorrading was het al prijs! 5km Single-Track-Hemel, Mer de Sable genaamd! Draaien, keren, technische stukken, dropjes, ? alles zat er in en ook alles zonder twijfelen overwonnen! (Uitdaging 3 gelukt ) Na dit stuk is die smile al veranderd in een grijns van oorlel tot oorlel. Een paar km later is daar alweer een nieuwe uitdaging. Temidden de bossen van Stambruges ligt de steengroeve van Lebailly/Ernest die zijn poorten openstelt voor de organisatoren van deze tocht. Een leuke technische afdaling viel ons te beurt gevolgd door 2 stevige klimmetjes en nog een afdaling. (alles goed beneden en boven gereden; Uitdaging 4 gelukt ) Bovenaan gaat onze kopman opnieuw in de fout en we maken opnieuw een extra lusje op de terreinen van de steengroeve. Waar we 2 jaar geleden, vorig jaar was ik niet van de partij, links gingen richting aankomst waren we nu nog maar net halfweg en ging het rechtsaf. Via een evenwichtig parcours van weg en bos gaat het richting Baudour en de gelijknamige bossen. Nog steeds volg ik in de kielzog van mijn 2 kompanen die ik nog steeds aan de horizon zie rijden. Bevoorrading 3 is een welgekomen verpozing om even op adem te komen en rustig iets te eten. Gino en Domi denken er echter anders over en zitten al snel weer op de fiets. Voor mij het signaal om ook terug op de fiets te springen gezien Gino me een rustig tempo aangekondigd had. 20m verder zaten we al op de eerste single-track waar het tempo al meteen de hoogte in ging en ik heel bewust loste. De woorden van de vriendelijk mensen aan de laatste bevoorrading in gedachten, een lus van 32km met slechts 2km road!!! En gelijk hadden ze, een fantastische lus, dreef, single track, bospad, single track, bos bos bos ? mag-ni-fiek! De road passage halfweg de lus doet deugd en ik neem mijn tijd om van het uitzicht over de golfterreinen te genieten waar we langs rijden. Het is ondertussen heel donker geworden en de zon geeft verstek. Druppels, dikkere druppels, ? oei oei oei ? MAAR we bleven gespaard! En dan kwam de grootste verrassing van de hele tocht, plots reed ik temidden een golfbaan! We doorkruisten zowaar het hele golfterrein waar we net langs reden! UNIEK! Via Bois de Ghlin ging het terug naar de Bois de Baudour. Dreven, single-tracks, bos bos en nog meer bos doorspekt met hier een daar een zware baggerstrook, een beetje afzien maar vooral ontzettend genieten! (uitdaging 5 gelukt ) Ik kom aan de 4e bevoorrading en vraag naar de 'wherabouts' van de koplopers en tot mijn grote verbazing waren die nog niet voorbijgekomen ? was de kopman voor de 5e keer in de fout gegaan? Er was 6 minuten voordien wel al een 'oudere man' voorbijgekomen in hetzelfde pakje, was dit Herder Johan? Ik besloot maar niet te wachten op de verkeerdrijders en mijn voorsprong gaf me bijna vleugels. Een degelijk stuk baan gaf me de kans om even weer op krachten te komen. De man die samen voor mij aan de bevoorading wou zijn voorwiel over een modderpoel trekken met een noemenswaardige poging tot een frontflip als gevolg. Alles was ok, dus ik zette mijn weg verder. De modderstroken waren lang en zwaar maar toch bleef het genieten, al kwam er af en toe wel eens een kleine vloek in mijn achterhoofd. Eens ik langs het kanaal kwam had ik een déjà-vû en wist ik dat ik er bijna was, de gashendel werd nog eens helemaal opengezet op de laatste single-tracks al moest die 2km voor het einde abrupt dichtgedraaid, de hemelsluizen werden plots helemaal opengedraaid. Na 1min schuilen op 50cm van een woest blaffende hond hield ik het voor bekeken en reed ik door naar de aankomst.

Aan de aankomst kon ik besluiten dat het een heel zware rit was maar dat ik goed gedoseerd had en de benen zeker nog niet helemaal leeg waren. (uitdaging 6 gelukt ) Na een 10-tal minuten kwamen de anderen ook aan die inderdaad onder leiding van de kopman opnieuw verkeer gereden waren. Door de zware omstandigheden de verhoopte 20km/u niet gehaald maar 18/u is ook al niet slecht. Dit gemiddelde heb ik vooral te danken aan de andere Herders die vriendelijk waren om af en toe te wachten op mij en mij op sleeptouw te nemen en als ze dit niet deden reden ze wel even verkeerd om me nadien opnieuw op te pikken .

De Chimay heeft ontzettend gesmaakt en waren er braadworsten over geweest zou deze ook wel gesmaakt hebben!

Parcours     

Weer    

Organisatie    -

Maar enkel en alleen al op basis van het parcours zien ze mij hier volgend jaar terug.
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -